Ekonomi iflas noktasına gelmişse

Ekonomiyi bu hale getirenler hakkında en ufak bir işlem yyapılmıyorsa

Milli ve ahlaki değerler aşındırılmışsa

Soygun düzeni adeta normal bir davranış haline gelmişse

AB'ye girmeyi hedefleyen bir ülkede Ortaçağ'ı hedefleyen zihniyetler devlet kadrolarında bile yer alabiliyor ve buralara özenle yerleştiriliyorsa

Ülke içinde siyasi istikrar, kişisel ihtiraslar nedeniyle bir türlü sağlanamıyorsa....

diye devam eden Genelkurmay bildirisi, hükümetin "güvensizliği" konusunda yeni bir merhale kaydediyor.

Bu hükümete "inanan ve güvenen", hükümet üyeleri de dahil kimse kalmadı.

Peki nasıl oluyor da bu hükümet hâlâ ayakta kalabiliyor?

İşte bu sorunun cevabı da Başbakanlık önüne tankeriyle gelip protestoda bulunan Kazım Gemalmaz'ın eşi Nihal Gemalmaz tarafından veriliyor: "Her şeyi gırgıra vururdu. Daha geçen akşam, 'Sesimizi duymuyorlar, işsiz, açız, umurlarında değil. Hiçbir şey yapmayız zannediyorlar. Tepki göstermek lazım bunlara' demişti. Ben ve misafirlikte olduğumuz arkadaşlarımız şaka yaptığını zannetmiştik. Son günlerde, sıkıntısını iyice belli ediyordu. Çocuklarımızın sesine bile dayanamaz olmuştu"

Hiçbir şey hükümetin umurunda değil. Başbakan'ın önüne "yazarkasa" fırlatılıyor, Başbakan bunu gayet "olağan" karşılıyor. Bir müddet sonra da "Sosyal patlama olma. Türk halkı sabırlıdır" diyebiliyor.

Bu durumda sabır taşı olsa çatlar. 7 milyar lira borcunu ödeyebilmek için tankerini 2 ay galeri galeri gezdirip satmak istiyor ama "piyasalarda yaprak kımıldamadığı" için satamıyor. Bunaldıkça bunalıyor ve "Kazım Gemalmaz'ın sabır taşı" çatlıyor. Türkiye'de daha nice sabır taşı çatlamak üzere olan Kazım Gemalmazlar var.

Gazeteler kriz yüzünden boşanan aileler, borcunu ödeyemediği için intihara kalkışan insanların haberleriyle dolu. İşinden aşından olan insanlar bir de "borç batağına" düşmüşlerse her çeşit çılgınlığı yapacak hale geliyorlar. Ne yazık ki başımızdakiler de "Türk halkı sabırlıdır, sosyal patlama olmaz" diyerek olayı sorumsuzca seyrediyorlar.