312'yi değiştirmek yetecek mi?

Halkı sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığı gözeterek kin ve düşmanlığa tahrik edenleri cezalandıran 312. maddeyi iki türlü uygulamak mümkün. "Ülkeyi bölmemek, kin ve düşmanlığı hakim kılmamak için onu yaşanır hale getirmek gerekir, bunun için de insanların duygu, düşünce ve inançlarına saygılı olunmalı, farklılıklarını korumalarına imkan tanınmalıdır." diye düşünebilirsiniz. Eğer böyle düşünüyorsanız tabiatıyla ülkeyi yaşanır olmaktan çıkaran, farklı inançları, yaşayış biçimleri olanlara saygı göstermeyen, onlara tek tipliği baskı yoluyla dayatanları 312'ye aykırı davranmaktan mahkum edebilirsiniz. Veya tam tersine sizin kabul ettiğiniz dünya görüşünü, din anlayışını, tek renkliliği kabul etmeyi ülkenin birliği ve bütünlüğü için zaruri görebilir, bunun için her türlü baskıyı mübah ve gerekli sayabilirsiniz. Ülkeyi yaşanır kılmak gibi bir problemimiz yoktur, "ya sev ya terket" der, başka alternatif tanımazsınız. Bu durumda da farklılığı, ülkeyi yaşanır kılmanın diğer yollarını önerenleri 312'ye aykırı davranmaktan suçlayabilir, gücünüz yettiği sürece de mahkum edebilirsiniz. Elimizi vicdanımıza koyup karar verelim: Hangi yorum ülke için daha karanlık bir gelecek hazırlamaktadır? Hangi yorum insanları birbirine daha düşman, ülkeyi daha yaşanmaz hale getirmektedir?

Kanun maddeleri ona verdiğiniz yoruma göre anlam ve canlılık kazanır. Aynı metni bazan birbirine tamamen aykırı iki şekilde yorumlamak mümkündür. Dolayısıyla sadece metinler üzerinde oynamak meseleyi çözmüş olmaz. Gönlünüz dikta arzusuyla doluysa en demokratik bir metni gönlünüzdeki modele uygun hale getirebilirsiniz.

Bunları şunun için yazıyorum. Bir "312 değişsin" nakaratı tutturduk gidiyor. Tamamı değişsin! Gerçekten de madde metni bir vuzuhsuzluk taşıyor; ne zaman insanlar tahrik edilmiş sayılacak, belli değil. Bütünüyle hakimin takdirine bırakılmış. Ancak aynı maddeyi pekala farklılıklara, aykırı düşüncelere ifade imkanı tanır ve ancak elde somut veriler varsa tahrikin varlığına hükmeder bir tarzda yorumlamak da mümkün. Bana sorarsanız asıl bu maddeyi bugünkü gibi yorumlayıp düşünce ve fikir hürriyetini rafa kaldıranları ülkeyi yaşanır olmaktan çıkarıp insanları dinlerinin gereğini yaşamak, özgürce okuyabilmek, özlem duydukları bir hayatı gerçekleştirebilmek için başka diyarlara göçe mecbur edenleri bu maddeden yargılamak gerekir. Hasılı asıl mesele kanun maddesinde değil, ülkeye hakim olan zihniyette bir değişiklik yapmaktır.

Bu yapılmadığında 312'yi değiştirmek meseleyi çözmüyor. Bunun yerine bir başka madde bulunup çıkarılıyor. Herkes de biliyor ki 141, 142 ve özellikle 163. maddeler kalkmadan önce 312 bu kadar gündemde değildi. Varlığından bile çok kimsenin haberi yoktu. Ancak meşum üç maddenin kaldırılmasından sonra "iyi saatte olsunlar" 312'i piyasaya sürdü. Gerekli zihniyet değişikliği yapılmadan ve bu değişikliğin arkasına sivil toplum konulmadan 312. madde değiştirilir yahut bütünüyle kaldırılırsa piyasaya onu mumla aratan başka maddenin sürüleceğinden şüpheniz olmasın. Ceza Kanunu'nun İkinci Kitabının Devletin Şahsiyetine Karşı Cürümler başlığını taşıyan Birinci Babı bu bakımdan çok verimli hükümlere sahip. "Değerli hukukçularımız" yorum yoluyla 312'ye rahmet okutan bir maddeyi ortaya çıkarabilirler ve biz bu defa da onu değiştirmek için uğraşır dururuz.