|
|
 |
Ağlamaya vakit yoktu
Depremin vurduğu insanların tek umudu haline gelen belediye başkanları, 17 Ağustos gecesini "Ağlamaya bile vaktimiz yoktu" diyerek özetlediler.
Marmara depreminin birçok umudu enkaz altında bıraktığı saat 03.02'de, deprem bölgesinin belediye başkanları diğer insanlar gibi sadece kendilerini düşünemediler. Kimisi enkazın altında tüm varlığını, ailesini bırakarak, kimisi ise eşini dostunu bile merak etme hakkını kendinde görmeden, görev başına koştu. Çünkü şehirler onlara emanetti. Onlar da emanete ihanet etmediler ve umutları enkazların altından çıkarmaya koştular.
Depremin vurduğu insanların tek umutları haline gelen ve aradan geçen bir yılda şehirleri yeniden kurmak için çabalayan deprem bölgesinin belediye başkanlarına 17 Ağusos depremini ve saat 03.02'yi sorduk. "Kimi ağlamaya vaktim yoktu o zaman" derken, kimi, çaresizliğin altında ezildiğini söyledi. Ancak, gerçek olan şu ki, insanların verdiği emaneti hakkını vermek adına ellerinden geleni yaparak, umutsuz insanların umudu oldular.
|
 |
|