AYDINLIK TÜRKİYE'NİN HABERCİSİ

Y A Z A R L A R
Susun da dinleyelim; dallara su yürüyor

Dilsiz insanların yaşadığı bu coğrafyada, izandan uzaklaştıkça uzaklaşan, tanık olanı utandıran, dilin imkanlarını daraltıp zekayı matlaştıran çok fazla gürültü var. Yıllardır tanık olduğumuz yapay tartışmalardan, toplumun çoktan halledip üstüne koyuca bir çizgi çektiği konuların bitimsiz tartışmalara dönüşmesinden, çarşaf çarşaf, dosya dosya haber olup habire önümüze sunulmasından bıkıp usandık artık.

Sahici ilişkileri yitirmiş, ihtiyaç duyduğu aidiyet hissini tuttuğu futbol takımıyla, oy verdiği siyasi partiyle, hayran olduğu televizyon yıldızını takip etmekle gidermeye çalışan, modernleştikçe yalnızlaşan insanların yaşadığı bir ülke burası. İnsanları yaralı. Ve acıklı olansa, yaralarını onarmayı beceremediği gibi sevmeyi de öğrenebilmiş değil.

Geçirdiği dönüşümün sancısını bir yerlerinde hep hisseden ama değiştikçe 'ne olduğu' konusunda sağlıklı bir fikir sahibi olamayan, 'ne olmak istediği'ni bilmeyen / bilse bile bildiğini yapamayan / yapması engellenen, kendisiyle kompleksiz, kavgasız yaşamayı deneyen, artık bunu isteyen insanların cılız sesi, büyük puntolu gürültülerin arasında kaybolup gidiyor.

Herkes haketmediği bir hayatı yaşamaktan, hayata tutunmaya çalışmaktan yorgun. Hayatın nasıl yaşanması, idealize edilen başarının ne yolla ve nasıl yakalanması gerektiği üzerine habire demeçler veren uzmanların reçetelerinden, modern zaman bilgelerinin öğretilerinden, kimsenin kendi iç sesini bulmaya ve dinlemeye ne vakti var ne mecali.

Dedelerimiz muhabbet eden insanlardı, babalarımız sohbet eden. Bizler ise içine doğduğumuz dünyanın şartları gereği, iletişim kurmaya çalışan bir nesiliz. Bize öğretilenleri ezbere yapmak yerine, yüreğimize ve aklımıza danışmayı uygun görüyoruz. Ve artık, sessizlik istiyoruz.

Herkes sussun şimdi. Sussun ki, dinlenelim biraz, dillenelim.

Zor gelen bahardan payımıza düşeni iç huzuruyla kabullenip hayatla kuracağımız sahici ilişkinin temelini atabilelim. Yenilenelim. Dallara yürüyen suyun sesisini duyalım. Çiçeğe duran dalların neşesine ortak olalım. Tabiat uyanırken biz de uyanalım onunla. Üzerimizden atıp bunca yorgunluğun izini, bırakın da tazeleyelim hayatı.


26 Nisan 2003
Cumartesi
 
FADİME ÖZKAN


Künye
Temsilcilikler
AboneFormu
MesajFormu

Ana Sayfa | Gündem | Politika | Ekonomi | Dünya
Kültür | Spor | Yazarlar | Televizyon | Hayat | Arşiv
Bilişim
| Dizi | Röportaj | Karikatür
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin HER HAKKI MAHFUZDUR. Kaynak gösterilmeden çoğaltılamaz.
© ALL RIGHTS RESERVED