Televizyonuma sarıldım ve ağladım!...

Gecenin herhangi bir saatiydi. Yediğim bir şey dokunmamıştı, hayır; televizyonumun karşısında oturmuş bekliyordum. Ellerimi dizlerimin üzerine koymuştum. Göğsüm ileride, başım dik, "L" şeklinde bir cisim yutmuş gibi oturuyor, hafiften "Daaağ-başı-nıııduma-naalmış..." marşını mırıldanıyordum. Gözlerim yaşarmıştı. Ara sıra odaya girip çıkan olursa, şöyle göz ucuyla "Lütfen rahatsız etme" tonunda uyarıyor, gene karşıya, televizyonuma bakıyordum. Bir ara eşime, neden bana yemek vermediğini, neden içecek bir şeyler getirmediğini sordum. Sitem ettim. Gözlerinin yaşardığını (hâlâ ekrana bakıyordum) ancak kaçamak bir göz ucuyla seçebildim. Sonra iyiden iyiye ağlamaya başladı. Bir göz ucu attım. Şimdi höykürmeye de başlayınca, göz ucumu ondan ayırmadan bakmaya başladım. Kurbağa, yılan ya da ne bileyim işte yengeç filân gibi bakıyor olmalıydım. Gidip banyodan büyük aynayı getirdi ve suratıma tuttu. "Bak!" diye gürledi, harap olmuş bir sesle, "bak, görüyor musun yüzünü, ne hale geldin! Bir haftadır yemek-su sayıklıyorsun mırıldanmalarının arasında. Getirdiğim her şeyi de elinin tersiyle itiyorsun! Bir kere tatlı çatalıyla ve bir kere de ekmek bıçağıyla kanal değiştirmeye kalktın. Sana ne olmuş olabilir! Neyin içindesin! Bana yardım et!.."

Ona belki de ilk defa doğrudan baktım. Kafamın içindeki gizli, hassas bir denge o anda alt-üst olmuştu. Yükseklik fobim, bulmaca iptilâm, o ölümcül çekingenlik hastalığım, renk körlüğüm, her şeyi çift görme hastalığım birbirine karışmış, beynimin kıvrımlarında uçuşmaya başlamıştı! Hemen çektim gözlerimi. Ekrana yapıştırdım. Şimdi, oooh, her şey yerli yerindeydi bir kez daha. Yeryüzü ve yaşam, somunla vida gibi mükemmel bir uyuma ulaşmışlardı. Yeniden rahatlamıştım.

"Mehmetçik" programından sonra, yerel bir kanala geçtim. Iguana'nın biri, bir dalın üzerinde durmuş, çenesinin altındaki keseyi korku içinde titreterek, yandan yaklaşan bir yılanı süzüyordu. Dikkat kesilmiştim! Dudaklarımda üçüncü sınıf bir Türk gerilim filmi müziği, gözucumda dünya, yaşam ve içindeki herşey, öylece beklemeye başladım...