Kültür ve para

Kültüre para ayıramıyoruz.

Oysa kültür çok mühim.

İyi de kardeşim, biz burada aç geziyoruz; işsizlik diz boyu sen kalkmış kültürden bahsediyorsun. Önce bir iş bulalım sonra kültüre bakarız.

Biz böyle konuşurken meğer devlet kültüre epeyce bir para ayırmış; başında Şakir Eczacıbaşı'nın bulunduğu "İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı"nın yönetiminde olmak üzere Ayazağa Kongre ve Kültür Merkezi'nin inşaatına sıvanmış.

Çok para harcanmış buraya, trilyonlar akmış.

Ama lazım, çünkü iş çok büyük. Derken efendim, geçenlerde Kültür Bakanı bu inşaatın uzadığını, vaktinde bitirilemediğini, paranın iyi kullanılamadığını falan ileri sürerek anlaşmayı tek taraflı feshetti.

Bu kültür işlerini takip eden Hıncal Uluç Cumhurbaşkanı'na hitaben bir yazı yazarak meselenin böyle sürüncemede kalmaması için gelip inşaatı gezmesini rica etti. Gerçekten de Sayın Sezer inşaatı gezdi, yetkililerden bilgi aldı. Ayazağa Kongre ve Kültür Merkezi inşaatının tamamlanmasını isteyen pek çok gazeteci Kültür Bakanı'nın tavrını eleştirdiler.

Şimdi bakalım Sayın Cumhurbaşkanı ne yapacak?

İstanbul'un bir yanında bunlar olup-biterken öte yanında başka bir manzara görülüyor.

İstanbul Vakıflar Bölge Müdürü Ümit Çoban feryat ediyor.

Depremde hasar gören ve acil onarıma ihtiyaç duyan elli eserin bir an önce tamir edilmesi gerekiyor. Bugün için başlangıçta on trilyon lira istemişler, devlet ancak 228 milyar vermiş. Böyle giderse diyor Ümit Çoban "İstanbul tarihî eserler düzeyinde tam bir felaket yaşayacak".

Bakalım bu tarihî eserlerin içinde neler var: En başta Fatih Camii: Onarım için en az bir trilyona ihtiyaç duyuluyor. Fındıklı Camii: Minaresinde tehlikeli eğiklik görülüyor.

Ahi Çelebi Camii: Haliç'e doğru kayıyor, harap vaziyette yıllardır onarım bekliyor. Beyazıt Camii: Çatlaklar var, yıkılan yerleri var. Listeyi sadece isimlerle bitirelim: Nuruosmaniye Camii, Küçük Ayasofya, Gazi Atik Ali Paşa, Mihrimah Camii, Yerebatan Sarnıcı ve daha onlarca paha biçilemez tarihî yapı.

Bu arada baraj sularına gömüleceği söylenen Bergama'daki antik Allianoi kurtarma kazıları için Philip Morris-Sabancı yüz elli milyon dolar vermiş. Versin, bir diyeceğimiz yok. Ayazağa Kongre ve Kültür Merkezi de tamamlansın. Ona da bir diyeceğimiz yok.

Diyeceğimiz şu: Madem açlığın ve işsizliğin arasında şu kültür işlerini konuşuyoruz, bir öncelik sıralaması yapalım. İstanbul bir deprem daha bekliyor. Hasarlı tarihî eserler yerle bir olacak. O zaman neyin kültürünü konuşacağız. Hangi kongreyi yapacağız. Şudur belki:

Yıkılmış eski yapıların eski fotoğraflarından oluşan bir sergiyi gezerken hangi müzik çalınsın, hangi kokteyl içilsin?

Bu da bir kültür tartışmasıdır işte.