Çağın onurlu sanatçılarından Nuri Pakdil usta yoluna keskin bir kararlılıkla devam ediyor. 1972'de kurulan Edebiyat Dergisi Yayınları patlatılmaya hazır kitaplar sunuyor. Son çıkan eser: Otel Gören Defterler: 2 üst başlığı ve YAZININ EPİK RESMİ ÇEKİLDİĞİ SIRADA adıyla yayımlandı. Bu kitap da Otel Gören Defterler'in 1. kitabı Çarpışan Sesler gibi 23 bölümden oluşuyor.

Pakdil Usta'nın kitaplarında insan neye uğradığını ilk planda anlayamıyor... Sıradan herhangi bir kitaba yaklaşır gibi yaklaşılmamalı Usta'nın cümlelerine, kelimelerine, eserlerine...

Otel notları gibidir eser ilk planda-farklıdır ama, çok farklı. Mesela tadın biraz:

"Erenköy istasyonunda yürümek büyük ferahlık verir insana; Bostancı yönüne bakarak adımlıyorsanız, Hicaz Demiryolu gelir aklınıza ilkin. Dönüp Ethemefendi Köprüsü'ne doğru yaklaştınız mı da ilk durağınız Saraybosna olmaz mı peki?" (s.33)

Şimdi anlaşılmış mıdır acaba Sükût Sûreti'ndeki "Erenköy'den Bostancı'ya/Bostancı'dan Erenköy'e" mısraları... O mısraları alayla karşılayan kimileri peşine düştükleri çağın ilgi-itibar sahibi tanrılarından başlarını kaldırabilirlerse anlarlar belki... Belki de yine dudak kıvıracaklar, küçümseyecekler. Hicazmış, Saraybosnaymış hıh... diyecekler... Merhum Ramazan Dikmen'le yaptıkları Pakdil okumalarını unutup "Yine ecmainciler nelerin peşinde" mi diyecekler...

Ya şu cümle: "İnsan olana, her ağaç, bir sevinç üssüdür." (s. 46)

"Suların dilinden ve hâlinden anlayan özelliğimiz var." (s. 50)

"Su, Filistin akıyordu, musluğu açtığımda." (s. 63)

"İçin için ağlamıyorsak, dışımız hiç ağlamaz." (s. 71)

Ve "Her cümlenin vebali ağırdır." (s. 82)

Kelamın namus olduğunun, yazının yüklediği sorumlukların üç boyutlarda farkında bir yazarla karşı karşıyasın ey okur.

Ahmet Özalp bey yıllar önce bir cümle kullanmışlardı Pakdil Usta için. 'Usta Kudüs'e bakıyorum diyorsa Kudüs'e bakıyordur. Mekke'nin kokusunu duyuyorum diyorsa Mekke'nin kokusunu duyuyordur' İnanıyorum. Hele kendisini gördükten, sohbet ettikten, huzurlarında bulunduktan sonra bütünüyle inanıyorum.

Apayrı bir yazarla, bir sanatçıyla, bir Müslüman'la karşı karşıyasın ey okur... Hacı Bayram'da, Eyüp Sultan'da fakirin yanında, secdede duran bir yazarla karşı karşıyasın...

Seni için için ağlamaya çağıran bir yazarla karşı karşıyasın...

Kevnî ayetleri okuyabilen bir gözle, yürekle karşı karşıyasın.

Ağaçlardan sevinç üssü kurabilen, suların dilinden ve halinden anlayan, suda Filistin'i gören, "ağzında Kudüs-ü Şerif" olan bir insanla karşı karşıyasın...

Seni sana karşı savunan bir sanatçıyla, gözle, sesle, secdeyle karşı karşıyasın...

Kaç kaçabilirsen...