Seçimin gaspı

Önce okurlardan özür dilemem gerekiyor. Başbakan Bülent Ecevit'in evinde düzenlediği basınla sohbet toplantısına ben katılamadığım için, çağrılı meslektaşların çalıştığı gazetelerde çıkan haber Yeni Şafak'ta yer alamadı dün. Katılamayışım benim savsaklamam yüzünden değildi. Başbakan, istediği gazetelerden tercih ettiği gazetecileri evine çağırdı; temsilcisi olduğum Yeni Şafak listesinde yoktu ve sizler, bu sebeple, günün en önemli haberini gazetenizde okuyamadınız... Gazeteci kökenli Başbakan halkın bir bölümünün haber alma özgürlüğünü engelledi. (Bunu yapabilmek için, basın toplantısını, Başbakanlık'ta değil kendi evinde yapma zahmetine katlanmayı bile göze aldı Ecevit.)

Bülent Ecevit, CHP Genel Başkanı olduğu 12 Eylül öncesinde de, basınla 'tercih sistemi' uygulayarak görüşürdü. Birkaç gazeteden bazı yazarları belli periyotlarla evinde toplar, onlarla fikirlerini paylaşırdı. Ecevit'in basındaki uzantılarıydı o gazeteciler ve ad vermeden yazsalar bile, CHP'deki kaynaklarının kim olduğu bilinirdi. 1950'li yıllarda devlet göreviyle bulunduğu Londra'da edindiği bir uygulamaydı bu; İngilizler 'lobi sistemi' denilen uygulamadan, ayrımcılığa sebep olduğu ve yanlış anlamalara yol açtığı için, sonraları vazgeçtiler. Öyle anlaşılıyor ki, Ecevit'in takvimi 1950'lerde takılı kalmış...

Tercihli meslektaşlarımıza söylediklerinden, Başbakan Ecevit'in geçen hafta sonu yaptığı 40 dakikalık görüşmenin gereğini yerine getirme çabasına girdiği anlaşılıyor. Ortaklarıyla son buluşmasında kararlaştırılan 'beşli uzlaşma' arayışından tek taraflı vazgeçişin bundan başka bir anlamı olamaz çünkü. Bir şey daha yapmak istiyor Ecevit: Cumhurbaşkanlığı için 'tek seçici' haline gelmek... Arada ortaklarıyla biraraya gelmediği, partisinin yetkili kurullarıyla görüşmediği halde, kafasında isim taşıdığından söz ediyor... Belli ki, tercihli gazetecilerle birlikte, kendi istediği isim üzerinde kamuoyu oluşturma çabasına girecek...

Bu noktada en ciddi rahatsızlık, Meclis'te en kalabalık gruba sahip olsa bile, ülkedeki eğilimlerden en zayıfını temsil eden bir partinin lideri oluşu Ecevit'in... Kafasındaki kişiyi Meclis'e aday olarak sunduğunda DSP'liler dışındaki milletvekillerinden rağbet göreceğini nereden çıkartıyor? Başbakan koltuğunda oturuyor olmak, Ecevit'e, cumhurbaşkanı tayin etme hakkını vermiyor. Siyasi hayatının son dönemecinde, vesayet altında bir siyasetçi davranışı sergiliyor DSP lideri ve demokrasi terazisinde hafif çekiyor...

Cumhurbaşkanlığı makamı TBMM tarafından seçilecek bir kişiye ait; anayasada çerçevesi belirlenmiş seçim sistemi içerisinde yeri bulunmayan bir yöntemin bu sürece egemen kılınmaya çalışılması yanlış. Meclis, özgür iradesiyle, kendi içinden birini (isterse dışarıdan birini de yeğleyebilir), Çankaya'ya çıkartacaktır. Lider olmanın gücünü kullanarak, partisinden Meclis'e getireceği kişileri kendi eliyle seçtiği gibi, başbakan oluşunu da cumhurbaşkanlığı için 'tek seçici' statüsüne dönüştürme niyetinde Ecevit.

Meclis, Ecevit'in bu hamlesinin anlamını iyi değerlendirmeli. Önümüzdeki bir ay içerisinde seçilecek olan cumhurbaşkanı ülkeyi yedi yıl yönetecek; yedi çok önemli yıl... Bu yılları, çağın gerisinde kalmış bir zihniyetin belirleyeceği bir kişinin karartmasına izin vermemek gerekiyor. Şunu unutmayalım: Tek kişi yönetimleri, tek seçicili sistemler demokrasinin mantığıyla taban tabana zıttır; Meclis'in iradesi tek kişi dayatmalarının çok üzerindedir...

Yine de hafif bir kuşku aralığı bırakalım: Belki de başbakan aklımıza gelen bu değerlendirmeleri kast etmedi de ağırladığı tercihli gazetecilerin yazdıklarından biz bu yanlış sonuçları çıkardık. Ancak, hissettiğimiz, Ecevit'in, sistem dışı kaygılarla cumhurbaşkanlığı seçimini gasp etme niyetiyle hareket ettiği...

Bekleyip göreceğiz.