Yazarlar Ekrem İmamoğlu neden fren yaptı? Bunun sebebi Kılıçdaroğlu-Akşener rekabeti mi?

Ekrem İmamoğlu neden fren yaptı? Bunun sebebi Kılıçdaroğlu-Akşener rekabeti mi?

Mehmet Acet
Mehmet Acet Gazete Yazarı

Geçen hafta İYİ Parti’de Meral Akşener’in yakın kurmayları arasında yer alan Genel Başkan Yardımcısı Cihan Paçacı’nın gazeteci Muharrem Sarıkaya’ya söyledikleri, muhalefetin iki lokomotif partisi arasındaki ‘didişme halini’ gün yüzüne çıkarmıştı.

Bu iki partiye destek veren çevreler, Cumhur İttifakı’nın muhalefeti bölmek, aralarına nifak sokmak için özel bir gündemle hareket ettiği tezinden yola çıkarak bu tartışmaların ‘suni gündem’ olduğunu savunuyorlar ama işin gerçeği öyle değil.

Reel bir kavga, kavga değilse bile görüş ayrılıklarının ürettiği didişme hali var orada ve bu durum, dikkat çekici olduğu için haliyle gündem olmaya da devam ediyor.

Hatırlayalım, Paçacı, “Kemal Bey (Kılıçdaroğlu) son dönem sürekli tekil konuşuyor” dedikten sonra şu ifadeleri kullanmıştı:

“Gençlere, esnafa, çiftçiye, KHK’lılara vaatlerde bulunuyor. Bu vaatler bizim açımızdan da olmaz şeyler, karşı çıktığımız durumlar değil. Ama biz ortak bir hükümet için ittifak halindeysek, en azından öncesinde bunları ortaklaşa kararlaştırmalı ve ortak bir dille birlikte açıklamalıyız.”

Hemen arkasından Cumhuriyet’ten İpek Özbey’e konuşan Kılıçdaroğlu ise, bu sözlere cevap olarak, “Biz güçlendirilmiş parlamenter sistemi ortak dillendiriyoruz. Ama onun dışında her partinin kendi düşüncesi var. Hepimiz ayrı ayrı partileriz. Eğer güçlendirilmiş parlamenter sistem gibi bir konuda ortaklaşırsak yine ortak seslendiririz” açıklamasını yaptı.

Kılıçdaroğlu “Ayrı ayrı partileriz” derken tabii ki doğru söylüyor.

Cumhur İttifakı’nın paydaşlarını oluşturan partiler de, (AK Parti-MHP-BBP) ayrı ayrı partiler.

Ancak, bu üç parti Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi dışında, özellikle dış politika ve güvenlik gibi iki temel konuda ‘tekil’ hareket etmiyorlar.

Millet İttifakı’nın paydaşlarını bir arada tutan üç temel motivasyon kaynağı var.

1-Tayyip Erdoğan’ı iktidardan uzaklaştırmak için ‘güç birliği yapma’ zorunluluğu.

2-İktidar nimetlerinden yararlanma/paylaşma azmi/arzusu.

3-Cumhurbaşkanı seçimleri için ‘Aday ben olmalıyım’ rekabeti.

Bu üç başlıktan birincisiyle ilgili fazla bir şey söylemeye gerek yok.

İkincisiyle ilgili şu söylenebilir:

Millet İttifakı’nın yerelde oluşturduğu ‘iktidar alanları’ genel iktidarla ilgili amaçlarına dair de yeterince fikir veriyor.

Geçen yılın Ekim ayında İstanbul Büyükşehir Belediye Meclis Grubu’nda yapılan bilgilendirme toplantısında söylenenler örneğin.

Toplantıda söz alıp konuşan CHP İl Başkan Yardımcısı Özgür Nas, belediyeye mevsimlik işçilerin nasıl alınacağına dair bilgi verirken şöyle demişti:

“Çoğu arkadaşımız, ilçe başkanlarımız her şeyi biliyor ama sizler bilmiyorsunuz. 100 kişi alınıyorsa işe, 35 CHP, 15 İYİ Parti, 15 diğerleri, 20-25 de İBB kariyer üzerinden gidiyor. Süreç bu şekilde.”

Çok konuşulduğu, gündem olduğu için bu örneği verdim ama bu da ‘tekil’ bir örnek değil.

2019’daki yerel seçimlerde ittifakla kazanılan birçok belediyede, paylaşımların benzer şekilde ‘parti kontenjanları’ arasında yapılan paylaşımlarla yürüdüğü biliniyor.

Bütün bunların dışında asıl gerilim alanı ise, Cumhurbaşkanı adaylığı konusunda yaşanan görüş farklılıkları nedeniyle ortaya çıkmış durumda.

Karşılıklı ‘yatıştırma’ sözlerine rağmen, bu konuda bir taktik savaşı yaşandığı ortada.

Güreşçilerin asıl güreş başlamadan önce yaptıkları ‘peşrev çekme’ hareketleri ile ‘güçlerin denenmesi’ süreci yaşanıyor şu an.

Meral Hanım’ın Ekrem İmamoğlu’nu Fatih Sultan Mehmet’e benzeterek göklere çıkardığı konuşmasından kısa bir süre sonra İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı adaylığı konusunda frene basmasını bir diğerinden bağımsız, kendi başına gelişen iki ayrı hadise olarak mı görüyorsunuz yoksa?

Ben öyle görmüyorum.

Bir bütünlük içinde baktığımda şunları görüyorum:

Belli ki, Akşener o sözleriyle Cumhurbaşkanı adaylığı konusunda da ‘tekil hareket etme’ eğilimi gösteren CHP Genel Merkezi’ne bir göndermede bulunmuş oldu.

Benim adaylığımı ciddiye almazsanız, ben de sizin aday olmasını istemediğiniz kişiyi öne çıkarırım demiş oldu.

Tabii bu ‘pohpohlama’, İmamoğlu’nun adaylığına karşı olduğunu açıkça duyuran Kılıçdaroğlu ve kurmaylarını rahatsız etti.

İmamoğlu’na bu rahatsızlık, “CHP’li bir belediye başkanı olduğunu unutma” mesajıyla iletildi, ya da öyle hissettirildi.

O da, mesajı aldım mesajını vermek için “Aklımda bir tek İstanbul var. Daha yukarılarda gözüm yok” anlamına gelen o malum açıklamasını yaptı.

Mülakat kariyeri olmayan ama CHP yönetimine yakınlığı ile bilinen bir akademisyene bu demeci vererek, Kılıçdaroğlu ve yakın kurmaylarına “Bakın bunları size söylüyorum, siz üzerinize alının” demiş oldu.

Peki, bu sözleri İmamoğlu’nun adaylık yarışından çekildiği anlamına gelir mi?

Hiç sanmıyorum.

Vazgeçmeyecek, o da, kendi kozlarını son ana kadar kullanmaya devam edecektir.

Abone Ol Google News

6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunundaki amaçlar ile sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.