Cumhurbaşkanı ve demokrasi

Kaymakamdan KİT personeline kadar çalışanların müfettiş raporuyla memuriyetle ilişkilerinin kesilmesini düzenleyen kararname çok önemli bir gerçeği ortaya koydu.

26 Temmuz 2000 Çarşamba tarihli gazetelerde Ecevit böyle bir kararnameden haberdar olmadığını belirtiyordu. İçişleri Bakanı Sadettin Tantan ise "Bizim böyle bir hazırlığımız yok" diyordu.

Anap lideri Mesut Yılmaz "Neden imzaladınız?" diye partisinin bakanlarına çattığına göre, hazırlıklar onun da bilgisi dışında yapılmış. Üstelik pekçok bakanın muhtevayı tam kavramadan imzayı bastığı da anlaşıldı. Zira Yılmaz'ın uyarıları üzerine, "keşke imzamızı geri almak mümkün olsa" şeklinde konuşuyorlar.

Tam bir muamma!

Şimdiye kadar bakanların boş kağıda imza attığına şahit olmuştuk da, başbakanın bilgisi haricinde bir kararname hazırlandığını duymamıştık. Acaba başbakan irtica konusunda tam yetkili olan ve kendi adına bazı görevleri ifa eden MGK Genel Sekreterliği'ne imzasını taşıyan boş kağıtlar mı verdi? Ecevit de dahil en yetkili mercilerin haberi olmadan (!) böyle bir kararname nasıl yayınlanabiliyor?

Meclis'i by-pass ettiler. Galiba, hükûmeti de by-pass ediyorlar.

Devlet içinde devlet mi var? Kim bunlar?

AB ve Kıbrıs

Evvelki gün Milli Güvenlik Kurulu toplantısının baş gündem maddesi 312'nci madde idi. Herhalde, toplantıda, "irticaya karışan" devlet memurlarının (valiler, kaymakamlar, polis memurları ve sayir kamu personeli) müfettiş raporuyla görevlerine son verilmesi ve bu şekilde memuriyetle ilişkileri kesilenlerin başka hiçbir kamu kuruluşunda çalıştırılmamasına ilişkin Kanun Hükmündeki Kararname'nin de bahsi geçmiştir; böylece siviller komutanlarımızdan kocaman bir aferin almıştır.

Milli Güvenlik Kurulu, bu denli etkili oldukça Türkiye Cumhuriyeti Avrupa Birliği'nin eşiğinde beklemeye devam eder.

Aslında Türkiye'nin AB dışında kalması Kıbrıs meselesini de çıkmaza sokuyor. Yunanistan'ın üye olduğu bir ittifaka Kuzey'i de dahil bütün Kıbrıs girerse, Türk toplumunun evlerini satarak adayı terk etmesi kaçınılmaz hale gelir. KKTC Avrupa Birliği'ne girmeyi reddetse dahi, Batı'nın gözünde Rum hükûmeti bütün Kıbrıs'ı temsil ediyor. Bu yüzden Türkiye pürüzleri aşarak bir an önce Avrupa Birliği'ne tam üye olmaya bakmalı. Aksi takdirde Kıbrıs ihtilâfında karşısında sadece Yunanistan'ı değil, bütün Avrupa Birliği üyelerini bulacaktır. Ayrıca adadaki askeri varlığımız da tartışma konusu yapılacaktır.

312'nci madde

Milli Güvenlik Kurulu'nda, Necdet Sezer'in gene kendisine yakışanı yaptığı anlaşılıyor. Sezer, 312/2'nin değiştirilmesi gereği üzerinde durmuş. Radikal'in haberine göre, komutanlar irtica tehlikesine karşı bu maddenin gerekliliğini vurgulamışlar; 312 kalktığı takdirde, yerine, 163'üncü madde benzeri bir başka hükmün konulması lüzumuna temas etmişler. Ama düşünceyi sınırlayan böylesi maddeler Avrupa Birliği'ne giden yolu kesiyor. Bir anlamda bindimiz dalı kesiyor. Türkiye Avrupa Birliği'ne tam üye olduğu takdirde, "iç tehdit" diye sunulan irtica ve bölücülük tehlikesi ortadan kalkmayacak mı? Avrupa Birliği'ne üye olan bir Türkiye'de başörtüsü nasıl laik cumhuriyeti yıkabilir ki? Veyahut, kültürel hakların geliştirilmesi koca bir bütünün parçası olan Türkiye'yi hiç bölebilir mi?

Öyleyse "iç tehdit var" gerekçesiyle özgürlükleri kısacağımıza, demokratik değerlere yakışır bir tavır takınarak, AB'ye giden yolun önünü açmalıyız.

Uygulamadaki çarpıklık

312'nci maddede yapılması istenilen değişiklik, sadece ve sadece, muğlak ifadelerin kaldırılmasıdır. Aksi takdirde elele tutuşan ve başörtüsü yasağını protesto eden genç kızlar dahi, "halkı kin ve düşmanlığa" sevkettiklerinden dolayı mahkûm edilebiliyor.

Hasan Celâl Güzel, sonbaharda hapse girecek. İşte mahkûmiyetine yol açan sözleri: "Sözüm ona yönetmelik parçasına göre hareket edip, bu kız kardeşlerimizi her türlü haklarından mahrum ediyorlar. Düşünebiliyor musunuz? 25 yaşına gelmiş, 6 sene okumuş bir çocuğu, şu anda doktorasını yapıyor...başlarında örtü var diye, sırf inancından dolayı başını örttü diye öğrenim hakkından mahrum etmek... İkinci sınıf vatandaş olarak...hangi zihniyete sığar? Türkiye'de, 1.5 yıldır tamamen uydurma irtica meselesinden bahsediyorlar. Devletin üst kademe bürokratları, irtica mücadelesi ibaresi altında, halkın giyimine, inancına karşı mücadele açmış bulunuyorlar... İrtica, Batı Çalışma Grubu'ndadır. Öğrencileri başörtülü diye sınıflara almayan öğretim üyeleri gericidir... yobazdır. 4 Şubat'ta sırf Kudüs Gecesi yapıldı diye tanklar yürütülmüştür. İrtica mücadelesinin perdesi altında, halkın inancına karşı mücadele ediyorlar..."

Sorun burada. 312, keyfi bir biçimde uygulanıyor, ortada kin ve düşmanlık olmasa bile insanlar mahkûm ediliyor. 312'nci maddenin bugünkü şekli bir askeri darbe ürünüdür. 12 Eylül'den önce "umumun emniyetini tehdit edecek biçimde" halkı kin ve düşmanlığa sevkedenler cezalandırılıyordu, 12 Eylül sonrasında "umumun emniyetini tehdit edecek biçimde" kıstası sadece ağırlaştırıcı unsur olarak maddede kaldı. Buna mukabil, kamu düzenini sarsan veya umumun emniyetini tehlikeye düşüren hiçbir olay cereyan etmese dahi, insanlar düşüncelerini ifade ettikleri için hapse atıldılar.

Erbakan örneği

Bunun son örneğini Necmettin Erbakan teşkil ediyor. Hiçbir medeni ülkede 6 yıl önce sarfettiği sözlerden dolayı bir insan hakkında dava açıldığı görülmemiştir. Bir Batılı gözlemcinin söylediği gibi, "demek birileri bir takım dosyaları ellerinde tutuyor ve zamanı gelince bu dosyalardan çıkartılan kasetler, demeçler suç delili olarak mahkemelere sunuluyor."

Bir çok kere yazdık; gene tekrarlayalım: Batı'nın normlarına göre bir düşünceden dolayı verilen mahkûmiyetin demokratik toplum gereklerine uygun olması, acil bir sosyal ihtiyacı karşılaması, meşru bir amaç gütmesi ve bu meşru amaca başka yollardan varılamayacağının ortaya çıkması gerekir.

6 yıl önce Bingöl'de yapılan o konuşmadan sonra, "kin ve düşmanlığa tahrik edilen insanlar" sokaklara dökülüp birbirini mi öldürmüş? 6 yıl geçmiş hiçbir olay cereyan etmemiş. Böyle bir durumda hangi acil bir sosyal ihtiyaçtan söz edebiliriz?

Siyaset yasağı

Ayrıca Siyasi Partiler Kanunu ve Milletvekili Seçimi Kanunu'nda, 312'nci maddeden mahkûm olanlara uygulanan siyaset yasağı var. Bu yasak da 12 Eylül darbesinin bir ürünüdür. 312'den mahkûm olanlar, genelde infazdan da yararlanarak 4 ay hapiste kalıyor. Bu 4 aya mukabil, ömür boyu siyaset yasağına uğruyor. Gerçi mahkûm olan kişi 3 yıldan itibaren haklarının iadesini talep edebiliyor. Ama, bu hakları iade edip etmeme gene de adli mercilerin takdirinde.

Hayalet kararname

Yeni Şafak kimsenin üstlenmediği memur kıyım kararnamesine "hayalet kararnamesi" adını takıyor. Böyle bir kararname gerçekten varsa, -ki var olduğu Mesut Yılmaz'ın kendi bakanlarına çıkışmasından belli- Necdet Sezer gene kendisine yakışanı yapacak ve bu kararnameyi Köşk'ten geri çevirecektir.

Bu arada üniversitelere rektör atanırken, sadece İzmir 9 Eylül Üniversitesi'nde değil, aynı zamanda Malatya ve Erzurum üniversitelerinde de en çok oy alanlara haksız davranıldığını, bu kişilerin isimlerinin Çankaya'ya sunulan listenin dışında bırakıldığını hatırlatmak isteriz.

Prof. Eşref Yüksel Malatya İnönü Üniversitesi'nde, Prof. Cevat Gemi ise Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde en yüksek oyu aldılar ama sözde irtica gerekçesiyle Gürüz ve heyeti tarafından dışlandılar. Cumhurbaşkanı madem ki keyfiliklere karşı çıkıyor, öyleyse üniversiteler arası çifte standarda da göz yummamalı.