Kitap listesi

 
Gençler o kadar çok ısrar etti ki Ramazan'ın başından itibaren okuduklarımı sizinle paylaşmaya karar verdim.

Yeni tanıştığım bir grup genç okuduğum kitaplardan köşemde neden bahsetmediğimi sorup; okumak istedikleri kitap listelerini yazarların okuduğu kitaplara göre belirlediklerini söylediler.

Esasında okuduğum kitaplardan bahsetmek isterim. Fakat kitaplardan kısa bir şekilde bahsetmenin yazarlarına haksızlık olacağı endişesi beni bu eylemden alakoyuyor. Detaylı olarak bahsetmek ise o kadar uzun vaktimi alır ki, yeni kitaplar okumaya fırsat bulamam. Üstelik bu köşenin bazı okuyucuları da böyle bir tarzı benimsemeyebilir. Gençler o kadar çok ısrar etti ki Ramazan'ın başından itibaren okuduklarımı sizinle paylaşmaya karar verdim. Vebali beni buna zorlayan Müge ile Erdal'ın boynuna olsun.

Ramazan'dan önce Cihan Aktaş'ın, Şarkın Şiiri'ni okumaya başlamıştım. Ramazan boyunca bunu devam ettirdim ve bitirdim... Sevgili Cihan'ın kitabını hazırlama safhalarını da bildiğim için ayrı bir heyecanla okudum kitabı. Esasında kitab yazın elime geçmişti. Fakat müellifi ile sohbet etmek kitabı okumanın önüne geçtiği için Şarkın Şiiri'ni dinlene, dinlene okuyacağım kitaplar listesine koymuştum. Sinema ve modernlik arasındaki kurduğu bağlantı sinema ile çok ilgili olmayanların bile kendilerini görebilecekleri bir aydınlık sunuyor.

Ramazan Boyunca İsmail Kara'nın Biraz Yakın Tarih Biraz Uzak Hurafe'sini yeniden okudum. Aynı kitapları tekrar, tekrar okumak beni çok mutlu ediyor.

Ramazan boyunca bir gecede okuyup bitirdiğim kitaplar ayrı bir zevk oldu. İbrahim Tenekeci'nin ÜZ-günlük'ünü, Süleyman Çobanoğlu'nun Aşk ile Hain Kadeş'ni sadece kendim okumakla kalmayıp, iftara gelen her kulağı esir almak pahasına yüksek sesle okudum. Her iki kitabı en az on kişiye verdiğim halde herkes benim kadar heyecanla okumuş olmalı ki kitaplar hâlâ pırıl, pırıl.

Yüksek sesle okumak dedim de yüksek sesle okumaktan zevk aldığım her an okuduğum bir şiir kitabını anmalıyım şimdi: Kemal Sayar'ın İki Güneş Arasında adlı kitabı. Rüknettin'in kalbi biraz da hepimizin kalbi değil mi "doktor'!"

Şiir okunur da şiir tahlili okunmaz olur mu? İskender Pala çağdaşımız olduğu için ve bize divan şiirini bu kadar derinden sevdirdiği için ne kadar şanslıyız. Ah Mine'l Aşk'ı yudum, yudum okuyorum.

Ramazan Boyunca Nejat Birinci'nin Hazırlamış olduğu Ruşen Eşreften seçmeler kitabını okudum. Daha önce de okumuş olmalıyım, fakat kuvvetli bir imaj kalmamış zihnimde. Bu defa satırlarda idrak ettiklerimi kolay, kolay unutamam herhalde. İnşallah kitabın en kısa zamanda yeni bir baskısı yapılır.

O kanaldan bu kanala haber terörünün estiği saatlerde Ömer Lekesiz'in Yeni Türk Edebiyatında Öykü adlı kapsamlı çalışmasını okuyorum. Tekrar tekrar. Geçenlerde Nahit Sırrı Örik'in "Şair Necmi Efendinin Bahar Kasidesi" adlı hikayesini okuduktan sonra Ömer Lekesiz'in hikaye tahlilini ve Nahit Sırrı Örik hakkında yazdıklarını okudum. Lekesiz'in tahliline ve Nahit Sırrı'yı kavrayışına hayran kaldım. Öyleki Müelifin Abdülhamit düşerken adlı romanını yeniden okumaya başladım.

Her akşam olmasa bile haftada en az bir kere Ahmet Hamdi Tanpınar okurum. Birkaç cümle ve daima yüksek sesle. Tanpınar nesrin şiirden zor olduğunu söyler: "Bence nesir şiirden güçtür. Çünkü her an elimizde olan bir şeydir. Aldanabiliriz." Nesirdeki o şiiriyet sessizce okunursa müellifine haksızlık olur korkusuyla yüksek sesle kendimi Tanpınar'ın satırlarında ağırlarım.

Kitap fuarına gidince Beşir Ayvazoğlu'nu epey geriden takip ettiğimi fark ettim. Ben döne döne Suretler ve Siret'leri okurken Üstad bir hayli kitap çıkarmıştı. Üstelik birinin adı Yaza Yaza Yaşamak. Beşir Ayvazoğlu'nu okumak bana daima sağlam bir duvara yaslanmak gibi gelmiştir.

Bu arada hiç yabancı müelliflerin adından bahsetmediğimi fark ettiniz. Özellikle yazmıyorum. Nasıl olsa herkes moda kitaplardan bahsediyor. Hiç olmazsa bendenizi bundan azat ediniz. Bir isim mi? Tamam. Uslübuna ve felsefi derinliğine hayran olduğum Arendt'i anayım o zaman. Fakat Arendt külliyatı bir solukta okunmaması yavaş yavaş okunması ve özellikle o konuda yazmış başka yazarlarla birlikte okunması gereken bir yazar.

Mustafa Kutlu'nun uzun hikayesini sabırsızlıkla beklerken Akasya ve mandolin'i durak yaptım. Esasen buradaki yazıların hepsini hatırlıyorum ama yine de bir kitap bütünlüğü içinde okumak beni mutlu ediyor.

Bayram tebriki için telefon açtığımda laf lafı açtı ve Mustafa Kutlu Nazan Bekiroğlu'nun Göl hikayesinin ne kadar muhteşem olduğundan bahsetti. Allah Allah. Göl diye bir hikaye hatırlamıyorum. Muhakkak Göl'ün önünde bir sıfat olmalı. Günlerdir gripten yatan Nazan'a hasta yatağında sordum: "Senin Göl hikayeni yeniden okuyacağım. Ama adı Göl değildi. Neydi?" Sesinin tonunda hastalığın şiddeti kendini hissettirirken gülerek cevap verdi. "Yitik Göl." Lal Kuşlarının devamı diye tamamladım Göl'ün açmış olduğu boşluğu. Anlayacağınız hikaye olarak en son Yitik Göl'ü okudum yeni baştan.

Her gün mutad olarak okuduğum kitapların yanında son bir ayın kitaplarını sıralamış oldum.

Yazıyı yazdıktan sonra şöyle bir baktım. Garip bir şekilde tekrar tekrar okuduğum kitaplardan bahsetmişim. Galiba ben sevdiğim kitaplardan kolay vazgeçemiyorum. Bir küçük sır vereyim. Size çok garip gelebilecek bir sır. Çok sevdiğim kitapların son sayfalarını okumam. Okursam kitap biter. Ve aramızdaki organik bağ biter. Onun için Ahmet Turan Alkan'ın kitaplarını hiç bitirmem. İlle kitabın sonundan bir bölüm bırakırım.