Mazlum ve mağdur olmak, ırkçılığın mazereti olabilir mi? Olamaz, olmamalı. Mazlumiyet ve mağduriyetten kurtulmak için ırkçılığa sığınmak, denize düşünce yılana sarılmaktan bin beterdir. Irkçılık mağduriyet anında bir sığınak, bir liman gibi görünebilir. Bu sığınak yağmurdan kaçanın doluya tutulduğu bir sığınaktır. Bu liman, fırtınadan kaçanın hortuma tutulduğu bir limandır.

Bunun en tipik örneği Yahudilerdir. Yahudiler, Nazi zulmüne maruz kaldılar. Küresel mağduru oynadılar. Anlaşılır nedenlerle "kutsal ırkçılığı" sonuna kadar kullandılar. Kendilerine bir vatan temin etmek için Filistinlileri yurtlarından ettiler. 3500 yıllık mazlumiyet ve mağduriyet gömleğini sırtlarına geçirenler arasında Firavun ve kavmi vardı, Babilliler vardı, Asurlular vardı, Roma ve Bizans vardı. Fakat Filistinliler hiç olmadı. Ama onlar bütün bir tarihin acısını, yerlerinden yurtlarından ettikleri Filistinlilerden çıkardılar.

Kutsal ırkçılıkları mazlumluk ve mağdurluktan kurtulma sınırında kalmadı. Onlar, mağlup iken galip, mahkum iken hakim duruma gelmişlerdi. Fakat ırkçılık onların yakasını bırakmadı. Bağımsız (!) bir ulus devlete kavuşmuş olmak onlara yetmedi. Bir ulusal marşa, bir ulusal bayrağa, bir ulusa sahip olmak onlara yetmedi. Nazilerin kendilerine reva gördüğünün bir benzerini, kendileri de Filistinlilere uygulamaktan çekinmediler. Bütün bunların arkasında yatan gerekçe hep Yahudi ırkının-ulusunun çıkarları oldu. Dünün mazlum ve mağdurları, bugünün zalimleri ve gaddarları olup çıktılar. İki dönemde de dominant öğe ırkçılık oldu.

Bu bir masal değildir. Bu hepimizin gözü önünde yaşanan ibretlik bir olaydır. Kur'an şairi Akif'imizin dediği gibi, "Hiç ibret alınsaydı tarih tekerrür mü ederdi?" Ama bazıları, bırakınız tarihi, gözlerinin önünde yaşanmış tecrübelerden dahi ibret almıyor. Her tür gayr-ı meşru/gayr-ı şer'î aidiyet düşüncesinin adı olan "asabiyet"ten medet umuyorlar. Şovenizmin, kavmi anlamdaki milliyetçiliğin ve ulusçuluğun her çeşidi bu merdut asabiyete girer.

Bir kere asabiyetçi düşünce kendi içinde tutarlı değildir. Kendisi için istediğini kendi dışındakiler için istemez. Bu bir çelişkidir. Eğer sen kendi ırkının 'milliyetçiliğini' ("millet" Kurânî bir kavramdır ve bir inanca mensup olanların toplamını ifade eder, günümüzdeki kullanımı semantik bir tahriftir ve biz de tırnak içine alarak tahrif edilmiş anlamına atıf yaptık) yapmayı iyi görüyorsan, fikri tutarlılık açısından senin dışındaki kavimlerin de kendi kavimlerinin milliyetçiliğini yapmalarına karşı çıkmamalısın. Ama durum böyle değil ve bu asabiyet düşüncesinin yapısına aykırıdır. İşte bu yüzden de, hiçbir asabiyetçilik dürüst değildir.

Fransız ihtilalinden sonra her tür kavmiyetçilik düşüncesi, istisnasız dünya egemenlerinin menfaatlerine hizmet etmiştir. Alın Osmanlı'nın yıkılışındaki rol oynayan Arap kavmiyetçiliğini? Cibran Halil Cibran, Mihail Nuayme, Basçılığın teorisyeni Mişel Aflak kimlerin ekmeğine yağ sürmüşlerdir. Ya Osmanlı'yı içten içe kemiren bir kurt olan Turancılık. Kaşındaki beyaz kılları "seçilmiş kurtarıcı" olarak Tanrı tarafından atandığına delil sayan ve tarihin en uçuk megalomanlarından biri olan Enver Paşa'yı maceradan maceraya sürükleyen neydi ve sonunda ne oldu? Sarıkamış'ta ölüme sürdüğü 70 bin vatan evladının hesabını kimden soralım? Irkçıdan mı, ırkçılıktan mı? Jön-Türk paşalardan Fuat ve Ali Paşaların Arap vilayetlerinde Türkçülük adına işledikleri cinayetlerin Osmanlı'nın yıkışına etkileri hâlâ çalışılmayı bekleyen esaslı bir konudur.

Hepsinin de aklı bir karış havadadır. Tıpkı, Devlet-i Aliyye'yi içinden çıkılmaz bir bataklığa soktuktan sonra (Rus harbi), "Anadolu'ya 400 atlıyla geldik, gerekirse 400 atlıyla geri gideriz" diyen Mithat Paşa gibi. Sonuca bakar mısınız? Her biri asabiyet necasetine şu yada bu oranda bulanmış kafaların elinde 150 yılda getirildiğimiz yer ortada. Ziya Paşa'nın dediği gibi: "Zira ki ziyan ortada, bilmem ne kazandık?"

Müslüman dünyanın hiçbir parçası, bütünden koparak kazanamaz. Büyük parçalarla bile kedinin fareyle oynadığı gibi oynayanlar, küçük parçalara neler yapmaz, neler yaptırmazlar ki?

Şunu herkes aklına koysun: Müslümanların dirliği, birliğine bağlıdır. Birlik yoksa, dirlik de yok.

SAMİ HOCAOĞLU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan