İyi ki Rahşan Hanım var

Bazen kederlerin tükendiği, umutlardan bile umut kesildiği anlar olur. Alıp başınızı gitmek ve yeni bir başlangıç yapmak istersiniz. Hele Türkiye gibi, her gün "akıllara zarar" gelişmelerin yaşandığı bir ülkedeyseniz bu yolculuk fikri zihninizi daha sık yoklar. Sözün ve yazının anlamsızlaştığı bir dünyada öyle anlar olur ki, deliliğin sınırlarından bile medet umarsınız. İnsanların akıllarına geleni rahatça yapabilmek için deli numarasına yattıkları bir yer düşünün...

Ne kadar can sıkıcı değil mi?.. Yeni bir umut olmadan, yeni bir haftaya başlamak da öyle... Geriye dönüp altı aylık bir Türkiye fotoğrafını önünüze koyduğunuzda, aslında pek de değişen bir şeyin olmadığını, ülkenin hep aynı oyuncaklarla oyalandığını göreceksiniz.

Cumhurbaşkanı seçimi ile başlayan filmin ilk karelerini hatırlayın.

28 Şubat sonrasında güçlerini siyasetten çok, askeri vesayet sisteminden alan siyasi partiler, Çankaya'yı ve Ecevit ailesini "Baba"sız bırakmamak için neredeyse bir ölüm kalım mücadelesi vermişler ama başaramamışlardı. O 'Baba' ki, Köşk'e çıktığı ilk günden görevinin son gününe kadar, hukuktan çok "şapka"nın kerametine inanmış, "besleme" evlatlarıyla aynı fotoğrafın karesinde gerdan kırmaktan büyük mutluluk duymuştu.

Sonunda, kader Saddam'ın "kadim" dostu Ecevit'in ellerini 'Baba'nın ellerinden ayırdı.

'Baba'sız ve Rahşan'la yapayalnız kalan Ecevit, yeni bir oyuncak bulmakta gecikmedi.

Nasıl olsa Türkiye'nin hiçbir sorunu kalmamıştı. Ekonomi, Cottarelli'nin şefkatli ellerinde uçuşa geçmiş, enflasyon düşmüş, işçi ve memur, maaşlarına yapılan süper zamlardan dolayı mutluluktan uçuyordu.

Demokrasi mi?

Kimin umurunda. Ecevit ailesi ve Devlet Bahçeli'nin "töresel" cazibesi, Türkiye'yi demokrasi ve insan haklarında Avrupa standartlarının bile ötesinde götürmüştü...

Ekonominin tıkırında olduğu, işsizlerin buharlaşıp yokolduğu, düşüncelerinden dolayı insanların hapsedilmediği özgür ve mutlu insanların yaşadığı bir Türkiye'de, "Rahşan+Bülent+Bahçeli" üçlüsüne pembe hayaller kurmaktan ve "Kıyım Hükmünde Kararname" çıkarmaktan başka yapacak bir iş kalmamıştı.

Seyrine doyamadığımız Türkiye üzerine "hayal filmi" devam ediyor. Her nekadar "muhteşem üçlü", Çankaya'da hukuk duvarına toslamış bulunuyorsa da, biraz "Saddam", biraz "töre" soslu bu oyundan vazgeçecek gibi gözükmüyorlar.

Artık Türkiye'nin hiçbir sorunu kalmadığına göre, sonbaharda filmin son bölümünü izleyebiliriz. Ecevit ve Bahçeli'nin işi şimdi daha kolay. Çünkü, Rahşan Hanım bu kez film karesinin en önünde yer alacak. Bir yıllık koalisyon ortaklığı dönemi de gösterdi ki, özellikle MHP'nin motivasyonu ancak Rahşan Hanım'la sağlanabiliyor. "Kıyım-mıyım" işlerinde ne zaman MHP ağırdan almaya başlasa, hemen Rahşan Hanım imdada yetişiyor. Ve MHP'de bir heyecan bir heyecan... Anlayacağınız, Rahşan Hanım olmasa MHP'yi "vatan millet" hizmetine motive etmek zor olacak.