Paranın yeri

Mafya babası, haraçları toplamak için yeni bir tetikçi buldu. Adam sağır ve dilsizdi. Polisin eline geçerse, fazla bir şey anlatmasının mümkün olamayacağı düşünülmüştü. Baba, bir gün ödemelerin geciktiğini farketti ve tetikçiye adamlarını gönderdi. Adamları, sağır dilsizle anlaşamadı.

"Baba" sağır dilsizi odasına aldırttı. Bir de işaret alfabesi bilen tercüman buldular. Tercüman işaretle sordu: "Para nerede?.."

Sağır dilsiz işaretle cevap verdi: 'Ne parası? Benim paradan haberim yok. Neden bahsettiğinizi anlamıyorum." Tercüman tercüme etti.

Baba, 38'liğini çekip sağır dilsizin beynine dayadı... "Şimdi sor bakalım, para nerede?.." Tercüman işaretle sordu: "Para nerede?."

Sağır dilsiz kan ter içinde işaretle yanıt verdi: "Central Park'ta Batı 78'inci Cadde'ye açılan kapıdan girince soldan üçüncü ağacın kovuğunda 100 bin dolar var."

Baba öfkeyle gürledi: "Ne dedi?.."

Tercüman aktardı: "Dedi ki hâlâ neden bahsettiğinizi anlamıyormuş. Ayrıca, o tetiği çekecek yürek de yokmuş sizde!.." (@)

Firmalar karışınca

Bayram, yeni yıl gibi vesilelerle insanlar birbirine hediyeler alır, verir, gönderir. Sevdiklerine, yakınlarına...

Bir de firmalar arası ilişkiler dolayısıyla hiç karşılaşmadıkları halde telefon, faks, e-mail türünden yazışmalar ya da konuşmalarla kurulan dostluklara binaen yapılan hediyeleşmeler vardır.

Geçen gün bir hediye geldi. Üzerindeki adrese baktım ve telefon açıp teşekkür etmek istedim.

Farklı bir yeri aradığımı konuşurken anladım. Nasıl mahçup olduğumu tarif edebilirim belki de, fazla uzatmaya gerek yok şimdi.

Allah'tan ki, karşı taraf "Ben daha bugün gönderdim, ne çabuk geldi" deme nezaketinde bulundu.

Fakat bendeki bu mahçubiyet, bayramdan sonraya, dahası, gelecek yıla da sarkacak gibi.

Çekirge'nin şarkısı

- Bak postacı geliyor, selam veriyor. Herkes ona bakıyor, merak ediyor.

- Ne oluyor Çekirge?

- Şarkı söylüyorum Hocam.

- Farkında mısın, bu da mazide kaldı.

- Nasıl Hocam?

- Artık kimse postacıya bakıp ne getireceğini merak etmiyor. Eskidendi o... Şimdi telefon var, şu senin "e-mail" var... Postacıların ne getirdiği, ne getireceği belli bugünlerde.

- Nedir mesela?

- Elektrik faturası, su faturası, telefon faturası, doğalgaz faturası, cep telefonu faturası, kredi kartı ekstresi...

BMW ister misin?

Temel Almanya'da işçi olarak çalışan biridir. Memleketine izne gelmiştir. Dursun ile karşılaşır ve kucaklaşırlar.

- Ooo, hoşgeldin hemşerim.

- Hoşbulduk, hoşbulduk.

- Ne var ne yok Almanyalarda?

- Ne olsun, iyilik sağlık uşağum. Durmadan çalışıyoruz. Sen nasılsın?

- Çok şükür, ben de iyiyim. Sürünüp gidiyoruz işte.

- İyi iyi...

- Ne zaman geldin memlekete?

- Dün geldim.

- Ne kadar izin?

- Onbeş gün buralardayız kısmetse. Sonra döneceğiz.

- Nerede çalışıyordun orada, hangi fabrikada?

- BMW otomobil fabrikasında.

- Öyle mi?

- Evet.

- Otomobil yapıyorsunuz demek? Ne güzel, ne güzel. Çok beğeniyorum ben o arabaları. Kendine de almışsındır bir tane.

- Aldım tabii.

- Onunla mı geldin?

- Yok, uçakla geldim. İzin kısa olduğu için, yarısını yollarda geçirmek istemedim.

- Yahu ben de arabanı merak etmiştim anlıyor musun?

- Anladım... Madem merak ettin, sana göstereyim uşağum.

Temel, cebinden bir BMW posteri çıkarır.

- Bak.

- Vayy!.. Gerçekten çok güzelmiş. Güle güle kullan. Allah kaza bela vermesin.

- Amin. Çok beğendiysen, bunlardan bir tane getirebilirim sana.

- Sahi mi?

- Tabii...

- Yapma yahu!.. Çok paradır bunlar.

- Yok canım, istersen bendekini verebilirim.

- Gerçek mi diyorsun? Çok heyecanlandım. Kaça verirsin.

- Paranın lafı mı olur canım, bedava. Al senin olsun.

Elindeki posteri Dursun'a verir.

- Hadi eyvallah.

Temel uzaklaşırken, Dursun, elinde arabanın posteri, şaşkın bakakalır.

---

---

« Geri Dön