Geçtiğimiz haftayı Deniz Baykal tartışmaları ile geçirdik. Bülent Ersoy'un Baykal hakkındaki iddialarını belki de MGK bildirisinden ya da Irak'taki anayasa gelişmelerinden daha fazla konuştuk. Önceleri bu iddiaları, başta Hürriyet Gazetesi'nin yöneticisi dahil olmak üzere, birçok gazeteci yazı konusu yaptı. Bunların bir kısmı meseleyi, hani nerdeyse ciddiye alma eğilimleri de taşıyorlardı.

Sonra, Baykal'ın ve iddiaların sahibi olan Bülent Ersoy'un açıklamaları gündeme geldi. Bu açıklamalardan sonra birden bire Türk medyasının mümtaz temsilcileri kararlarını verdiler:

Bu mesele, ciddi ve sorumlu bir politikacı olan Deniz Baykal'ı magazin amaçlarla yıpratmaya yönelik bir çabaydı ve asla ciddiye alınamazdı.

Açıkça ifade etmediler belki ama, bir tarafta Deniz Baykal gibi şimdiye kadar hiçbir pisliğe bulaşmamış, ciddi bir devlet adamı kimliği taşıyan Deniz Baykal, öte tarafta Bülent Ersoy adında cinsiyet değiştirmiş bir sanatçı vardı.

Benim bu konuda yazılarını okuduğum gazetecilerin önemli bir bölümü, konunun bu tarafını da hatırlatarak meselenin kapatılması gerektiğini beyan ettiler. Ve sanıyorum meseleyi bu şekilde kapattılar. Baykal'a adeta sahip çıktılar.

Bu tabii çok soylu bir davranış. Medyanın birçok konuda yapması gereken ve özlediğimiz bir yaklaşım. Bu durum, olurolmaz ve kanıtlanmamış bir takım iddialarla sadece Baykal gibi politikacıların değil, sıradan vatandaşların da yıpratılmasını engelleyecek bir sorumlu yayıncılık anlayışının medyamızda yer etmeye başladığını gösteren bir belirti olabilir mi?

Dileriz öyledir. Dileriz medya bu olayda gösterdiği basireti ve sorumlu yayıncılık yaklaşımını devam ettirir. Yalnız bu durum bizim dileklerimizle ilgili değil. Mesela bu meselede benim kafama takılan bazı soru işaretleri var.

Mutlaka birçok insan da bizim gibi meselenin bu kadar süratle alevlendirilip sonra da aynı süratle küllendirilmesindeki kerameti anlamakta zorluk çekmiş olmalı.

Ben, Bülent Ersoy'un iddialarının yine de soruşturulması gerektiğine ilişkin görüşümü bir kenara bırakıyorum. Baykal'ın bu konudaki bazı açıklamalarının tartışma konusu yapılması gerektiğini düşünüyorum.

Meselenin aslını, dediğim gibi bir kenara bıraksak bile, Baykal'ın bazı konularda medyaya ve kamuoyuna doğruları söylememiş olduğu anlaşılıyor.

Önceleri Bülent Ersoy'la bir defa, o da telefonla görüştüğünü, bunun dışında hiç görüşmediğini, hiçbir konserine gitmediğini açıkladı. Sonra bu ifadeleri yalanlayan bazı açıklamalar üzerine bu ayrıntıları unuttuğunu söyledi.

Kamuoyu karşısında açık değildi. Medya Baykal'ı, deyim yerindeyse aklarken bu ayrıntıları görmezden gelmeyi tercih etti. Oysa meseleye etik açıdan yaklaşmanın yolu, kamuoyuna karşı söylenmiş sözlerin doğruluğundan, açıklığından geçer.

Bizim medyanın, kendince etik bir yol izlemeye kalktığında ilk olarak hangi ilkeyi dikkate almadığı oldukça enteresan geldi bana.

Oysa sırf bu nedenle Avrupa'nın birçok ülkesinde politikacıların siyasi hayatları bitebiliyor, kamu yöneticileri bulundukları görevlerden ayrılmak zorunda kalıyor. Sıradan vatandaşlar ise, mesele adaleti yanıltmak boyutundaysa eğer, işledikleri cürümden alacakları cezadan daha fazlasını bu nedenle alabiliyorlar.

Ben şahsen, medyada bu meseleyi ele alıp Baykal'a haklı bularak meseleyi kapattığını ilan eden gazetecilerin, meseleye bu açıdan bakmadıklarını düşünüyorum.

Tamam, bu olayı magazin malzemesi yapmadan değerlendirmek gerekirdi. Ama öte yandan, ileri sürülen iddialar ve Baykal'ın bu meseleyle ilgili çelişik, açık olmayan davranışları da incelenebilmeliydi.

En azından Baykal'la Bülent Ersoy görüşmesini ayarladığı söylenen İnci Baba adlı 'baba'nın isimlerinin hangi vesileyle birarada telaffuz edilebildiğinin üzerinde durulmalıydı.

Ben, meselenin alelacele kapatılmasıyla medyanın bu gibi meselelere normal bakmaya devam ettiği izlenimi edindim.

Baykal'ı akladıklarını söyleyerek meseleyi kapattıklarını ilan eden gazetecilerin bu ve bunun gibi bir çok tartışma konusunu da görmezden geldikleri anlaşılıyor. Bunun olası nedenlerine ayrıca girmek istemiyorum. Bana kalırsa mesele ciddi bir yaklaşımla incelenip bazı gerçekler tartışılabilmeliydi.

Bu konuda beni rahatsız eden bir şey daha var.

Baykal meselesinde, bir gazeteci abimizin, onun ne kadar namuslu bir politikacı olduğunu göstermek için aktardığı şu olay bence düşünmeye değer.

Bu abimiz, batık bankerler olayı sırasında, Hisarbank'ta o zamanın parası ile bir milyon lirası bulunan Baykal'ın kendisini arayarak, gazetesinin de sahibi olan Hisarbank'ın patronundan parasının kurtarılmasını rica ettiğini anlatıyor.

Tabii Baykal'ın ricası yerine getiriliyor. Binlerce kişi paralarını kurtaramazken Baykal parasına kavuşmuş oluyor.

Öte yandan söz konusu gazetenin genel yönetmeni olan gazeteci abimiz de bunu dostluk adına yaptığını söylüyor.

Oysa her iki açıdan da burada bir etik sorunu olmadığı söylenebilir mi?

Gördüğünüz gibi meselenin aslında dikkate alınması gereken birçok yanı var.

"Biz ikna olduk, meseleyi kapattık" demekle bazı meseleler çözülmüyor.

KORAY DÜZGÖREN

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan