Ana Sayfa
Gündem
Politika
Ekonomi
Dünya
Aktüel
Spor
Yazarlar
Televizyon
Sağlık
Son Dakika
657'liler Ailesi
Ankara'da Şafak
Bilişim
Çalışanın Sesi
Diziler
Düşünce Gündemi
İzdüşüm
Kültür-Sanat
Okur Sözcüsü
Röportaj
Sinema
Yemek
Zamanda Yolculuk
Bize Yazın
Abone Formu
Temsilcilikler
Reklam
Künye
Arşiv

Yeni Şafak'ta Ara

	Fehmi KORU f.koru@yenisafak.com.tr

Kendisi fark etmiyor, ama gerçek şu: Ak Parti'nin ABD takıntısı giderek kendi aleyhine dönüyor. İktidar partisi, konuya, -Amerikan deyimiyle- 'cool' (serinkanlı) yaklaşabilse keşke...

Bilinenlerin tekrarı olacak, ama olsun: Washington'dan Ortadoğu'ya 'düzen değiştirme' gözlüğüyle bakanların Türkiye'deki tercihi Ak Parti iktidarı değildi; onların gönlünde 'parçalanmış bir iktidar modeli' yattığını biliyoruz. Dönemin Ankara Büyükelçisi Robert Pearson'un, ısrarla dâvet edildiği halde, seçimden muzaffer çıktığı anlaşılana kadar Ak Parti binasından içeriye adım atmadığını biliyoruz.

Ak Parti'nin Amerika takıntısı yeni değil. Partiyi kurduktan sonra, Tayyip Erdoğan ve ekibi, New York'ta yapılan Davos Dünya Ekonomik Zirvesi'ne katılıp (2002) Washington'a geçmişlerdi. Orada başlarına gelenin yakın tanığıyım: Ekibin görüşme taleplerine sağır kaldı Bush yönetimi; Tayyip Erdoğan-Abdullah Gül ikilisini dışişleri bakanlığının üç numaralı koltuğunda oturan bir bürokratla muhatap etmeye kalktı.

Bazılarının sandığı ve inatla ileri sürdüğü gibi, Ak Parti'nin iktidara yürümesi, ABD sayesinde olmadı; tam tersine, ABD'nin oyu olsa, o oyunu Ak Parti'yi iktidardan uzak tutma amacıyla kullanacağına bugün de inanıyorum. Sandıktan dört partili Meclis ve Ak Parti'yi muhalefette bırakacak bir hükümet tablosu çıkacağına son güne kadar inandı ABD.

Sonraki gelişmeler Washington'un tercihinin yanlış bir hesap üzerine oturmadığını gösterdi zaten. Ak Parti'nin ezici hâkimiyetinde tuttuğu Meclis, büyük çoğunluğuyla savaşa karşı olduğunu belli eden Türk halkının çizgisinde hareket ederek, Washington'un bölge planlarına onay vermedi. Türkiye'nin "Hayır" demesi savaşı durdurmadı, ama Neo-Con takımının ABD'yi 'Roma İmparatorluğu'na dönüştürme projesini boşa çıkarttı.

Türkiye'de siyaset yapanların Türk halkının hassasiyetlerine dikkat etmesi gerekir. Bütün kamuoyu araştırmaları halkımızın Washington'un niyetlerine 'olumlu bakmadığını' açıkça gösteriyor. ABD'yi ciddi bir 'tehdit' olarak görüyor Türk halkı; Washington politikalarından mümkün olduğu kadar uzak durulmasını istiyor. 1 Mart tezkeresi halkın arzusunun Meclis iradesi haline dönüşmesiydi; bugün de halkın aleyhte hislerine rağmen Amerika yanlısı bir çizgi benimseyemez iktidar partisi...

Daha önce birkaç kez burada tahlil konusu yapılan bir gerçeği de hatırlatayım: Çıkardığı aykırı seslere rağmen, Washington, Türkiye'ye bugün ölümüne muhtaçtır; hem de kendisine karşı tavırlar alabilmiş Ak Parti'nin iktidarda bulunduğu Türkiye'ye... Ak Parti kadroları politikalarını bu gerçeği akılda tutarak yapsalar iyi olur...

Peki de, Ak Parti, geçmişte kendisine dirsek çevirmiş, taktik sebeplerle bugün de istiskal yöntemiyle yörüngesinde tutma ucuzluğuna başvuran ABD'yi neden illâ memnun etme sevdasındadır?

Şu son dört yıla baktığımızda bir gerçek kendini hemen belli ediyor: ABD'nin (daha doğrusu Neo-Con takımının) gönlünü yüce tutma yanlısı olanlar, Ak Parti'nin bütünü ya da kurumsal kimliğini temsil edenler değil, içindeki küçük bir çekirdek... 2002'deki anlamsız Washington çıkarmasını planlayanlar onlardı. Daha başbakan unvanını taşımıyorken Tayyip Erdoğan'ı Washington'da Richard Perle gibilere muhatap edenler de aynı kişilerdi. 1 Mart tezkeresinin geçeceği sözünü de aynı muhataplara aynı kişilerin verdiği anlaşılıyor. American Enterprise Institute (AEI) çatısı altında yuvalanmış azılı tiplerin önüne çıkıp hesap verme girişimi de, öyle anlaşılıyor ki, aynı çizginin bir devamı...

Türkiye'nin ABD ile ittifak ilişkisini bozmasını kimse istemiyor elbette; ancak ilişkiyi halkı rencide eden ve Ak Parti'ye puan kaybettiren bir çizgiye oturtmanın da hiçbir mantığı bulunmuyor.

Ak Parti 'cool' takılmayı ne zaman öğrenecek?

Geri dön

Yazdır

Yukarı