|
|
|
Bugünkü Yeni Şafak |
|
|
|
|
|
|
"Van olayları" münasebetiyle tekrar gündeme gelen "bağımsız yargı" tartışmalarını (hatırlayanlar vardır) birkaç gün önceki bir yazımda Hrant Dink'in 6 ay hapis cezası alarak çıktığı davanın ışığında yorumlamaya çalışmıştım. Mahkemeden bu davaya ilişkin çıkan kararın "gerekçesi" haddinden fazla şaşırtıcıydı. "Gerekçeli karar"ın hatırlattığı olgular (mesela "kutsal inek" meselesi), yaptığı karşılaştırmalar, tercih ettiği dil ve üslup bayağı düşündürücüydü. Bu şaşırtıcı unsurlardan hareketle de, "yargı"nın alışılageldiği gibi "bağımsız" değil, bir adam daha ileriye gidilerek "tam bağımsız" sıfatıyla taçlandırılmasının daha uygun düşeceğini kaydetmiştim. "Tam bağımsız yargı"; yani, "gerekçeli kararı"nı kullandığı dil ve üsluptan başlayarak tam anlamıyla "canının istediği gibi" kaleme alabilen bir yargı.... Bugün yine bu dava ile ilgili bir başka "tam bağımsızlık" örneğini gözden geçireceğim. Özetle şu örneği: Dink'in mahkûm olduğu davada, davaya "müdahil" olarak katılanlar mahkemenin tayin ettiği "bilirkişi"den gelen ve içeriğinde dava konusu olan yazıda yer alan ifadelerin "159. maddede düzenlenen Türklüğü tahkir ve tezyif suçunun tipik eylem unsurunu oluşturmadığı, ayrıca eylemde suçun oluşumu için gerekli tahkir ve tezyif özel kastının bulunmadığı,"nın belirtildiği "bilirkişi raporu"nu beğenmemiş, bilirkişiler hakkında da suç duyurusunda bulunmuşlardı... Aşağı yukarı şöyle bir mantık yürüterek olsa gerek: "Madem ki bilirkişiler de yazarın yanında yer almaktadır, o halde onlar için de suç duyurusu!" Önümde duran 08.07.2005 tarihli celsenin tutanaklarından aktarıyorum: "Müdahil Zeki Hacıibrahimoğlu söz aldı: (...) zaten raporu verenlerin sıfatları dikkate alındığında kariyerleri sebebiyle bilirkişilik yapabilecek nitelikte değiller mahkeme bilirkişiye başvuracaksa Prof. mertebesinde olan kurulu sevk etmesi gerekirdi ayrıca raporda soykırımdan da bahsedilmiş olması sebebiyle raporu verenler hakkında suç duyurusunda bulunmasını istiyorum bilirkişiler genç arkadaşlardır raporları yeterli değildir iddianamede belirtilen sözler hakaret niteleğindedir bu sebeple cezalandırılmalarını istiyorum dedi. Müdahiller ayrı ayrı bilirkişeler ehil olmadığı için eğer mahkeme yeniden bir bilirkişi heyetine başvurmak amacında ise bunun prof.Lardan kurulu veya bu konuda uzman olan Türk Tarih Kurumuna başvurulmasını istiyoruz..." Gördüğünüz gibi duruşma tutanağını tek bir virgülüne dokunmadan "olduğu gibi" aktardım. Bunu özellikle -konumuzla doğrudan ilgisi yok belki ama- Anayasa Mahkemesi'nde görülenler dışında kalan davaların duruşma tutanaklarının hazin durumuna dikkat çekmek için yaptım. Mahkemelerimiz ne yazık ki böyle işliyor, davalar ne yazık ki böyle zabta geçiyor... Yani, duruşmalarda "steno" kullanan eleman olmadığından, alınan ifadeler (davacı-davalı-tanık farketmez) ancak hâkimin anladığı-anlattığı ve zabıt katibinin anladığı-yazabildiği ölçüde kaydedilebiliyor... Ne "çağdışı" bir manzaradır bu böyle... Duruşma boyunca yazılı olarak hâkime teslim edilmeyen her "söz", biraz önceki örnekte olduğu gibi sözün sahibi tarafından "tanınmaz" bir hal alıyor... Neyse, biz tekrar gelelim "bilirkişi" meselesine: Bu fasılda önce bir düzeltme yapmam gerekiyor. Hrant Dink'i altı ay hapis cezasına mahkûm eden kararın hemen ertesinde bu köşede yazdığım yazıda, yanlışlıkla, "bilirkişi"ler hakkında suç duyurusunda bulunanlar arasına savcıyı da katmıştım. Özellikle böyle durumlarda kaçınılması gereken bir acelecilik işte... Oysa bugün önümdeki tutanaklardan da görüyorum ki, müdahillerin bu yöndeki taleplerine savcı iştirak etmemiş. ("İddia makamından soruldu devamla: (...) bilirkişi raporunu veren heyetin raporu hazırlamasında görüşlerini belirtmiş olduğundan teklif edilen suç ihbarını kabul etmeyerek eğer müştekiler böyle bir kanıya katılmış iseler kendilerinin ayrıca ihbarda bulunmalarına...") Yani en çok korktuğum husus gerçekleşmemiş; savcı, müştekilerin "suç duyurusu" talebine katılmamış. Bir bakıma "Beni bu işe karıştırmayın, ama istiyorsanız siz buyrun!" demiş. (Bu husus sizin için de çok önemli mi bilmiyorum. Çünkü bana göre, aksi halde, yargıdan hepten umudumuzu kesmemiz gerekecekti.) Tamam, söylediğim gibi savcı müdahillerin "suç duyurusunda bulunulması" isteğine "heyet görüşlerini açıklamıştır" diyerek katılmamış. Ama iş burada bitmiyor ki... Tahmin ettiğiniz gibi sıra gelmiş, müdahillerin "bilirkişi"ler hakkında yaptığı "suç duyurusu"nun akibetine... "Tam bağımsız yargı" manzarası işin bu safhasında da beliriyor. Çünkü savcı, müdahiller tarafından yapılan "suç duyurusu" hakkında -önüne gelir gelmez- "takipsizlik kararı" almadan başlamış "bilirkişiler"in ifadesini almaya... İşte size "Türk adaleti"ne özgü bir uygulama daha... İddia makamı mahkeme başkanının atadığı "bilirkişi"lerin ifadelerini alıyor... "Bilirkişi" olarak atanmış olan İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde görevli üç araştırma görevlisi kendilerine yapılan çağrıya uyarak gidip ifade veriyorlar. Mahkeme tarafından tayin edilen bir "bilirkişi"nin kaleme alıp mahkemeye sunduğu "bilirkişi raporu"nda vardığı sonuçlardan dolayı savcıya ifade vermesi ne demek? Bunun adı -olsa olsa- "ifade özgürlüğü"ne yönelik yasakların sınırının "bilirkişi raporları"na kadar dayandığıdır. Savcının "bilirkişi"ler hakkında önüne gelen "suç duyurusu"na ilişkin hemen o dakika takipsizlik kararı alması gerekmez miydi? Demek ki yargının "bağımsızlığı" ne kadar gerekli ve hayırlı ise, "tam bağımsızlığı" da aynı derecede kaçınılması gereken olumsuz bir "hal"dir.
|
|
![]() |
Dünya | Kültür | Spor | Yazarlar | Televizyon Ramazan | Arşiv | Bilişim | Dizi |
© ALL RIGHTS RESERVED |