Seçim meydanlarında, Kur'an-ı Kerim'i öpüp başına koyan, sonra da öpüp başına koyduğu o kitabın emirlerine savaş açarcasına icraat yapmaktan kaçınmayanlara sözüm yok. Onlar tıpkı bayrağı, ezanı, camiyi ve vatanı siyasi propaganda aracı yaptıkları gibi, dinine ve kitabına bağlı halkımıza karşı Kur'an-ı Kerim'i de siyaset aracı olarak kullanmaktadırlar. Fikirleri, kanaatleri ve yaşam biçimleriyle o kitabın içindekilere önem vermedikleri ortadadır. Dedim ya onlara sözüm yok. Onlar bu işin istismarını yapmaktadırlar. Din istismarcısından dinin kitabına saygı ve ahkamına uyum beklemek de doğru değildir.

Benin sözüm fikirleri, kanaatleri ve yaşam biçimiyle Kur'an'a hakikaten inandığını ve onu gücü nisbetinde yaşamaya çalıştığını gördüğümüz bildiğimiz o dindar siyasetçileredir. Birilerinin iddia ettiği gibi onların namaz kılmaları, oruç tutmaları, hacca gitmeleri, Kur'an okumaları din istismarı değildir. Çünkü onlar bunu sadece seçim zamanında değil normal zamanlarda da zaten yapan insanlardır. Benim sözüm işte bu kesimedir.

Özel hayatları itibariyle dindar olan ve siyasetlerinde dinin pek de belirleyici olmadığı siyaset adamlarına bazı hatırlatmalar yapmak istiyorum.

Çeşitli zorluklar çektikten sonra yönetimde çok önemli bir mevkiye yükselen Yusuf peygamberin kıssasını bizim bugünkü dindar siyasetçilerimize hatırlatmak istiyorum. Hatırlatmak istiyorum çünkü bizdeki siyaset dünyasında göreve talip olunduğu halde bir türlü maksat hasıl olmazken, iktidar Hz.Yusuf'un ayağına gelmiştir. Eğer bu kıssa Kur'an'da anlatılıyorsa ve Kur'an her zaman ve mekan için geçerliyse ondan günümüz için de dersler çıkarmamız gerekir.. Ben öyle inanıyorum. Her asırda müminler bu kıssadan hisseler alacaktır/almalıdır. Çünkü bu kıssalar biz yaşayanlar için anlatılmaktadır.

Hz.Yusuf kıssası bize anlatmaktadır ki, o şahsiyetinden ve inancından asla taviz vermemiş, taviz vermektense hapse girmeyi tercih etmiştir. Zoru ve hileyi görünce "tamam ben de sizin gibi düşünüyorum" dememiş, kabul ettirmeye çalıştıkları ve sarayda refah içinde yaşamasını temin edecek tavizi vermektense "hapse girmeyi tercih ederim" demiş; inancı ve kişiliğinden taviz vermeyerek suçsuz olduğu halde zindana girmeyi göze almış ve girmiştir.

Hz.Yusuf kıssası bize anlatmaktadır ki, mümin önce Allah'a güvenmeli ve ona olan güvenine halel getirmemelidir. Kimi güçlere, ya da yüksek mevkideki birilerine güvenip Allah'a olan güveniniz zedelenirse iktidarınız gecikecektir; tıpkı Yusuf'un zindandan çıkan ve iktidara yakın olan birine, "Beni efendinin yanında an" diyerek Rabbini unuttuğu gibi. Yusuf, Allah'tan başkasına güvendiği için masum olduğu halde 7 yıl hapiste kalmıştır. Evet mümin önce Allah'a güvenmeli, her şeyin onun kudreti dahilinde olduğunu bilmeli ve o istemedikçe bir yaprağın dahi kıpırdamayacağını hatırdan çıkarmamalıdır.

Allah'a güvenmenin en büyük desteği yanına almak olduğunu müminin bilmesi gerekir.

Kusurlarını örtmek amacıyla bin dereden su getirenler için Yusuf kıssası bize anlatmaktadır ki mümin kişinin kesinlikle doğruluktan ayrılmaması lazımdır. Yusuf'u yedi sene sonra hapisten çıkarırken kralın, "Tamam senin masum olduğun anlaşıldı ama doğru söyle sende kadına karşı bir istek ve meyil olmadı mı?" mealindeki sorusuna, "Ben kendimi paklamıyorum, Rabbimin rahmet ettiği durumlar hariç nefis kötülüğü emreder" cevabını vermiştir. Yani Allah korumasaydı ben de bir insan olarak hata yapabilirdim diyerek doğruyu söylemekten çekinmemiştir.

Yine Hz.Yusuf kıssası bize anlatmaktadır ki eğer bir görev size takdim edilirse veya bir görev almak durumunda kalırsanız uzman olduğunuz alanlardaki göreve talip olun. Uzman olmadığınız alanlara girmeyin. Yani ehli olduğunuz görevi talep edin, ehli olmadığınız göreve talip olmayın. Kral, Yusuf'u özel bir göreve getirmek istediğini belirtince Hz. Yusuf, "Beni ülkenin hazine bakanı yap, çünkü hem korurum hem de yönetmesini iyi bilirim" diyerek uzman olduğu alanda görev talep etmiştir.

Bugünkü siyasetin en büyük sorunu insanların ehil olmadıkları görevlere talip olmaları ve yetkililerin de ehliyetsiz kimseleri görevlendirmeleri değil midir? Evet Hz. Yusuf kıssası bize uzmanlık alanlarında görev talep edilmesini de öğütlemekte ve öğretmektedir!

Hz.Yusuf kıssası bize özellikle de siyaset adamlarına hele de siyaset adamlarının kendi kardeşlerine karşı affedici olmalarını tavsiye etmektedir. Siyaset adamının insanlara özellikle de kardeşlerine karşı kin, haset, buğz ve düşmanlık gibi duygularını bastırmalarını Yusuf örneğiyle öğretmektedir. Yusuf Aleyhisselam, kendisini öldürmek isteyen, kuyuya atan, kuyudan kurtulunca onu köle olarak satan, aleyhinde çirkin iftiralar atan ve hayatını karartan kardeşlerine, "Size bir ceza yok, Allah bizi bağışlar, o rahmet edenlerin en iyisidir" diyerek onları bağışlamıştır.

Evet Kur'an'ı her gün okuduğunu zannettiğim mümin siyasetçiler çevrelerindeki dostlarına kulak verirken biraz da Kur'an-ı Kerim'i dinleseler diyorum.

Mümin olduğu halde, inancından ve kişiliğinden taviz veren; inandığı 'Yaradan'a güvenmek yerine kimi güçlere bel bağlayan; kendisini kusursuz görüp tek kurtarıcı sanan; ehil olmayan insanlara görev vermekten çekinmeyen ve kendi kardeşlerini bile affetmesini bilmeyenlerin Hz.Yusuf'u anladıklarını zannetmiyorum.

Ben inanıyorum ki, müminler göreve layık ve ehil olduklarında iktidar onların ayağına gelecektir, tıpkı Yusuf'un ayağına geldiği gibi.

Kimse bana kalkıp da, Türkiye'nin özel şartlarından ve hasımların oyunlarından bahsetmesin. 30 senedir siyasetin içindeyim, dünyadaki ve Türkiye'deki sistemi de çok iyi biliyorum.

Dindarların kaybetmeleri hasımlarının güçlü olmasından değil, kendi zafiyetlerindendir!

RESUL TOSUN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu