AHMET RIDVAN Üniversite ve yasak ünkü gün bir buçuk milyon gencimiz üniversite sınavlarına girdi. Bu rakam, şöyle veya böyle bir buçuk milyon aile demektir. Orta öğretimde okuyup da ileride üniversiteye girmek üzere hazırlık yapanları ve hâlen üniversiteye devam eden öğrencileri de düşündüğünüz takdirde, bu sayının ne kadar yüksek rakamlara bâliğ olduğunu tahmin etmek herhalde zor olmasa gerektir. Yani, Yüksek Öğretim Kurumu'nun toplumu ne derece ilgilendirdiği ayan beyan ortada. Hal böyle olduğu için, üniversiteye ilişkin her sorun derhal toplumda makes bulmakta; bir yandan siyasal kurumlar, bir yandan eğitim kurumları ciddi tıkanmalar içine girebilmektedir. Başörtüsü yarası Şu günkü günde üniversitelerin acil temel sorunu, başörtüsü yasağı etrafında toparlanıyor. Birkaç yıldan beri devam eden yasakçı uygulamanın, seçimlerle ortaya çıkan siyasî tabloya göre çözülebileceği ümidi hasıl olmasına rağmen, işte ulaştığımız sonuç!.. Maalesef toplumun ümidi bir kere daha kırılmakla yüz yüze kaldı. Ama bu sorunu Türkiye, mevcut yasakçı uygulama ile, daha ne kadar taşıyabilir? Türk halkının başörtüsü yasağını, şugünkü günde sineye çekmiş görüntüler vermesi, bazı çevreleri belki tatmin edebilir. Fakat şunu ifade edelim ki, bu halkın en beklenmeyen zamanlarda siyasal erki elinde bulunduran sınıfları nasıl harekete geçirebildiği ve onlar üzerinde ne tür siyasî müessiriyetler üretebildiği hafızalarda değil midir? Toplumun bu dönemde, başörtüsü sorununun çözümü hususunda kendisine görev yüklediği MHP; bu konuda şimdilik havlu atmış görünmekle birlikte, ne kendi tabanlarının ne de genel toplum taleplerinin hiçbir zaman kesintiye uğramayacağını herhalde iyi hesap edebilecektir. İzlediğimize göre mevcut problemin çözülememesi karşısında hem FP, hem MHP kadroları derin bazı çıkmazlar yaşamakta, bu problemin vebal ve ağırlığı onlarda, tahminlerin ötesinde siyasî komplekslere yol açmaktadır. Bir gün Türkiye bu meseleyi behemehal gündemine alacak, toplumu dilhûn eden bu yarayı sarmanın yolları bulunacaktır. Bu noktadaki ümidimizi hiçbir zaman yitirmiş değiliz. Kolayı değil zoru seçmek Nevar ki problemin aşılmasındaki güçlüklerinde şuurunda olmamız gerekiyor. Faraza mevcut hükümet, yeni yasal bir düzenleme ile hadiseye yaklaşsa idi!.. Yani hükümet koalisyonu, başörtüsü yasağının aşılması noktasında, toplumsal beklentilere tekabül edebilseydi!.. Bu yaklaşımın, toplum nezdinde hasıl edeceği memnûniyetlere pâyân bulunmazdı. Ama hatırlamak gerekir ki Türkiye, rahmetli Özal'dan beri, böyle bir çözüm yolunu zaman zaman denemedi değil, denedi. Her seferinde bu yasaların iptali yolları arandı ve bulundu. Hele şugünkü ortamda, yasa iptalleri o kadar zor da değilken!.. Bu bakımdan ortadaki mevcut kayba rağmen, problem karşısında daha sakin yaklaşımlar geliştirmek durumunda olduğumuzu asla unutmamak gerekiyor. YÖK'ün teşekkülü Bu noktada, belki biraz geç bile kalınsa da, bugünkü TBMM tablosu, bizi herşeye rağmen ümitvar kılmaktadır. Problemi, başörtüsünün çözümünü de içerecek biçimde, YÖK'ün anayasal konumu ile ilintilendirmekte fayda mütâlea ediyoruz. YÖK yönetiminin teşekkül tarzı üzerinde, aynen SAYIŞTAY ve RTÜK'de olduğu gibi TBMM'nin inisiyatiflerinde artışa gitmek, yani YÖK üyelerinin meclis tarafından seçimi esasını getirmek!.. Bu yol sırf başörtüsünün değil, YÖK'ün kendi başına buyrukluğunun da sonu anlamına gelecek, Yüksek Öğretim Kurumları böylece daha demokratik birer görünüm de kazanabilecekler. Onun için, kendi kendilerini ve birbirlerini hırpalamakla vakit geçiren siyasî organların, daha şimdiden, ciddi bir Anayasa değişikliği paketine hazırlanmalarında fayda var diyoruz.     7 Haziran 1999 Şu günkü günde üniversitelerin acil temel sorunu, başörtüsü yasağı etrafında toparlanıyor. Birkaç yıldan beri devam eden yasakçı uygulamanın, seçimlerle ortaya çıkan siyasî tabloya göre çözülebileceği ümidi hasıl olmasına rağmen, işte ulaştığımız sonuç!.. Maalesef toplumun ümidi bir kere daha kırılmakla yüz yüze kaldı.

|| ANASAYFA || GÜNDEM || POLİTİKA || || DÜŞÜNCE || YAZARLAR || SERBEST KÜRSÜ || || AÇIK OTURUM || LİNKLER || || YENİ ŞAFAK'a Mesaj ||