Birden uyanıverdim! O ne büyük gürültüydü öyle?!? Bütün camlar aşağıya inmişti... Herşey bir anda oluvermişti ve kırılan camların sözümona engellediği o şiddetli rüzgarın artık sadece çıldırtıcı sesini, kulakları sağır eden uğultusunu duymuyordum; rüzgar evimin içindeydi... onun o kuvvetli nefesini bütün vücudumda hissediyordum çünkü.... Buz kesilmiş... ve öylece donakalmıştım... donmuştum... âdeta değil, hakikaten donmuştum... Ne yazı masamın üstündeki kağıtların uçuşmasına mâni olabiliyordum, ne de kütüphanemin ardısıra yerlere devrilmesine... Duvardaki eski hatların çerçeveleri paramparça olup dağılmış ve fakat sadece duvarda hatların kendileri kalmıştı... Ne duvarı?!? Duvar filan da kalmamıştı, hatlar duvar olmuştu, duvarlar hat...

Tiz bir çığlık, bir sayha idi herşeyi yerinden eden! Yerinde olan, yerinde kalan hiçbir şey yoktu... Aylardır içinde tek başına yaşadığım, neredeyse hiç dışarıya çıkmadığım, çıkmayı da istemediğim odamın boğaza ve oradan da göğe bakan cephesinde beliren ışık hâlesi artık yerinde yeller esen pencereden içeri doğru süzülmeye başlamıştı...

Yaklaştıkça büyüyordu... büyüdükçe yaklaşıyordu... büyüdü.... büyüdü ve ışık en nihayet bütün odanın içini doldurdu... Odam ışıkla dolmuştu... odam ışık olmuştu... Artık hiçbir şeyi göremiyordum... Sanki ben de ışık olmuştum ve zavallı bedenimi de göremiyordum...

Derken belli belirsiz bir yazı, bir ibare, bir sözcük belirdi karşımda... ışık demetinin tam da ortasında... incecik... incecik kamışın özenle karaladığı incecik bir yazı... asırlar öncesinden kalmış bir simge gibi... bir şifre gibi... büyülü bir söz gibi... hayatın bütün sırrını saklamaya çalışan, saklarken ifşa eden, ifşa edecek gibi olurken saklayan bir kutsal yazı...

Arap harfleriyle yazılmıştı... Fakat:
Arapça mıydı? Hayır!

Osmanlıca ya da Türkçe miydi? Tam olarak değil!

Okumaya çalıştım, "Mart 1870 Aberdan" mı, "Mart 1870 Acerdan" mıydı, doğrusu tam anlayamadım... Sormak istedim, soracak kimse yoktu... Sözlüklere filan bakmak istedim, değil etrafta bakacak sözlük, hiç ama hiçbir şey kalmamıştı... Işık dolmuş, ışık olmuş bir oda ve ortasında mini minnacık bir ibare...

Yavaş yavaş sırlı yazının üstü açılmaya başladı, derken de altı... Işığın şiddeti azaldıkça diğer sayfalar da görünmeye başladı... Ve baktım ki bir defter, eski bir defter duruyor karşımda... İtinayla elime aldım, "Destur var mı?" diyen gözlerle etrafıma bakındım, bir ses çıkmayınca yavaş yavaş sayfaları çevirmeye başladım...

Kimindi bu defter, kime aitti?.. Bir isim arıyordum, telifse müellifinin, tercümeyse müterciminin ismini... Yoktu.... Ne yazık ki kime ait olduğuna dair hiçbir işaret yoktu... Biraz dikkatlice inceleyince Fransızca'dan yapılmış bir tercüme intibaını veriyordu... Galiba öyleydi de... Fakat dibacesinde geçen isimler hep İngiliz isimleriydi... Biraz okuyunca hemen anlamıştım, bunun bir Osmanlıca tercüme olduğunda kuşku yoktu!

Aman Allahım, yoksa?!... Yoksa... bu o muydu? Hani yıllardır aradığım o sırlı kitap?!? Yarın "Berlin'den gelen âşıkları" ziyaretine götürmeyi planladığım zâtın, hani sadece adından sözedilen ve fakat arayıp da bu güne kadar onu bulan, gören bir tek talihlinin bile çıkmadığı dillere destan terceme-i muazzaması?!?..

Sorular zihnimden hızlıca geçerken birden bütün oda karardı: ışık yok olmuştu... Yine hiçbir şey göremez olmuştum. Derken bir ses duydum gaibden, tanıdık bir sesti, ve belli belirsiz şöyle diyordu:

— Yarın kabrimi ziyarete geliyorsunuz madem; ben de hediyenizi siz gelmeden önce size vermek istedim! Bize düşen ziyaret edenin ziyaretine gitmektir! Ziyaret eden ziyaret edilir ve hediyesiz ziyaret olmaz?!?

Lambayı yaktım... Herşey yerli yerindeydi. O mukaddes defter ise hâlâ elimdeydi. Tekrar baktım, imzasız dibacenin altında şöyle yazıyordu: Mart 1870, Aberdeen.

Müellifini bulmak ise zor değildi artık... imdad başka yerden gelmişti: Alexander Bain!

Peki mütercimi?

Mütercimi de ertesi sabah ziyaretine gideceğimiz Sahra-yı Cedid'de mukim üstadımızdı.

Madem alâmetler tamamlanmış idi, kıyametin kopmaması için hiçbir neden de kalmamıştı. Söylüyorum o halde:

Hazır olun, yarın kıyamet kopacak!

DÜCANE CÜNDİOĞLU

Künye

Temsilcilikler

AboneFormu

MesajFormu