Bay Murathan Mungan; "Necib Fazıl Kısakürek, Nâzım'dan daha iyi şair değildir" buyuruyor.. ve tabiatıyle hatâ ediyor.. ikisinin de şiiri ayrı evsaftadır, kıyaslamak gerekmez ama; şayet kıyaslarsak, Necib Fâzıl'daki derinliği, felsefeyi, yoğunluğu lirizmi, has şiiri, düşünce ve duygu tezgahında dokunmuş şiir özünü Nâzım'da bulamayız.. Nâzım da siyasî ve ideolojik duygularını güzel bir dille, bir halk uslûbu ile keskin ve düzgün söylemiştir.. içine kâh argo katmış, kâh külhanbey uslubu, zaman zaman siyasi ve beşerî ilişkilerden sevgiden, dostluktan, tarihten, Anadolu'dan mesajlar ve işaretler yerleştirmiştir.. fakat, birisi, şiirin özünü bulmuş, diğeri fikir ve duygunun hatibi olmuştur, fakat kıvrak bir dille konuşan hatib.. ikisi arasındaki farkı iyi hissetmek.. iyi kavramak ve doğru tarif etmek lâzımdır.. sempati ve antipatilerimizi edebî hükümlere karıştırmamak gerekir.

Geçen günkü yazısı münasebetiyle, Attilâ İlhan; "Murathan Mungan, kendi hakkında konuşulmasını istediği için bu şekilde söylüyor. Onun ekmeğine yağ sürmek istemiyorum.. bunlar polemik yaratacak sözler.. bunun için görüş bildirmek istemiyorum.." demiş..

Attilâ İlhan zannında haklı olabilir de.. olmayabilir de.. Biz yine de söyleyene ve niyetine bakmayalım da ne söylediğine ve söylenenin ne olduğuna bakalım.

Hazretin bazı bilgece lâfları var: "ânın değerini bilmek aslında günümüzdeki en önemli şey.. kapitalist dünya hız üzerine kurulu.. hız tüketim demek, derinleşmeyi engellemek, sürekli narkoz altında yaşamak demek.. hayatı büyük ölçüde kolaylaştıran birşey.. aynı zamanda insan olmanın temel değerlerinden birçoğunu alıp götürüyor."

"Teknolojinin gücü ne olursa olsun, ele geçiremediği imgeler (hayaller) dünyamızla bir tek edebiyat ilişki kuruyor."

"Türkiye'nin en temel eksiklerinden biri, aydınlanmış birey olarak gördüğümüz kişilerin çoğunun, estetik adâletten ve entellektüel dürüstlükten yoksun olmaları.."

Bu sözler, gerçeği ararken hangi ölçüleri ve kavramları önplânda tutmak gerektiğini düşünmeye, düşündürmeye yarayan cümlelerdir.

Diğer taraftan M.Mungan şöyle de konuşuyor:

"Dünyaya şair olarak bakıyorum.." bu cümleyi "düzyazıdan çok, şiirin gücüne inanıyorsunuz" sözüne cevap olarak söylemiş!.. İyi ama düzyazı da, yani nesir de; netice itibarıyle eğer o tadı o kıvamı verebilirse, bir şiir, bir felsefe değil midir? düşüncenin, duygunun özüne dokunduğu için felsefenin de bir şiir olduğunu reddedebilir misiniz? manzum veya mensur, bir sözde o kalite o duygu o derinlik varsa elbetteki o söz şiirdir...

Şairlerin bazen gerçek dışı hayaller içinde dolaştığı, bazen de hakikatin tâ üstüne basmış bulunduğu; daima şahit olduğumuz ahvaldendir.. şiir ve felsefe; nihayetsiz iki denizdir, konuşmakla bitiremezsiniz.. herhalde aynı zamanda hayatın asıl özü asıl lezzetidir; vesselâm!..