Geçen gün Aksaray'da rahmetli Hoca Ayhan Songar'ı anma toplantısı yapılmış (10 Temmuz). Arkadaşları, meslektaşları, talebeleri, hastaları, ilminden, fazlından ve irfanından müstefid olmuş vefâkar ve kadirşinas âdemler, aziz dostumuzu yâdetmişler, hayırla anmışlar.. Beni bilgilendirmek için ısrarla arayan talebesi değerli Profesör Sefa Saygılı'nın telefonundan ancak toplantıdan sonra haberdar olmak talihsizliği, zayiinden duyduğumuz acıya, acı ilâve etti..

Aynı şanssızlığa, aziz naaşını toprağa emanet ederken de uğramış, cenaze törenine katılmaktan mahrum bulunmuştum..

Ne diyeyim bilemiyorum.. Kendime mi kızayım, kaderime mi küseyim?.. Ayhan Bey, ol mubarek tâifedendir ki, sebeb olduğu üzüntü ve hayıflanmalarla bile dostlarına iyilikte bulunmağa muktedir bir şahsiyettir..

İyilik diyorum.. Sağlığında, talebeliğinden itibaren bütün hekimlik ve hocalık hayatında kendisini tanıyıp da iyiliğini, yardımını görmeyen herhangi bir insan bulunduğuna asla ihtimal vermiyorum. Fukarasına, zenginine, öğrencisine öğretmenine, sağcısına, solcusuna, imamına, profesörüne elini uzatmıştır.. Nicelerini müşkîlâttan kurtarmıştır.. Nicelerinin hayatını kurtarmıştır.. Cümle âlemle barışıktı.. Yüzünden hiç eksilmeyen tebessümü, etkili, billurî sesi, güzel Türkçesi, îtimad ve inşirah veren sözleri, geniş ve derin bilgisi, çok güçlü hekimliği, bu milletin kalbinde taht kurmasını sağlamıştır..

Bugünkü tabirle aslâ bağnaz yani mutaassıp olmamıştır.. Cüz'i irade yanında o iradeyi de kuşatan kaderin herşeye hâkim olduğunu bilmekten gelen bir kararlılığı, sükûneti ve rahatlığı vardı.. Hareketlerine ve hizmetlerine hâkim olan ruh, bilgiye ve îmana dayanan dervişlikten başka birşey değildir.. Mazhar Osman, İhsan Şükrü Aksel, Necmeddin Polvan, Fahreddin Kerim Gökay, Kâzım Dağyolu, Rasim Adasal, Rahmi Duman gibi (akliye ve asabiye) ustaları içinde, Mazhar Osman'dan sonra milletin hâfızasında yereden ikinci isimdir, diyebiliriz.. Rûhu şad olsun!..