MHP'nin özrü, kabahatinden büyük!.

Devlet Bakanı Sadi Somuncuoğlu'nun adaylığını koymasına sinirlenen bazı MHP'li milletvekillerinin eylemleri, hemen her kesimin tepkisine yol açtı.

Önceki gün nereye gitsem ve kiminle konuşsam, aynı düşüncelerin seslendirildiğini duydum..

İnanın bana!.. Öcalan'ın idamının infaz edilmemesi konusunda MHP koalisyonla uyumlu tutum sergilediği zaman bile, Sadi Somuncuoğlu'na yönelik şiddet eylemine karşı gösterilen ölçüde, şaşkınlık ve tepki doğmamıştı kamuoyunda..

Ama benim açımdan daha da şaşırtıcı olan durum, MHP adına konuşan yetkililerin, şiddeti siyasetin aracı olarak görenleri kınamak yerine, Sadi Somuncuoğlu'nu suçlu bulan açıklamalarıydı..

Örneğin MHP Genel Başkan Yardımcısı Şevket Bülent Yahnici şöyle diyordu:

- Sadi Somuncuoğlu'nun davranışı, bütün Türk milliyetçiliği camiasını üzmüştür..

MHP'nin bir başka Genel Başkan Yardımcısı olan Şefkat Çetin ise, şöyle konuşuyordu..

- Ordu milletvekili Cemal Enginyurt, ülkücü tavrını koymuştur..

MHP adına yapılan bu şaşırtıcı açıklamaları, herhalde, bu açıklamalara sebep olan şiddet eylemi gibi, irdelememiz lazımdır..

"Lider"in parti adına aldığı karara uymamak, belki gerçekten "MHP' -nin töresi" açısından, bir cürümdür.. Ceza gerektiren bir "suç"tur..

Ama sonuçta bu, MHP'nin bir iç meselesidir..

Bu çağda ve demokratik bir ortamda, bu tür "töreler", tabiî ki kabul edilemez..

Fakat çok önemli başka bir mesele var..

Artık hiçbir mesele, hiçbir kurumun ve hatta hiçbir devletin "iç mesele"si olamıyor..

"Ulusal yargı"yı bile, uluslararası yargı, yargılıyor..

"Ulusal egemenlik" ve "milli gelenek" gibi kurumlar bile, uluslararası hukuk kuralları sözkonusu olunca, ikinci plana düşüyor..

Böyle olmasaydı, MHP de koalisyonun çizgisinde Öcalan'ın idam cezasının infazını askıya almak için, hükümet kararına katılır mıydı?

MHP'nin ideolojisi ve töreleri açısından, "PKK ve Öcalan"ın konumunu bir düşünün..

Peki bu noktada MHP'nin kendisini inkâr eden bir çizgiye katılmasının sebebi neydi?

- Türkiye'nin uluslararası camiada ve özellikle Avrupa'da, izole edilmesini önlemek.. İdam cezasının hukuk dışı ilan edildiği bir Avrupa içinde, Türkiye'yi zor durumda bırakmamak..

İç politikanın da, dış politikadan çok farkı yoktur..

Ayrıca bu televizyonlar, toplumun her ferdini, her olayın içine sokmuştur..

O gece Sadi Somuncuoğlu'na saldıran, küfürler eden, korumaları döven milletvekilleri, Meclis bahçesindeki birkaç kişinin önünde yapmadılar bu işleri.. Evinde televizyonu olan ve haber filimlerini seyreden milyonlarca Türk, o gece, Meclis'in bahçesinde, olayın tanığıydılar..

Yani MHP'liler için çok önemli bir iç mesele olan "töre", "disiplin" ve Sadi Somuncuoğlu'nun bunlara uymayan adaylık kararı, o gece o şiddet eylemlerini izleyen milyonlarca kişi için, önemsizdi..

Önemli olan, bağıran, çağıran, küfür eden, saldıran MHP'li milletvekillerinin, aday olmak isteyen bir Devlet Bakanı'na karşı, eylem koymasıydı..

Ne yazık ki, MHP'nin yöneticileri, işin çapını göremedi..

Bu yüzden, şiddeti kınayacak yerde, şiddete hedef olanları kınayarak, kendi örgütlerine mesaj vermeyi tercih ettiler..

Yani MHP için durum, "özrü kabahatinden büyük" bir noktaya gelmiş oldu..

Biraz olsun siyaset nosyonu ve kamuoyu hassasiyetini algılama yeteneği olan insanlar, daha bir hafta önce, şiddet veya "holiganizm"in, toplumda nasıl tartışıldığını hatırlardı..

Ha futbol fanatikliği, ha parti disiplini ve töresine dayalı olarak gelişen fanatiklik..

Ne yazık ki, MHP yönetimi, bu hassas noktayı algılayamadı.. Parti disiplinini ve töreyi, hukukun, özgür düşüncenin ve demokrasinin üzerine getirerek, geniş halk kitlelerinde de, demokratik siyasi ortamda da, ürküntü yarattılar..

MHP'nin imajı hızla ve olumlu yönde değişirken, bu imajı bir anda 1980 öncesi ortamına endekslediler.. Çok yanlış yaptılar..

ŞAKA

'Akit', zoru başarıyor!

Bu "töre"ler, bazan şaşırtıcı oluyor..

Örneğin "MHP töresi"nde, "şiddet"in bir temel ilke olduğu görüldü..

Kendilerini "demokrat-mukaddesatçı" olarak sunanların "töre"sinde de, ne yazık ki "ırkçılık" var.

Aynı anda hem Hitler'in, hem de Humeyni'nin misyonunu yüklenmek kolay değildir..

Bu zor işi başaran "Akit"in, "medya-kritik" sayfasının sorumlularını kutluyorum..

Keşke biraz da, "safkan demokrat"lığa özenselerdi.. Demek, Dalaşanlık da bulaşıcıymış..

SİYASİ PARTİLER

Değişim herkese lazımdır!

"Değişim"i görmezden gelirseniz, kişi olarak da, kurum olarak da, çok zor durumlara düşersiniz..

Önümüzde iki siyasi örnek var..

Bunlardan biri "Fazilet Partisi", diğeri de "MHP".

Fazilet'e dayanan gelişmelerde, bu siyasi oluşumu diğer partilerden ayıran şey, bir demokratik örgütlenmeden çok, bir cemaate benzeyen yapılanmaydı.. Milli Nizam'da da, Milli Selamet'te de, Refah'ta da, "tepe"den verilen kararlara, tartışılmadan uyulurdu..

Bu yüzden özeleştiri mekanizmaları işleyemedi.. Hataları, partinin üyeleri değil, sonunda "derin devlet" değerlendirmeye başladı hep..

Ama Fazilet, farklı.. "Değişim"e uyum gösterdi Faziletliler..

İşte bakın, 15 Mayıs Büyük Kongresi'ne, iki genel başkan adayı ile gidiyor Fazilet..

Parti yönetiminin aldığı önemli kararlara bile, Fazilet'in milletvekilleri uymayabiliyor.. 5+5'li Demirel oylamasında, bu böyle olmadı mı?

Son olarak da, Fazilet yönetimi Sezer'in adaylığını destekleme kararı almış olsa bile, bir Nevzat Yalçıntaş da, adaylığını koyabildi..

Çünkü Fazilet'in referansı, artık "demokrasi"..

MHP ise, son olay vesilesi ile, referansın "töre" olduğunu vurguladı..

"Parti disiplini" kavramı ile "demokrasi" arasındaki hassas çizgiye basıp, bir anda adeta para-militer bir örgüt görüntüsü verdiler..

Oysa "değişim" herkese lazımdır!..