Ne diyor bu Nimet Arzık!

Ölümünün bilmem kaçıncı yıldönümünde törenlerle anıldı: İsmet İnönü... Gazetelerin yazdığına göre, aile efradıyla Baykal, törenlerde biraraya gelmemeye özen göstermişler.

Neden?

N'oldu ki?

"Keşke" demişti Baykal, "Keşke Özal ve Demirel vaktiyle enflasyonu düşürebilselerdi."

Sorumluluğunu hatırlatan bir gazeteciye, "Başbakan Yardımcısı" sıfatıyla "aynen" bu cevabı vermişti; "Biz beceremedik, yüzümüze gözümüze bulaştırdık, keşke Özal ve Demirel enflasyonla mücadelede başarılı olsalardı da bize iş kalmasaydı" mealinde...

Kim yazmıştı?

77 yıllık CHP İsmet İnönü'yü aşamamış; "paşa"nın tasavvurundaki merkezci, totaliter, bürokrat, "seçkinler tekkesi" kimliğinden sıyrılıp halka mal olamamıştır.

Bakmayın son zamanlarda "ortanın solu", "sosyal demokrasi" zagonuyla sola yalpa vurmasına, CHP'ye rengini veren düşünce asla "klasik demokrasi" olmamıştır.

Adını "halk"tan alan, ama hiçbir zaman halkla kesişmemiş bir parti.

Onda yansıyan tamamen İnönü'nün vizyonu ve tasavvuruydu...

Nimet Arzık, "Bitmeyen Kavga" kitabında ne güzel tahkiye ediyordu bu fenomeni:

Bir asırlık bir vak'adır İnönü vak'ası.

Bitmeyen bir kavgadır İnönü kavgası.

Tabiata aykırıdır.

Geçmişten aldığı hızla gelecekteki kuşakların kaderine hükmeden "padişah"tır İsmet İnönü: "C'est cas monstre" Fransızlar'ın deyişiyle...

İnsan olarak yamacındakilerde olmayan özellikleri, sağlamlıkları vardır kuşkusuz.

Lider midir?

Diyemem...

Lider birleştiricidir. İnönü kadar "ayırıcı" varlığa rastlamak güç!

İnönü padişahtır.

Son padişah olduğundan, kimi hiç zedelenmemesi gereken müesseseleri zedeledi, "Benden sonra tufan" diye...

Bizde insan eser vermez, insanın hataları eser verir. İnönü'nün ve CHP'nin eseri işte bu yaşadığımız "gün"dür.

"Adam seçmesini bilmiyor" derler örneğin.

Bilmez olur mu?

Despot mizacı, güçlü değil "muti eleman" arar hâlâ. Ömründe bir tek kere, o da Atatürk'ün ölümünden sonra kendi janrında güçlü bir elemanla çalıştı:

Recep Peker.

Onu da çil para gibi harcadı.

Ölümünün bilmem kaçıncı yıldönümünde "törenlerle" anıldı.

Kimin haber ve agâhı var?

Kuru satranç ustasıydı.

Hayat kuru satranç masası değildi oysa.

İnönü'nün sesini hatırlıyor musunuz?

Aşk vermeyen bir ses...

Mekanik...

Kıymık kıymık...

Topluma yalnızlığını hissettiren...

Ufku dar, formasyonu yetersizdi. Kendi geometrik dünyası dışındaki dünyayı yok saymaya meyyal bir halete sahip...

Ankara, "C'est cas monstre" koşullarını aşabilirdi.

Aşamadı. Yazık.