23 Nisan.

Dünyada çocuklara bir milli bayram hediye eden tek millet bizmişiz. Senenin 364 günü aklımıza getirmediğimiz çocuk eğitimi, sağlığı ve gelişimi gibi meselelerimizi, senenin kalan bir gününde de folklor gösteriyle unutturmaya çalışıyoruz. Eğitim sistemimiz kapsayıcılık ve geliştiricilik gibi özellikleri fazlaca umursamadığımız için bugün her üç kız çocuğundan biri ve her beş erkek çocuğundan biri okula gidemiyor. Gidebilenler ise, maarif sisteminin bağnaz kafa yapısı yüzünden sosyal hayata ve iş dünyasına adapte olmakta ciddi sıkıntılar çekiyor. Sosyal güvenlik teşkilatlarında bazı uyanıklar erkeklere doğum yaptırırken, ülkenin önemli bir kesiminde kadınlar doğum yaparken ölüyor. Çocuk sağlığı konusunda Güney Amerika ülkelerinden geriyiz. Çocuklara yönelik dini, kültürel ve sportif eğitim ve faaliyetler ya hiç önemsemiyor, ya da Kuran kursları örneğinde olduğu gibi bilinçli bir kampanyayla engelleniyor. Çocuklara bir bayram hediye etmişiz, ne fayda.

23 Nisan.

Ulusal Egemenlik Bayramı.

Millet Meclisi'nin açılışının yıldönümünde halihazırdaki Meclisimiz'i oluşturan vekillerimizin kafasını, Meclis'in egemenliği ve milletvekillerinin kayıtsızlığından ziyade parti içi telaşlar dolduruyor. Bugün Parlamento dışı siyaset, Parlamento içi muhalefetten çok daha revaçta. Siyasetten ekonomi yönetimine, Meclis'ten başka hemen her kesim müdahil olabiliyor. Milletvekilleri kendi hür vicdanlarını parti liderlerine teslim etmiş bekleşirken, pijamalı medya patronlarından üniformalı ve üniformasız bürokrasiye Meclis dışında kalan hemen herkes, sözgelimi cumhurbaşkanlığı hususunda ahkam kesebiliyor. Tüm toplumun talebi olan şaibesiz cumhurbaşkanı adayı, sağ olsun, birilerinin açgözlülüğü, birilerinin de dosyalama huyu yüzünden Meclis içinden çıkamayacağa benziyor. Şeriatçı medyanın adayı olarak lanse edilen Sadi Somuncuoğlu'nun adı, Kızılay-Emlakbank hattı üzerinde yaşanan 500 milyarlık skandalla bir anda lekeleniveriyor. Mesut Yılmaz'ı destekleyen medya devleri hemen bu haberin üzerine atlıyor. Bu haberi dışarıya sızdıranların amacı, Somuncuoğlu gibi adı bugüne kadar şaibelere karışmamış ve Meclis'ten genel bir destek alabilecek adaylara açık bir tehdit değil midir? DSP ve MHP'nin parti içi dengeleri gözeterek aday gösterememesi durumunda, korkarız ki vekiller, Meclis içinden şaibeli bir adayla Meclis dışından sivilleşememiş bir aday arasında kayıtsız şartsız tıkanacaklar. 23 Nisan, hür iradenin bayramıymış, ne fayda.

Uyuşturucuya batmış gençliğimizin ve Galatasaray'dan başka tesellisi olmayan sporumuzun bayramına dokunmak istemiyorum. Cumhuru düşünmeyen bir yaklaşımın hakim olduğu ülkemizde kutlanan Cumhuriyet Bayramı'na ilişmeyeceğim bile. Yılın 71 haftası irtica diye yaftalanan bir dinin Kurban Bayramı'nda deri avcılığına çıkanları ve yılbaşıyla Kadir Gecesi'ni nasıl cem edeceğini düşünenleri ağzıma dahi almıyorum.

Demokrasiyi yıkarak üç devlet adamını asan bir darbeyi senelerce bayram diye kutlamışız hepimiz. Daha söylenecek bir söz var mı?