Ne alaka

1

İnsan yaratılmıştır, BU BİR, EYVALLAH

İnsan fırlatılmış bir varlıktır sonra

İlk fırlatılma Adem'in cennetten dünyaya doğru zorunlu yolculuğudur. Gayri iradi. İkinci fırlatılma doğumdur. Doğacak/doğmuş olana soran kim nereye gittiğini, neye başladığını.

İnsan akıl ve irade sahibidir, İKİ

Akıl ve irade hem fırlatılmışlığa karşı bir yükselişi, karşı koyuşu, temizlenişidir insanın; ayrıcalığı diğer yaratıklardan, aklını kullanması ve bilinçli tercihte bulunması; yani eşrefi mahlukat olma çabası.

Akıl ve irade aynı zamanda zaafıdır da insanın.

Yaratılmış ve fırlatılmış olduğunu unutarak, yaratandan ve fırlatandan kendine doğru bir yolculukla bencilleşmesi, kendini ululaması, yeniden, bile isteye düşmesidir insanın, yani esfelisafilin.

İnsan olmak, insanlarla birlikte olmak, insanca yaşamak, insanın macerasını düşünmek, (doğum/ölüm, dünya/öbür dünya, zevk/acı, huzur/neşe, debelenmek/yükselmek) zorbişey bababişey; ÜÇ

2

Yıllar önceydi. Ahmet Şişman'ın bir iftar yemeğinde nice dost bir arada... O geceyi sıradan bir iftar yemeğinden ayıran; yemek sonrası A. Şişman'ın kendi uslubunca ve tanımlamaları eşliğinde kişileri mikrofona çağırması ve geceye, gündeme, hayata dair kısa değerlendirmelerini istemesiydi. Hoş bir hava, sıcak bir çağrı. "Şimdi davet edeceğim bir vatandaş. Hep bizim aramızda, ama hep başka yerde. Halka ve insanlara en yakın, en vatandaş birisini çağırıyorum" dediğinde ne güzel tanımlama diye geçirmiştim içimden, arkadan benim ismimin geleceğini bilmeden. O gün söyleyemedim herhalde, ertesi gün bir yazılı metinle kendisine teşekkür etmiştim; hayatımda aldığım en güzel hediyelerden birisi için. Vatandaş olmak ne hoş üstelik EN VATANDAŞ

3

Engin Noyan'ın 'Kur'an Günlüğü'nde rastladım 'sokak Müslümanı'na; zaten zevkle okuduğu satırlar daha bir güzelleşti. Daha kendiminkiler hissettim okuduklarımı. Sanki yıllardır kendim için aradığım bir kavramı bir isimlendirmeyi bulmuştum. Engin Noyan fosforlu ve renkli kalemlerle çizerek yapıyormuş Kur'an okumalarını. Dönüp dönüp başvurduğunda yeniden ayetlere kendince işaretler koyup, tarih düşüyormuş. Benim yetmişli yıllarda yaptığım biraz daha teknik olarak az gelişmişlik taşıyor sadece. Fosforlu ve renkli kalemler, ya bu kadar yaygın değildi ya da bana uzaktı, o nedenle benim okuduğum meal sadece tükenmez kalemle çizildi durmadan sürekli. Belki de taşıması kolay ve yerleşmiş telakkiler açısından riski az diye Süleyman Ateş'in mushafsız mealini tercih etmiştim. (Üstelik başlangıcında sadece Fatiha suresinin orijinal Arap harfleriyle yazılı sayfasını da yırtmıştım) pratik okumalarım için hâlâ başvuru kaynağı olan bu Kitap'ın sonunda bir not ve tarih 'Meal hatmimi bugün bitirdim.' 3 MAYIS 1978 ALLAH'A HAMDOLSUN...

4

İnsan olmak bigüzelşey; DÖRT

Hele dostluklarla zenginleşmişse...

Ortak yaşanmışlıklar, kişisel maceralar birbirini tamamlayıp çoğaltabiliyorsa. Yeni dostluklar hep heyacanlandırmıştır beni. (Her ne kadar eski dostlukların kadrini bilmediğim söylense de) Yeni okumalar, yeni tecrübelerde. Engin Noyan'ın Kur'an Günlüğü bu hissi veriyor insana, okuduğunuzda siz de kendinize ait satırlar bulacaksınız eminim.