Büyük devlet adamı Yıldırım Bey' in yakini ve ünlü devlet san'atçısı Ajda Pekkan, bugünlere kolay gelmemiş.
Devlet san'atçısı olabilmek için ne badireler atlatmış.
San'atçılık yürüyüşüne 1967'de burnunu kaldırtarak başlamış Ajdanım. 71'de ikinci operasyon yapılmış. 73'te sıra dişlerine gelmiş, porselen dişler... Bir yıl sonra da üst dudak kalınlaştırılmış. Çenesini 79'da inceleştiren mega devlet san'atçısı, 81'de de göğüs operasyonuna girmiş. Ertesi yıl tekrar burun, 85'te çene ve dişler yeniden... Son olarak 1990'da yüzünü gerdiren Ajda Pekkan, ertesi yıl bir daha yağ aldırmış.
Görüyorsun ey vatandaş... Devlet san'atçısı olmak ne zor zenaat. Şimdi anlaşılıyor mu "devletli" olmanın ince yolları?..
Garip ilan
Anap'lı Güneş Taner'in gazetelerde ilanı var. Diyor ki: "Ne zaman gelsek, Türk ekonomisi düzeliyor."
Aman hocam, siz gelmeyin yeter ki!.. Bırakın Türk ekonomisi bozuk kalsın. Alıştık bozuk ekonomiye, bir de size alışmayalım!..
Ecevit, herkesin umudu değil demek ki
Şu sağdaki, Kadir Amca... Bir torunu var, hemşire; başka kimsesi yok. Torun hastaneye, o buraya, Umutsuzlar'a...
Ortadaki Haşim Ağa. Bir zamanlar ağaymış. Şimdi sadece Umutsuzlar'ın ağası. Ev, Umutsuzlar, ve cami... En çok da işte burada, Umutsuzlar'ın önünde yapılan çay sohbetleri...
Soldaki ise, Çete Recep Dayı. Çete dedikse, lakabı çete. Öyle anılırmış bir zamanlar köyünde. Fırınları var, Umutsuzlar'ın biraz ötesinde. Çoluk-çocuğa devretti işleri, her fırsatta burada. Arkadan bakanı tanımıyorum. Karga da tanımıyor.
Umutsuzlar, umutlu-umutsuz ihtiyarların mekânı. Sivaslı Kadir Amca, Batmanlı Haşim Ağa ve Rizeli Recep Dayı, burada buluşurlar... Burada bir dünya kurmuşlar kendilerine.
İyi biliyorlar gidişatın kötü olduğunu. Durumun vahim olduğunu. Ve şunu da biliyorlar elbet:
"Durum ne kadar vahimse, umut da o kadar kavi" demektir...
