Bugünlerde kameralar neden Cerrahpaşa'da?

"Sanatçı Cerrahpaşa'da hasta yatan çocukları ziyaret etti." Ziyaret edilen hasta çocuklar, lösemili olursa, toplum nazarında (duygusal anlamda) daha çok takdir toplanacağı için, genellikle lösemi hastası çocuklar tercih edilir ziyaretlerde. Her 23 Nisan'da haber bültenlerinin değişmeyen manzarasıdır bu.

Ve tabii olarak çocukların bu yılki bayramında da vardı, bu maske takmış görüntüler. Hasta çocukların ziyaret edilmesi gerekliliğini takdir ediyoruz elbette, bu konunun -yanlış anlaşılma ihtimaline dayanarak- altını çizmek gerekiyor. Ancak, neden 23 Nisan'a denk getiriliyor ziyaretler, anlamak güç. Ve en önemlisi milletçe acıya boğulduğumuz depremin üzerinden üç mevsim geçtiği halde, hâlâ yaraları sarılmayan deprem çocuklarını ne yapacağız bu durumda? Neil Postman'ın 'Televizyon Öldüren Eğlence' adlı kitabında uzun uzun anlattığı 'show dünyası' deyimi ne kadar da uygun düşüyor bu akılalmaz çelişkiye değil mi?..

Çarkıfelek'e çıkıp kazandığı hediyeleri depremzedelere bağışlamak yerine, utanıp sıkılmadan evlerine taşıyan servet sahibi sanatçılarımız, Cerrahpaşa'yı ziyaret ederek, sorumluluktan kurtulacaklarını sanıyor, düpedüz show yapıyor kameraların önünde.. Bu görüntüler ise, haber bültenlerinde hatırı sayılır bir süre ayrılarak getiriliyor ekranlara...

Sanatçılar, işadamları, politikacılar, sivil ya da politik kitle örgütleri vaktiyle yüzlerini iktidara dönmüşken, şimdilerde neden medyatik güçler olmak için çabalıyorlar ya da medyayı arkalarına alarak yollarına devam etmek istiyorlar? Bütün bu soruların bizi götürdüğü nokta, medyanın inanılmaz gücünün kanıtlandığı yer aslında...

Tiyatro sanatçısı Ali Sürmeli, tepkisini neden sansayonel bir şekilde medya aracılığı ile açıklama ihtiyacı duydu acaba? Cevap değişmiyor, medyanın dört bir yandan kuşatan gücü.

Gösteri dünyasının ortasında kalan biçare toplum bireyleri ise, 'kamuoyu' olmanın dayanılmaz cazibesine kaptırıyor kendini. Bir anda medyanın söylemini benimsiyor, ekranda olup bitenleri kanıksamaya, kabullenmeye başlıyor. 'Gösteriş' için yapılanlar, ekrandan 'gerçek' makyajıyla sunulunca, mesaj sorgulanmadan alınıyor. İleti bombardımanına tutulan toplum ise, sonunda kamuoyu oluyor, yani yanılıyor.