Beyrut Arap Zirvesi'nin son anda "toparlanması" ve 11 Eylül sonrasındaki çetrefil gündem bakımından bir siyasi "sıçramaya" karşılık gelmesi çok önemli oldu. Suudi Barış Planı yaşamaya daha güçlü devam ediyor. Irak, Kuveyt, Ürdün ve Suudi heyetleri arasındaki sıcak görüntüler ve buna eşlik eden Irak'ın Kuveyt'e bir daha saldırmama garantisi vermesi, Mart 2001'de Umman'da yapılan zirveye göre son derece ileri adımların doğmasına yol açtı şimdiden.

Tabii tüm bunlar özerk ve bağlantısız gelişmeler veya sadece Arap dünyası ile sınırlı hareketlilikler değil. Tüm bunlar 11 Eylül sonrasındaki dünyanın "kalbine" yerleşti anında. AB'nin İstanbul'daki AB-İKÖ Zirvesinde de görüldüğü gibi, ABD'nin aşırılıklarına karşı İslam Dünyası'nı yanına alma girişimi, Beyrut Zirvesi ile "organik" bir karakter kazanmış görünüyor.

Tüm bu gelişmeler sırasında ise Filistin'de meydana gelen olaylar, geçen yazımızda belirttiğimiz gibi olayları ABD'nin en önemli problemi olmaya doğru öteliyor, hatta Arafat'ın evinin kuşatılmış olması, ABD'nin bizzat "mahrem alan"ını ilgilendiren durumdur artık.

Dün, İsrail kabinesi Şaron'a yakışan bir çılgınlık yaparak Arafat'ı "düşman" ilan etti. Bu satırların yazıldığı saatlerde, Arafat'ın evi İsrail tarafından ağır makineli tüfeklerle taratnıyordu. Dün sabah saatlerinde İsrail tankları duvarları yıkarak el-Aksa Camii kompleksine girdiler, Cuma namazı sonrası çatışmalar çıktı ve ardından Arafat'ın evi ağır makinelilerle taranmaya başlandı. Arafat'ın korumalarından ölenler ve yaralananlar olurken, Filistin sözcüsü, "Arafat'ın hayatının tehlikede olduğunu" tüm dünyaya duyurdu. AB'nin Arafat'ı "meşru muhatap" saymaya devam ettiğini açıklaması denkleme tam bu sıralarda girdi.

Tüm bunlar olurken, ABD'nin "kuzuların sessizliğini" hatırlatan suskunluğu karşısında, Filistinli örgütlerin canhıraş ve zaman zaman Şaron'unukine benzer derecede çılgın sözleri yükseliyor. FHKC, tüm İsrailliler'i düşman ilan etti, aynı saatlerde ulusal ve İslami Filistinli örgütler "birleşik mücadele" kararı aldı. Fakat en vahim olan, İsrail topçusu karşısında çaresiz kalan Filistinliler'in, en olmayacak, en korkunç noktaya sürüklenerek, tüm İsrailliler'in hayatlarını tehdit etmeleridir. Zaten dün Kudüs'te patlayan bomba, dehşetin derecesini artırırken, olayların gidişi, tüm sivilleri ve masumları hedef alan bir noktaya ilerliyor.

Filistin-İsrail çatışmasında makul olan, herhangi bir tarafın diğerini ezmesi değildir. Başkenti Doğu Kudüs olan tam bağımsız bir Filistin Devleti'nin kurulması ve bu devlet ile İsrail'in o bölgede güvenlik içinde yaşamasının temin edilmesinden başka bir "zafer" yoktur. Bu "zafer"i gerçekleştirmek de, öncelikle ABD'nin problemidir. ABD 11 Eylül sonrası "meşruiyet"i ve "güc"ü eşgüdüm halinde üreten bir pozisyona giremediği için, bugün Filistin sorununda ortaya çıkmasına göz yumduğu tablo nedeniyle, tüm zeminlerini kaybetmektedir.

Arafat'ın İsrail topçu ateşi altında bulunan karargahından dünyaya "şehit olmaya hazır olduğunu" ilan etmesi, bizzat 11 Eylül'ü ve buna endekslenmiş olan dünyanın geleceğini ilgilendiren bir tavırdır. Eğer bugünlerde dünya bir "şehit Arafat" olgusu ile karşı karşıya kalırsa, bu, dünya için olabilecek ek kötü kabus senaryosunun gerçekleşmesi demektir.

"Şehit Arafat" gibi bir olgunun ortaya çıkması halinde, ABD 11 Eylül'deki terör eylemlerinde İkiz Kuleler'de hayatlarını kaybeden masum insanların hatıralarına dönük en büyük sorumsuzluğun sahibi olacaktır. Çünkü 11 Eylül'de hayatlarını kaybedenlerin hatıralarına "saygı" için yapılması gereken, teröre yol vermemek ve barışı desteklemektir. ABD'nin, Şaron'un çılgınlıklarına göz yumması ise, bunun tam tersi yönde hareket etmesidir.

ÖMER ÇELİK

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu