Kandahar'a Yolculuk filmiyle gündeme gelen İranlı yönetmen Mohsen Makhmalbaf, ticari kâr amaçlı ucuz yapımların işgaline kayıtsız kalan izleyiciye, sözün anlamsızlaştığı yer olan Afganistan'ın yürek burkan gerçeğini, sinemanın dilini kullanarak yeniden hatırlattı. Afganistan'ndaki insanlık dramını, müzik ve fotoğraf duyarlılığındaki karelere sığdıran Makhmalbaf, filminde Kandahar özelinde Afgan halkının çilesini dünyaya anlatmaya çalıştı.

1957 doğumlu Makhmalbaf, İran'daki pek çok genç gibi ergenlik yıllarını şah rejimine karşı oluşturulan İslami örgütlere katılarak geçirdi. 17 yaşındayken bir olaya adı karıştığı için beş yıl içerde yattı. 80'li yılları sanatsal çalışmalara yoğunlaşarak geçiren yönetmen, bu yıllarda çeşitli öyküler, roman ve İslami tiyatro üzerine çalışmalar yaptı. Aynı yıllarda 'The Cristal Garden' ve 'Bassin Du Roi' isimli iki kitabını yayımladı.

1987'de çektiği 'The Pedlar'la birçok uluslararası festivalde ilgi gören Makhmalbaf, bugüne kadar "Amcam bir Zayandeh gecesinde hastaydı", "Elma", "Sessizliğin kör gözünde kadın olduğumda", "Kandehar", "Bisikletçi", "Demokrasi sınavında sevgi zamanı" gibi filmlerle uluslararası çaptaki ününü perçinledi.

Kandahar'dan önce 1987'de yine Afganistan'ı konu alan 'Bisikletçi"yi çekerken Taliban tarafından tutuklanan Makhmalbaf, Afgan halkının çektiği acıları gündeme getirmekte kararlı davrandı ve zorluklara rağmen Kandahar'ı ortaya çıkardı.

Makhmalbaf'ın, Afgan halkının yaşadığı çaresizlikleri iliklerine kadar hissettiğini şu sözlerinden anlıyoruz: "12 yaşındaki bir Afgan kızını gördüğüm günden itibaren dünyam değişti. Benim kızım Hanna ile aynı yaştaydı ama kollarımda açlıktan ölmek üzere çırpınıyordu. Böylesine bir açlığın trajedisini ön plana çıkarmaya çalıştım. Bizler şimdiye kadar hep istatistiklere takıldık ve onları izledik. Allahım, bizler neden bu kadar güçsüzüz. Tıpkı Afganistan gibi..."