Tartışmaya, İncili Çavuş ve Bektaşi fıkralarıyla kırk yıldır vatan müdafaası yapan (kendisi böyle diyor) tecrübeli meslektaşımız da dahil oldu...

Bir-iki Ziya Paşa vecizesi, üç-beş bayat fıkra, kimilerinin hikmet vehmettiği bir-iki slogan, Nutuk'tan iki alıntı ve "İşte gördüğünüz gibi Sultan Vahdettin en büyük hain..."

Mesleğin eskimiş, bayatlamış kalemlerinden... Böylelerine son zamanlarda "duayen" diyorlar. "Bırak artık, eskidin, çağa ayak uyduramıyorsun, yazdıkların para etmiyor" dememek için belki de.

Hayır, duayen meslektaşımızın yazdıklarını tartışmayacağım. Bu ülkede saçmalama özgürlüğü var. Hem, ortada tartışmaya değecek bir düşünce, bir önerme, zeka kıvılcımı taşıyan bir görüş de yok ki... Kendisini zeki zanneden kurnaz bir adamın, tamamen kurnazca ve septik sayıklamaları.

Fakat, asıl felaket, tartışmaya tarihçiler el attıktan sonra başladı. Hangi gazeteyi açsan, hangi televizyonu çevirsen, karşında mutlaka onlardan biri...

Kendisine niçin "tarihçi" dendiğini merak ettiğim militan bir arkadaş, önceki gün canlı yayında, "Sultan Vahdettin tartışmasının arkasında Amerikan parmağını" teşhis ediverdi:

Bu tartışma, bildiğimiz anlamda tarih tartışması değilmiş, cennet vatanımızın geleceğini ilgilendiren "fevkalade güncel" ve siyasal sonuçları olabilecek "fevkalede önemli" bir tartışmaymış. Çünkü, Ecevit'i kullanarak başımıza bu felaketi sardıran emperyalist Amerika, Sultan Vahdettin üzerinden Atatürk'ü tartışma konusu yapıyor ve de kitlelerin Cumhuriyet'e olan inancını sarsıyormuş. Amaç, ülkemizi teslim almak, emperyalizme karşı son direnç noktasını ortadan kaldırmakmış.

Biliyorum, zaman zaman pornografinin de ötesine geçen bu düşünceleri buraya taşımamam, değerli tarihçilerimizi "şapka çıkarılası" analizleriyle başbaşa bırakmam gerekirdi ama, ne bileyim, insan dayanamıyor yine de; entelektüel faaliyetin de bir adabı, bir haysiyeti, bir ağırlığı olmalı ve bu meseleler böyle uluorta, "kör kör gözüne parmağım" yöntemiyle tartışılmamalı.

DSP'den istifaları saymıyorum bile. Şu, kendilerine sığınacak bir kapı, baraj sorunu olmayan bir partide milletvekilliği şansı arayan bazı partililerin "Sultan Vahdettin hain değildir" diyen Ecevit'e başkaldırmak suretiyle giriştikleri toplu eylem...

Nasıl bir entelektüel vasattır ki, "Vahdettin zaten talihsiz ve beceriksiz bir adamdı, üstüne bir de hain olması gerekmez" diye bir söz söylenince birileri bundan "Atatürk'e ve Cumhuriyet'in değerlerine saldırı" anlamı çıkarıyor.

Nasıl bir Atatürkçülük tanımıdır ki, "Başka türlü davranma şansı bulunmayan Sultan Vahdettin olsa olsa zavallı bir ihtiyardır" dediğiniz anda "yurttaş" ve "Atatürkçü" olmaktan çıkıyorsunuz.

İsterseniz, militan tarihçinin de anlaması için bu kez (ve son kez) tane tane gidelim:

Bir: "Sultan Vahdettin hain değildir" demek Atatürk'ü küçültmez.

İki: Sultan Vahdettin hain değildir ama Atatürk de büyük bir kahramandır.

Üç: İhanet kavramı, merkezî otoritenin kendini korumak (meşrulaştırmak) için ürettiği ve lüzumu halinde tedavüle sürdüğü bir yaftalandırmadır. Bu kavramlaştırma ihtiyacının her zaman rasyonal olması gerekmez.

Dört: Bu tartışmanın arkasında herhangi bir maksat bulunmamaktadır. Çünkü hiçbir hanedan mensubu kan davası gütmemiştir, hiçbiri taht peşinde koşmamıştır. Sürgündekiler de dahil, hepsi Cumhuriyet'in en ideal yönetim şekli olduğuna inanmakta, üstelik yaşantılarıyla "laik özellikler" göstermektedir.

Beş: Evhamlara dayalı tarihçilik olmaz.

Altı: Tarih bir kronoloji değildir.

Yedi: Tarih bir "yargılama aracı" da değildir.

Bu ülkede fikir ve akademi olmadığını söyleyen Oğuz Atay bir kez daha haklı çıkmıştır, bu da size olsun sekiz...

AHMET KEKEÇ

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan