İdam kalksın, siyasiler cezaevine mi girsin?

Başbakan Bülent Ecevit 'müjde'yi verdi; MHP hık mık ediyormuş, ama koalisyon için sorun yapmadığı taktirde idam cezası mutlaka kaldırılacakmış... İdamı kaldırarak 'çağ atlamaya' hazır hale gelmeye hazırlanan Türkiye'de, başbakanın "İdam kalkacak" müjdesini duyurduğu gün, gündemi, Yargıtay'ın verdiği bir onama kararı belirledi: TCK 312'den bir yıllık hapis cezası onanan eski başbakan Necmettin Erbakan yakında cezaevine girecek... Bir gün önce de, Yeniden Doğuş Partisi genel başkanı Hasan Celal Güzel'in yine aynı maddeden çarptırıldığı bir yıl hapis cezasını onamıştı Yargıtay... Bülent Ecevit eski başbakan Erbakan'ın hapis cezasına üzülmüş; idam 'müjdesi'ni verdiği basın toplantısında öyle söyledi. ...

Türkiye hukuk sisteminden idamı kaldırıyor, ama sarf ettiği sözler yüzünden siyasileri cezaevine göndermeye devam ediyor...

Avrupa Birliği (AB) üyesi ülkeler, belli bir süreç içerisinde, idam cezasını kaldırdılar; aday ülkelerden sadece ikisinde idam cezası var; bunlardan biri olan Türkiye 1984 yılından beri bu cezayı uygulamıyor. Bizde de, mahkemeler, idam yerine, 'ağırlaştırılmış müebbet' cezasına hükmedecek.

Unutulmaması gereken bir gerçeği biz hatırlatalım: Batı, idam cezasının kaldırılması aşamasına fikir özgürlüğünü kısıtlayan yasa maddelerinden kurtulduktan sonra geldi. Batı'da idam cezası yok, ama oralarda insanlar fikirleri yüzünden hapis cezasına da çarptırılmıyorlar.

Daha önemli bir gerçeği de unutmamak gerek: Avrupa, idam cezasına, bu cezaya çarptırılan kanlı kâtillere acındığı için, ya da cinayet suçu idamla cezalandırılmayı hak etmediği için değil, yargılama safhasındaki muhtemel bir hata yüzünden yanlış insanların cezaya çarptırılma tehlikesi bulunduğu için ters bakıyor... İdam yoluyla cezalandırılan suçsuz bir insanı geri getirmek mümkün değil çünkü... Aynı Avrupa, doğru veya yanlış, eğri veya büğrü olmasına bakmaksızın, her düşüncenin serbestçe ifade edilmesini 'kişilik hakkı' olarak görüyor...

AB'ye üye olma yolundaki Türkiye'nin idam cezasını kaldırması zorunlu; ancak aynı sebepten başta TCK 312 olmak üzere pek çok yasa maddesinin daha değiştirilmesi gerekiyor. Fikir ve kanaat özgürlüğünü sınırlayan yüzlerce madde var yasalarda; 'Kopenhag kriterleri' ile uyum sağlanabilmesi için, bunların hepsinin kaldırılması veya değiştirilmesi şart. Ancak, Başbakan Ecevit idam için somut adımlar atarken, TCK 312 konusunda sadece üzüntüsünü belirtmekle yetiniyor...

Neden acaba?

Türkiye'de bazı hassas çevrelerin, Abdullah Öcalan da istifade edeceği için, idamın kaldırılmasına karşı oldukları biliniyordu. Aynı çevreler, 'devletin güvenliğini koruduğu' gerekçesiyle TCK 312'nin yeniden yazılmasına da karşı çıkıyorlar. Geçtiğimiz günlerde, önce bir yazar Genelkurmay başkanına atfen, "Asker idama karşı değil" diye yazdı, ardından Genelkurmay başkanlığından teyit geldi. Öte yandan, Genelkurmay başkanı Org. Hüseyin Kıvrıkoğlu'ndan, geçen yıl yaptığı "312. maddeye dokunulamaz" açıklamasından sonra tavır değişikliğini belli eden herhangi bir görüş duyulmadı. Öyle anlaşılıyor ki, hükümet, yeşil ışık yakılan konuda adım atarken, hâlâ kırmızı yanan öteki konuya yaklaşamıyor bile...

Oysa, hükümetin AB konusundaki samimiyeti tam da bu noktada sınanacak. AB'ye aday ülke olarak yerine getirmesi gereken yasal düzenlemelerde, öncelik, 'Kopenhag kriterleri' diye bilinen belli başlı esasların sisteme uyarlanmasında; bunların da başında fikir ve kanaat özgürlüğü geliyor. Hükümet, Türkiye'nin AB ile uyumunu sağlamada kararlılığını, eski bir başbakanı cezaevine gönderecek yasayı yeniden düzenleyerek göstermelidir. Bu tavrı alabilmesi bile, Avrupa başkentlerinde, "Türkiye AB'ye girmekte kararlı" kanaatini pekiştirmeye yetecektir...

Türkiye, idam cezasını kaldırır da TCK 312'yi korursa, garabet daha beter sırıtacak, haberiniz olsun...