Hâlâ kahramanımı arıyorum

1

Globalleşen dünyada, özellikle Batı ve Batılı ülkelerde, uzmanlaşmanın ve sivil örgütlenmenin alabildiğine hakim olduğu toplumlarda artık bireysel kahramanlara yer olmadığı mantıken doğru olsa da; artık insanları önceden belirlenmiş yasalar ve kurallar yönetiyor olsa da, ben hâlâ bütün dünyada bireysel kahramanların yeri olduğuna inananlardanım.

2

Özellikle bizim gibi, biat ve itaat kültüründen gelen toplumlarda; (biat ve itaat kelimelerini kullandığım için sadece İslamcılar'ı kastettiğim hiç düşünülmesin. Bugün daha çok laikçiler ve aydınlanmacılar tarihimizin bu tarafını tevarüs etmektedirler) bütün bir toplumu 'bireysel mazlum - mazlum olması şart değil, olursa daha kıyak olur - kahramanlar dönüştürebilir, düştüğü yerden kaldırabilir, kararmış bahtını açabilir, tıkanmış önünü önündeki yokuşu düz edebilir. Yeter ki şartlar böyle bir çıkışı haklı kılacak biçimde gelişsin ve olgunlaşsın.

Ancak kimi zamanlar şartlar bu tür kahramanların doğumunu ve gelmesini mümkün kıldığı halde, kahramanlığın halesi basında yanan kimi insanlar ya bunun farkında olmazlar, ya da şartlar yanılmıştır; o kişi bu yükü yüklenecek, omuza, meşaleyi yakıp kaldıracak bileğe, toplumun önüne geçip arkasına bakmadan yürüyecek yüreğe sahip değillerdir.

3

Bir 10 Kasım günü yaptığı konuşma nedeniyle hakkında dava açılan Kayseri Büyükşehir eski Başkanı değerli dostum Şükrü Karatepe için ne kadar heyecanlanmıştım o zaman, aradığım kahramanı buldum mu diye. Mahkemede ve kamuoyunda tarihe geçen Sokratvari konuşmalar beklemiştim kendisinden... olmadı... Şimdi Cumhurbaşkanı A. Necdet Sezer'i izlerken, acaba diyorum ve heyecanlanıyorum; yaşım artık aşırı heyecanları kaldırmakta zorlanır mı diye düşünmeden ve dert etmeden.