Ramazan özel sayfa
  • İFTARA KALAN SÜRE 00:00:00
Yazarlar Hindistan uzak ülke mi?

Hindistan uzak ülke mi?

Ömer Lekesiz
Ömer Lekesiz Gazete Yazarı

Ramazanınız mübarek olsun.

Rabbimiz onu huzur ve sıhhat içinde yaşamamıza; idraklerimizin Allah’ın ve Peygamberi’nin sözlerine yeniden ve yeniden açılmasına; düşüncelerimizin, ahlakımızın güzelleşmesine, iyilikte, hayırda yardımlaşmamıza, dayanışmamıza vesile kılsın.

Albayrak Medya sahiplerinin desteği, tvnet ekibinin gayretiyle, Kudüs’te Ramazan adıyla başladığımız bir dış programı sonraki Ramazan aylarında Endülüs’te, Balkanlar’da, Türkistan diyarında sürdürüp, Hindistan’da tamamlamak gibi bir arzumuz vardı.

Bundan maksat bize İngilizlerin telkiniyle uzak diyar olarak öğretilen ama ruhumuz ve canımız kadar bize yakın olan diyarların, ümmet telakkisi içinde aktif gündeme yerleşmesine vesile olmaktı.

Rabbimizin izin ve yardımıyla ilk ikisini gerçekleştirdik, üçüncüsünü seçime, dördüncüsünü ise halen içinde bulunduğumuz Kovid salgınına denk gelmesi nedeniyle yapamadık. Oysa ki, kardeşim İsmail Halis, Abdullah Aydemir ve Umut Ayar bizzat giderek ilk keşiflerini yapmışlardı; çekimlere başlamak için günleri saymaktaydık.

Umuyorum ki, bu proje benim ömrüm vefa etmese de sürecektir. Önemli olan, yapılanları vesileyle, zikrettiğim maksadı, ehil bir gencin kalbine eriştirmiş olmamızdır. Böyle biri olduğu müddetçe Rabbimiz onu yine Mustafa ve Mesut Albayrak’ı, ümmet sevdasıyla sefere çıkarmaya hazır tutacaktır.

Ki, tvnet’in genç ekibini de, yine zikrettiğim minvalde hedefe en yakın bir ekip olarak görüyorum. Nitekim, tarih ve kültür ilişkisini, ümmet bağını kurmayı Anadolu’da olsun sürdürmek üzere, bu Ramazan’da, kuruluş ya da Anadolu’nun tapusunu alma mekanımız olan Bursa’yı seçtiler. Erkan Aydın tarafından gerçekleştirilecek olan bu programın da zikrettiğimiz çerçevede bilgiye, hayra ve iyiliğe sebep olacağını umuyorum.

Benim ihtiyarlayan bedenime ama hiç ihtiyarlamayan gönlüme gelince, onun nabzı hala bu Ramazan’da da Balkanlar’da, Türkistan diyarında, Hindistan’da atmaya devam edecek. Çünkü onun yönelişini engelleyemiyorum, buraların hatırını ve her birimizin hafızasında şu ya da bu oranda yer etmiş olan hatırasını unutamıyorum. Takvim etkisinden olsa gerek Hindistan da diğerinin önüne geçiyor.

Takvim etkisi dedim, şu nedenle: 1526-1858 yılları arasında 332 yıl, Hindistan’ı kendi adlarıyla ve Türk nitelemesiyle kurdukları bir imparatorlukla yönetmiş olan Bâbürlüler’in tam da oradaki hakimiyetlerini tesis ettikleri aylardayız.

Gazi Zahîrüddin Muhammed Bâbür, ona Hindistan’ın kapısını açan, 1526 tarihindeki Pânîpet Meydan Savaşı’nı Nisan ayında yapmıştı.

Gerçi Bâbür, Hindistan’a erişen ilk Türk komutanı değildir, ama Rabbimiz nasip ettiği sürece Hindistan’ı, kendisine tabi kılma ya da himayesine alma maksadından öte, onu doğrudan yurt yapma azmiyle gelen ve buna nail olan ilk Türk komutanıdır.

Nitekim, ilk Türk kroniklerinden biri olan Bâbürnâme’sinde bunu kendisi şöyle dile getirmiştir:

“Hazret-i Peygamber zamanından, (Pânîpet Meydan Savaşı’nın kazanıldığı) bu tarihe kadar Hindistan vilayetlerini dışarı padişahlardan üç kişi ele geçirerek orada saltanat sürmüştür.

Biri Sultan Mahmut Gazi (Gaznevî) ve evladıdır. (Kuzey) Hindistan memleketinde uzun süre (986-1186) hükümdarlık tahtında oturmuştur.

İkincisi Sultan Şehabeddin Gûrî’yle kulları ve hizmetinde bulunanlardır (1187-1206).

Üçüncüsü de benim, fakat benim iş o padişahlarınkine benzemez, çünkü Sultan Mahmud (Gaznevî) Hindistan’ı zapt ettiğinde Horasan tahtı ondaydı. Harezm ve Dârulmürz sultanları ona itaat ederek boyun eğmişlerdi. Semerkand padişahı da onun himayesindeydi. Askeri iki lek değilse bile, birkaç lekten hiç az değildi. Düşmanları da racalardı ve bütün Hindistan tek bir padişahın idaresinde değildi. Her bir raca kendi başına bir vilayette padişahlık ederdi.

Sultan Şehabeddin Gûrî’ye gelince, Horasan saltanatı kendisinde olmamakla birlikte ağabeyi Gıyâseddin Gûrî de bulunuyordu. Tabakat-ı Nasırî’de söylendiğine göre, Hindistan’a ilk seferinde bir lek ve yirmi zırhlı sipahi sevketmiştir. Onun düşmanları da rây ve racalardı; bütün Hindistan yalnızca tek bir adamın elinde değildi.

Bihri’ye geldiğimizde benim bin beş yüz, en fazla iki bin adamım vardı. Beşinci defasındaysa gelip Sultan İbrahim’i yenerek Hindistan’ı fethettim. Hiçbir zaman Hindistan’a bu kadarcık askerle gelinmemiştir. (...)

Bu devlete kendi güç ve kuvvetimizden değil, sırf Allah’ın lütuf ve şefkatinden, bu mutluluğa da kendi gayret ve çabalamamızdan değil, Allah’ın aynı kerem ve inayetinden ulaştık diye biliyoruz.”

Güncel durumla bağlantılı olarak sürdürelim bu bahsi.

Abone Ol Google News

6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunundaki amaçlar ile sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.