Her ne kadar bedenin ve beden sağlığının üstüne düşmek bir nevî tenperestlik ve bencillik gibi görünse de, insanoğlunun şu dünyadaki vazifelerini hakkıyle yapabilmesi; ancak âfiyette olması, âfiyette kalmasıyle mümkündür.. hastalığın da bir yerde kaderin ilahî bir lütfu olduğu, insanın pişmesinde, olgunlaşmasında bir misyonu bulunduğuna şüphe yoktur.. onunla yüzyüze gelince bu vasfını idrak etmekten de mahrum olmamak lazımdır.. hastalığın ve ölümün ilahî ve felsefî manası ve mutlak hakikat içindeki yeri; gelişmiş ruhlar ve imanlı varlıklar tarafından, hiç şüphesiz sezilmekte ve anlaşılmaktadır.. büyük ruhlar; ezelî ve ebedî ahenkle bir bağ kurabilmekte, o ahenge tâbî olmanın güzelliğini hissetmektedirler..

Beden ve akıl sağlığının, yaşamaya ait vazifeleri eksiksiz yerine getirmekte ehemmiyetli bir rolünün bulunması; kişinin, hangi ihmallerin hangi hastalıklara yol açtığını bilmesi, öğrenmesi ve ona göre davranması;yaşama sanatının ilk görevlerinden sayılır.. "Gençlik bileydi, şeyhlik (yaşlılık) yapabileydi" sözünü sık duyarız.. yetişme çağında veya 20-30-40 yaşlarında seyreden kişi;etrafındaki ekonomik, estetik,teknik ve sosyal fırsatları ve imkanları kendiliğinden ne görebilir,ne de eksiksiz olarak takdir edebilir..o halde ne yapacaktır? Ustalardan veya o çeşit işlerin içinde çalışanlardan öğrenecektir..bu işlerin nasıl cereyan ettiğini,hangi imkânlar ve unsurlarla döndürüldüğünü ve ne çeşit fırsatlar sağladığını anlayacak, kendi potansiyel imkanlarını kendisine cazip gelen konularda nasıl değerlendirilebileceğini araştıracaktır.. en parlak,en üstün meslekler arasından, toplumda îtibar kazanmış kişilerin yaptığı işler arasından tercih ettiklerini eğer isterse, eğer hazırlanırsa; kendisinin de yapabileceğini bilecek ve kabul edecektir..akıllı adam;çalışmanın, gayretin, didinmenin, terlemenin,en çetin, en zor işlerin bile üstesinden geldiğini bilmek zorundadır.. akıllı adam; kendi gücüne,gayretine ve enerjisine güvenmek ve inanmak zorundadır; içinde bir şüphe taşıyorsa, o şüphe kayboluncaya kadar hazırlanacak, ondan sonra harekete geçecektir.."kuvvet ve enerji kendi metodunu kendi yapar" ama; bu enerjiyi ve kuvveti bir plân, bir program dahilinde kullanırsanız,hedefe daha rahat vardığınızı göreceksiniz..bir bilge "dehâ,uzun bir sabırdır" demiş.. onun için başlanan bir işte ısrar etmenin,sebat etmenin elzem olduğu muhakkaktır..Amerika'ya yeni yerleşen Avrupalılar altın ve petrol arama faaliyetine giriştikleri sırada bir madenci kendine ait kuyuyu kaza kaza yorulmuş, usanmış ve ümidini keserek kuyusunu bir başkasına devretmiş.. kuyuyu yeni alan madenci üç beş kazmadan sonra altına kavuşmasın mı!... demek sabır ve sebat başarının ayrılmaz bir parçasıdır…

Bir problemi hallederken soğukkanlılığı ve metaneti muhafaza etmenin çaresi ise; en kötü ihtimali karşılamaya hazır olmak ve o ihtimali göze almaktır..

İrade;yapılacak işe gevşemeden devam etmek,yapılmaması gereken işe de sabretmek ve yanaşmamaktır.. yani karşı koymakta gevşememektir..i radenin bu iki cepheli özelliğini kalb kuvveti olarak tarif edebiliriz..

"Nekadar kazanıyorsam,okadarlık yaşamaya karar vererek" geçim endişesini yok etmek mümkündür..

Felaketlere,belalara dayanmak; elbette ki son derece zordur.. insanı maddeten,mânen perişan eder.. tahammül etmenin,yenmek için bütün kuvvetlerinizi seferber etmenin tek çıkar yol olduğunu bilmeniz gerekir.. her gecenin bir sabahı olduğunu, dünyanın bir imtihan yeri olduğunu; kaliteli soylu insan olmanın direnme gücüyle orantılı bulunduğunu unutmayacaksınız..bilhassa böyle hallerde, İlahi Varlıkla, Rabbimizle bağınızı,bağlantınızı hiç kesmemek, ona inanmak, ona bağlanmak ve ondan medet ummak mecburiyetinde olduğumuzu bilmeliyiz.. Yüce Allah hepimizi büyük acılardan korusun!...

Bütün bu saydıklarımın bilinen şeyler olduğunu biliyorum.. bir kere daha hatırlanmasında bir sakınca olmadığı muhakkaktır..