Son kararım

Galatasaray dün gece bir İLK'e daha imza attı. UEFA Kupası'nı büyük bir kararlıklıkla kulpundan tuttu ve Türkiye'ye taşıdı... Büyük bir coşku içindeyim. Galatasaray'ı çok seviyorum... Bu renkler için ölürüm... Evet, SON KARARIM...

Maç öncesi İngiliz Holiganlarının saldırısından kurtulduysam, şansımdandır. Akşam 21.45'te maç başladığında bu olayların stresini henüz üzerimizden atamamıştık.

Ancak sahada Galatasaray Aslanı vardı ve bütün gücü ile UEFA Kupası'nın kulpuna atmıştı pençesini. Bu kupa Türkiye'ye ya gelecek, ya da gelecekti...

Maç başlayınca Galatasaray'ın bu maça, kupaya ve dolayısıyla zafere nasıl şartlandığına çok iyi şahit olduk. Bütün futbolcular inançlı, takım ruhunun ve yardımlaşmanın en üst düzeyde yaşandığı bir takımda varsın ufak-tefek eksikler olsun; hiç fark etmiyordu.

Makina düzeni ile çalışan Galatasaray, güçlü rakibi Arsenal'in bütün oyunlarını boşa çıkardı. Sıkı markaj, tempolu futbol Galatasaray'a KUPA'yı getirdi. İnanmak zor, ama bu bir devrim!.. Bu zafer, bu ihtişam ve başırıyı anlatmak çok zor.

Galatasaray her zaman olduğu gibi bir ZOR'u daha ZAFER'e dönüştürdü.