Kaza ve kader

Bütün dindarlar, kaza ve kadere inanır. Ama bizim ülkemizdeki insanlar, 'kaza'ya daha çok inanıyor galiba.

Trafik kazalarında, dünyanın en önde gelenleri arasındayız. İlk üçe giriyoruz.

O yüzden ya da bu yüzden, Concorde gibi bir uçağın düşmesi, bizi pek hayret ettirmiyor. Bizde iki otobüs çarpıştığı zaman da o kadar insan ölüyor.

Can çıkmadıkça huy çıkar mı?

"Milletlerin özellikleri, hakikaten değişmeyen, 'oturmuş' nitelikte midir?" şeklinde bir soru ile muhatap olunca, ister istemez düşünürsünüz. Ben de öyle yaptım. Çünkü düşünmeye değer bir konu.

Acaba İngilizler Afrika'da yaşasaydı ve Afrikalılar da İngiltere'de mukim olsaydı, acaba dünya tarihinde ne gibi değişiklikler görülebilirdi?

Ya da Kızılderililer, Amerika kıtasının yerlileri değil de oraya sonradan gidenler olsaydı, yine aynı türden soykırım görülür müydü?

Bu gibi soruları yarın akşama kadar uzatmak mümkün, en iyisi vazgeçip bir fıkrayla bağlayalım.

Ufak bir uçak, havada arızalanır. Hızla irtifa kaybetmektedir. Pilot bakar ki tek çare yolculardan kurtulmak. Fakat uçakta paraşüt yoktur. "İngilizler nezakete önem verir" diye düşünür; İngiliz'e gider ve der ki "Efendim, çok rica ediyorum, uçaktan atlamanız mümkün mü acaba?"

İngiliz uçaktan atlar.

Almanlar'ın emirden anladığını bilen pilot, Alman yolcunun yanına gider ve "Derhal uçaktan atla, bu bir emirdir" deyince, Alman itirazsız harekete geçip atlar aşağı.

Pilotumuz, Türk yolcunun yanına gelir ve şöyle söyler: "Sen bu uçaktan atlayamazsın."

Türk de hemen atlar.

Sırada Yunan vardır. Ona da "Gördün mü, Türk atladı" deyince, Yunan da atlar.

Geride bir tek Kürt yolcu kalmıştır. Pilot, ona şöyle seslenir: "Hemşerim, bu uçaktan atlamak yasak!"

Son yolcu da atlar.

Bize uymaz

Daimler Benz mühendisleri, kazayı engelleyen akıllı otomobil üretmek için faaliyete geçmişler. Hiç boşuna yorulmasınlar. Neyi, nasıl yaparbanız yapın böyle bir otomobil bizde satmaz! (Karga)

Bu kadar da olmaz ki...

Fransa'dan ilginç bir olay... Jacques LeFevrier intihar etmeye karar verir. Hayattan o kadar bezmiştir ki, hiçbir şeyi şansa bırakmak istemez.

Deniz kıyısında yüksek bir tepede bir ağaç bulur ve boynuna bir ip geçirerek ağaca sıkıca bağlar. Daha sonra tepenin denize bakan kısmına doğru ilerleyerek, ayaklarına da büyük birer taş parçası bağlar.

Ne olur ne olmaz, işi garantiye almak lazım diyerek, bir kutu hap içer ve elbiselerine benzin döker.

Her ihtimale karşı elinde bir de silah vardır. Parmağı tetiktedir ve silahı şakağına dayar. Kendini aşağı atmadan önce elbiselerini ateşe verir ve hemen aşağı atlar. Atlamadan önce, tetiği çekmeyi de ihmal etmez.

Ancak, kurşun kafasını sıyırır ve boynuna bağlı olan ipi koparır. Hızla suya düşen LeFevrier, bir metre derinlikteki suda ayağa kalkmayı başarır.

Elbisesindeki alevler de suyun etkisiyle sönmüştür. Düştüğü anda yuttuğu sudan dolayı kusmaya başladığı için, midesindeki ilaçlar da temizlenmiştir.

Kıyıdaki balıkçılardan birkaçı koşarak gelir ve ayağındaki taşları çözerler.

---

---

« Geri Dön