Çoğu kimsesiz, yaşlı ya da bakılmaya muhtaç Darülaceze sakinlerinin yaklaşan Ramazan Bayramı için tek dileği, vatandaşların gelip ziyaret etmeleri, hatırlarını sormaları. Ttüm günlerde ziyarete açık olan Darülaceze'de bakılan 500'ü aşkın kişiyi, daha çok hayır kurumları mensupları ziyaret ediyor.

Perihan Kaya 53 yaşında ve ortaokulda geçirdiği rahatsızlık sonucu ayakları tutmuyor, 23 yıldır kurumda kalıyor. Kendisine bir süre "çok fedakar insandır" dediği ablasının baktığını anlatan Kaya, daha sonra evlenen ve çocukları olan ablasının "huzuru kaçmasın" diye kendi isteğiyle Darülaceze'ye geldiğini bildirdi. "Memnun olmasak ne yapacağız? Memnunuz burada. Dışarısı daha berbat. Sıcak yemeğimiz, yatağımız var hiç olmazsa" diyen Kaya, eski bayramlarda insanların birbirlerine daha bağlı olduğunu belirtti.

80 yaşındaki Işık Öztürk, hiç evlenmemiş ve ailesi trafik kazasında ölünce tamamen yalnız kalmış. Ziyaretçisi olmayacağını söylerken, "Ama ahbaplardan birisi gelir, belki..." diyerek beklentisini dile getiriyor ve ekliyor: "İnsanlar birbirini çok severdi eskiden. Şimdi sevmiyor, kimse birbirini..."

Yabancılar daha vefalı

Eşi ölünce, evli kızının rahatını bozmak istemeyen 70 yaşındaki Fatma Doğan da 6 yıldır Darülaceze'de yaşıyor. "Bayramda insanın evi başka..." derken gözleri dolan Doğan, şunları söyledi: "Eski bayramlar nasıldı, hepsini unuttuk. Ben hep Beyoğlu'nda yaşadım. Akrabalar gelirdi. Otururduk. Şimdi kızım geliyor. Allah razı olsun, insanlar bizi yalnız bırakmıyor. Yalnız akrabalar değil, yabancılar da... Yabancılar akrabalardan daha vefalı oluyor..."