Bu yazıya oturmadan önce, küçük bir arşiv taraması yaptım: Demokratik sosyalistler (siz onlara "sosyal demokratlar" da diyebilirsiniz) dünyanın gidişatı konusunda ne düşünüyorlar?

Dahası, "glastnost ve prestroika dönemi" uygulamalarından sonra sol nereye gidiyor, yeni ne öneriyor? Dünyada sosyal demokrasi kendini yenileyip iktidara yürürken (Örneğin İngiliz İşçi Partisi, Alman SPD, İtalya'da Zeytin Dalı), ısrarla "sol" ve "demokratik" bir parti olduğunu söyleyen CHP ne yapıyor?

Elde ettiğim sonuçlar, takdir edersiniz ki, oldukça moral bozucuydu.

Kemal Derviş, Dünya Bankası saflarına katılmadan önce demişti ki, "Oturalım CHP'liler olarak, Avrupa'da ve dünyada sosyal demokrasi nereye gidiyor, buna göre fikir geliştirelim, çözüm üretelim..."

Öneriye, bizleri "eğitmeyi" kafasına koymuş Hurşit Güneş'ten başka sıcak bakan olmadı. Akşam yemeği bahanesiyle evlerde oturdular, konuştular, kendilerince yeni ve orijinal fikirler ürettiler ama dinleyen olmadı.

Hatta, fikir ürettikleri için, partideki sosyal demokrat teorisyenler tarafından "işleri karıştırmakla" bile suçlandılar.

Oysa, kendisini "ayrı baş çekmekle" suçlayanlara karşı Derviş, CHP dışındaki bir sol yapılanmanın başarılı olacağına inanmadığını, sosyal demokratların mutlaka CHP çatısı altında birleşmeleri gerektiğini söylüyor, bir anlamda Baykal'ın elini güçlendiriyordu.

Çünkü Baykal, dünyada "sosyal demokrasi çağı yaşandığını", Avrupa'da ise "sosyal demokrat iktidarlar dönemine geçildiğini" saptamış büyük bir düşün ve siyaset adamıydı.

Fakat, dünyada sosyal demokratlar çağı yaşandığını saptayan bu büyük düşün ve siyaset adamı, nedense, (neden acaba?) dünyadaki örnekleri pek incelemiyordu.

Normal şartlar altında bir solcunun, bir sosyal demokrat partinin öncelikle özgürlükçü, değişimci ve demokrat olması beklenir. Oysa Türkiye ve CHP tarihine bakıldığında, Doç. Dr. Mustafa Acar'ın da belirttiği gibi, bir sosyal demokrat partide en olmaması gereken "tutuculuk", "statükoculuk", "baskıcılık" gibi özeliklere sahip, otoritenin yanında, "eşraf-bürokrat-asker" üçlüsüyle ittifak arayan, özgürlüklere karşı çıkan, askeri darbelerden medet uman, halkın inanç ve göreneklerini küçümseyen bir parti karşımıza çıkmaktadır.

Mustafa Acar'a sorarsanız, CHP bu yapısıyla, daha çok, totaliter rejimlerin "devlet partilerine" ya da demokratik ülkelerdeki aristokrat zengin sınıfın sözcülüğünü yapan partilere benziyor.

Benzemek de laf mı?

Ta kendisi...

Çünkü CHP ileri gelenleri, "devlet kuran parti" olmayı ayırıcı demokratik vasıf sayıyorlar ve her fırsatta bununla övünüyorlar.

Bence "devlet kuran parti" ifadesi fazla iddialı... CHP bilakis "devletin kurduğu" bir partidir ve öyle de kalacaktır. Bugüne kadar hiçbir bağımsız seçimi kazanamamıştır, bundan sonra da kazanamayacaktır.

Sözü aslında "Bülent Ersoy-Deniz Baykal tartışmasına" getirmek, bu partinin iki Bülent'ten çektiklerini (ikinci Bülent, Bülent Ecevit oluyor) yazmak istiyordum ama, teorik çerçeveden kurtulamadım gördüğünüz gibi.

Fazla söze de gerek yok, ne demek istediğim anlaşılmıştır.

AHMET KEKEÇ

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan