MÜNİH (Almanya)- Görevi gereği Alman dışişleri bakanına çok yakın olması gereken bir diplomatla yaptığım konuşmada geçen bir cümle kulağımda çınlayıp duruyor. "ABD Irak'a saldırı kararı alırsa, Ankara'nın yapabileceği bir şey yok, savaşa katılır" sözlerime, "Endişe etmeyin" dedi ilgi alanı Ortadoğu olan Alman diplomat, "ABD ile ilişkilerde bizim de sizden bir farkımız yok..."

Nüfus bakımından da, ekonomik güç olarak da Avrupa'nın en büyük ülkesi olan Almanya, tarihin yüklediği moral sıkıntılar altında eziliyor. Birinci Dünya Savaşı'nda yenildi, İkinci Dünya Savaşı'ndan bölünmüş ve işgal edilmiş olarak çıktı. Topraklarının işgalden kurtulması (hâlâ Amerikan askerleri olsa da) ve birleşmesi son on yıl içerisinde gerçekleşti. Türkiye'den baktığımızda "Avrupa'nın patronu" olarak 'büyük' görünen Almanya, içeriden bakan Almanlar'ın gözünde 'büyük ülke' rolü oynayabilecek durumda değil.

11 Eylül'den en fazla etkilenen Avrupa ülkesi, hayır ABD'nin büzük taşı gibi davranan İngiltere değil, yine Almanya... Washington, ikiz kuleler ile Pentagon'u vuran, dördüncüsü düşürülen uçaklarda en önemli rolü oynayanların Hamburg'ta okuyan beş Arap genç olduğunu Almanlar'a her fırsatta hatırlatıp durdu. Son dokuz aydır, Almanya'da da bir cadı avıdır gidiyor. İçişleri bakanlığı sözcüsü, her ne kadar, "Sivil haklar ve özgürlükleri kısıtlayan yeni yasalar geçici olarak çıkartıldı" dese de, Almanya da sisteminde demokrasi alanını daraltan değişiklikler yapmaktan kendini alamadı.

Bu kadar gündür her düzeyde Alman'la görüşüyorum, kendilerini toplama sürecinin hâlâ tam anlamıyla başladığını göremiyorum. Bazı kuşkuları var, "Biz Amerika'dan farklıyız, o kadar paranoyak olmak zorunda değiliz" gibi itirazlar yükseltiyorlar, ama o kuşkuların peşine düşüp işin künhüne vâkıf olmak için fazla bir gayretleri görülmüyor...

Alman yetkililer, son zamanların en büyük şaşkınlığını geçtiğimiz hafta sonu yaşadılar. "Bush 11 Eylül'ü önceden biliyordu" gerçeğinin altında kalmamak için sağa-sola saldıran Washington, yönetime yakın gazetelere, "Eylemlerin beyni" olduğunu iftiharla bildirdiği bir yeni isim fısıldadı: Khalid Shaikh Mohammed... New York Times, federal yetkililerin, "Khalid Shaikh Mohammed, Atta ve diğer eylemcilerle aynı zamanda Hamburg'ta yaşıyordu" kanaatinde olduklarını yazdı pazar günü. Habere göre, bu yeni isim, birkaç kez Hamburg'a gelmiş ve her gelişinde Atta'yla buluşup görüşmüş...

Almanlar'ın şaşkınlığının altında iki nokta yatıyor. Biri, kendilerini yakından ilgilendiren bu dehşetengiz iddiayı, Amerikan yönetiminden veya işbirliği yaptıkları CIA ve FBI gibi istihbarat birimlerinden değil, basından okuyarak öğrenmeleri... Diğeri de, kendi kayıtlarına baktıklarında, Washington'un "Eylemleri Hamburg'ta planlayan beyin" diye takdim ettiği kişiyle ilgili tek bir notun bile bulunmadığını görmeleri... Almanlar, "Böyle biri bizim ülkemize gelmiş değil" diyorlar, ama nafile...

Bir kere 'bağımsız' davranmamaya alışan bir ülkenin kendine gelmesi zor oluyor. Almanya, dünyayı iki büyük savaşa sürüklemenin cezası bağımsızlığı elinden alınarak ödettirilmiş bir ülke. Dört ayrı devletin işgaline uğradı, topraklarının bir bölümünü de -üzerinde yaşayan insanlarla birlikte- kaybetti. Şimdi işgal kalktı, birleşti, ama işte görüyoruz, kolay kolay bağımsızlık reflekslerine kavuşamıyor. Savaşı kazanan hâkim güçlerin Almanya ile ilgili hesaplarının doğru çıktığı bir kez daha anlaşılıyor. Washington'dan gelen telkinlere, ekonomisi zayıf, borcu fazla, siyaseti etki altında ülkeler kadar Almanya da açık...

Oysa, galiba dünyanın, geçmişteki her zamandan daha fazla olarak şimdilerde, alternatif güçlere ihtiyacı var. "Bu ihtiyacı kısmen de olsa Almanya karşılayabilir" diye düşünenlere, görüştüğüm Almanlar'ın cevabı çok açık: "Buna imkân yok..."

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu