Diyanet-Vakıf ihtilafı

Görünüşte veya gösterişte gericilik-ilericilik (?) anlayışına dayalı bir Diyanet-Vakıf ihtilafı varsa da aslında bu ihtilafın tarafları da sebepleri de birden fazladır.

Tarafları arasında Diyanet İşleri Başkanlığı, kendilerini, ilerici, devlet dostu ve koruyucusu sayan bazı resmi ve sivil çevreler, hac gelirine göz dikmiş turizm şirketleri vardır.

Sebeplerin en önemlileri ise bizim tesbitimize göre şunlardır:

1. Bilenlerin iştahını kabartan hac geliri. Turizm şirketleri yıllardan beri bu gelirin yalnızca kendi kasalarına akması için olanca güçleri ile mücadele verdiler ve daima siyaseti devreye soktular. Eskiden hacıları özel şahıs ve şirketler götürürdü, o günleri bilenler hacıların nasıl perişan olduklarını, rezilliğin diz boyuna çıktığını da bilirler. Bunlara son vermek üzere işi Diyanet ve Vakıf üslendi, onların da bazı kusurları olmuştur elbette, ama geçmişi ile mukayese edilemez düzeltmeler, iyileştirmeler de oldu. Hac seyahati için alınan paradan artan kısım Vakf'ın gelirlerinin en büyük dilimini teşkil etti, Vakıf bu para ile yoksullara baktı, yurt içinde ve dışında, özellikle Türk Cumhuriyetleri'nde camiler yaptı, çeşitli seviyelerde okullar ve yurtlar açtı, öğrencilere burs verdi, İstanbul'da bir İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) kurdu, yetenekli gençlere yeterli burslar vererek yurt içinde ve dışında doktora yapmalarını sağladı, bitirenlerin bir kısmı ülkemizin çeşitli ilmi kurumlarında başarı ile görev yapıyorlar, bir kısmı ise Merkez'de bilimsel araştırma ve üretim ile meşgul oluyorlar. İSAM'ın çıkardığı, halen 22 cildi basılmış bulunan, tamamının kırk cilde ulaşacağı tahmin edilen İslam Ansiklopedisi, Türkiye'nin iftihar, dünyanın istifade edeceği bir eser oldu. İSAM'da kurulan kütüphane ve dokümantasyon merkezi, yerli yabancı birçok ilim adamı ve öğrencinin ayrılamadığı bir yuva haline geldi, Vakıf birçok kitap ve dergi neşretti... Şimdi bu gelirin birazına Diyanet, daha büyük kısmına da özel turizm şirketleri el koymak istiyorlar. Diyanet parayı kısmen de olsa siyaseti memnun edecek şekilde harcamak zorunda kalacak, şirketler de biraz daha servet yapıp çoluk çocuklarını zengin edecekler.

2. Yukarıda sıralanan hizmetlerin bir kısmının -İslam'a ve milletimizin din hayatına hizmet ettiği için- bazı çevrelerce, irticâ'a destek sayılması. Halbuki yapılanların, gerçek manada irtica (bu da ne ise) ile hiçbir ilişkisi yoktur. İrtica dini bilmemek ve yanlış uygulamaktan kaynaklanıyorsa Vakf'ın faaliyetleri buna destek değil, köstek olmaktadır. Kadının dövülmesi konusu, güya askere hakaret konusu istismar edilmektedir; bunları kullananlar da işin aslını biliyorlar, ama işlerine geldiği için kullanmaya (istismara) devam ediyorlar. Yüzbinlerce sayfalık yayın içinde, hatası savabı tartışılabilecek birkaç satırı bulup ön plana çıkarmanın iyi niyetle bir ilgisi olamaz.

3. Vakf'ın üst düzey yetkilileri ile Vakıf faaliyetlerinin dışında kalmış veya istediği düzeyde içine girememiş bulunan bazı şahıslar arasındaki ihtilaf, çekişme, rekabet. Vakıf mütevelli heyetini, çoğu müftülerden oluşan, içlerinde ilahiyat öğretim üyelerinin de bulunduğu genel kurul üyeleri seçmektedir. Vakfın başkanı daima Diyanet İşleri Başkanı'dır. Seçilenler de ya halen Diyanet'te görev yapan veya oradan emekli olmuş hocalar ile ilahiyatçılardır. Numuslu mücadele, denetim, hizmet yarışı övgüye layıktır. Bu yola girenlere bir diyeceğimiz olamaz, ancak hasis menfaatlerine ve kötü emellerine hassas noktaları âlet edenlerin bu davranışlarını da ahlakın içine sığdıramadığımızı ifade etmeliyiz.

Demokratikleşme paketi içinde şu üç önemli konu halledilmedikçe daha çok sun'i ihtilaflar, jurnaller, şantajlar, istismarlar ile karşılaşırız:

a) Düşünceyi ifadenin suç ve kusur olmaktan çıkarılması.

b) Diyanet işlerinin, siyasetin sultasından kurtarılması.

c) Hukukun üstünlüğü ilkesinin yerleşmesi, yargısız infazlara son verilmesi.