Son yılların moda hastalığı "BEL FITIĞI"na, bu kadar kendimize bakmamıza, yaşantımıza dikkat etmemize ve yaşımıza uygun hareket etmemize rağmen yakalandım. Altı gün gece, gündüz sancılarla kıvranırken yapılan en tesirli iğnelerin rahatlattığı saatlerde tüm gazeteleri satır satır okuma fırsatı buldum. Aman kardeşim neler yazılıyormuş, ne ipe sapa gelmez tabirler ne utanmaz, çirkin kelimelerle karşılaştım.

Yazısının başında maç anlatan spikerden konuya giren Engin Ardıç'ı okumaya başladım. Gülermisin ağlarmısın... "Bazı kefere isimlerinin telaffuzuna dair" diyerek konuyu spikerlere getirmiş. Yok efendim İspanyolca'da "gue", "ge" okunurmuş. "Çarl Aznavur" denmez "Şarl" denirmiş. Ve buna benzer örnekleri sıralamış. Yazmakla bitmez. Haklılık payı tabi ki var ama toplumun genel kültür seviyesi yabancı isimleri değişik telafuz etmekle hiçbir zaman geriye gitmez merak etmeyin. Köşe yazarının makalesinde "puş..." "Hastir" ve edep dışı kelimelere yer vermesi bence yabancı ismi söyleyememesinden daha ayıp...

Yıllarca yurtdışına gittik. Zaman zaman isimlerimiz anons yapıldı. Adımı (Bekir) bir kere doğru dürüst söyleyemediler. Her seferinde bizim Bekir oldu "Bekiya"... Yabancı ülkelerinin maç spikerlerinin maç anlatırlarken bizim çocukların isimlerini nasıl söylediklerini acaba sayın Ardıç hiç dinledi mi... Ayrıca tuhafıma giden bir başka taraf. "Eskiden spor spikerlerimiz gelip ağabey şunların okunuşlarını söylesene" derlermiş. Yani senin döneminin spikerleri. Yapma hocam mangalda kül kalmadı. Halit Kıvanç abimiz bile ünlü Portekiz'li yıldız Eusebio'ya maç anlatırken Esebyo derdi. Portekiz'de bu adamın ismi "EYZOB" şeklinde söylendiği halde. Nouma'ya Numa desen ne olur Pascal Nauma desen ne çıkar. Okudukça sancıları başladı belfıtığımın... Bıraktım.

BEKİR BORAN

Künye

Temsilcilikler

ReklamTarifesi

AboneFormu

MesajFormu