Yaklaşık 20 yıldır mesleğin içindeyim, 15 yıldır da fasılasız yazı yazıyorum... Bugüne kadar askeri cenahtan hiçbir toplantı, kokteyl, brifing daveti almadım.

Bunu da hiç dert etmedim.

Peki, çağırsalardı gider miydim? Hiç düşünmeden cevaplıyorum: Hayır.

Buradaki "hayır"ın bir tavırdan kaynaklanmadığını belirtmeme gerek var mı? Kaldı ki, kendimi "karşıtlık ilişkisi" içinde düşünmediğim siyasilerin basın toplantılarına da koşmuyorum, gezilerine de katılmıyorum. Hele, uçaklarına hiç binmiyorum... Ben, Emin Çölaşan ağabeyimizin literatüre kazandırdığı o çok hoş benzetmeden (Ahmet Altan'la ilgili "masabaşı romancısı" yakıştırmasından) mülhem, kendimi "masabaşı köşe yazarı" kabul ediyorum ve bundan da ziyadesiyle memnunum. Dolayısıyla, bu köşede hiçbir zaman, "Kokteylde komutanlarımız çok rahattı, konuşmalarında da öyle... Açık büfe ise oldukça mütevazıydı" türünden değerlendirmeler okuyamayacaksınız.

Sözü, önceki gün kapılarını basına açan ilk şeffaf MGK toplantısına ve bir gazetenin haberine getirmek istiyorum. Biliyorsunuz, MGK'nın sivil Genel Sekreteri Yiğit Alpogan, bu yıl bir ilki gerçekleştirdi ve basın toplantısına bugüne kadar "akreditasyon" uygulamasından yararlandırılmayan gazetelerin temsilcilerini de çağırdı. Böylece, Anadolu'da Vakit, Zaman ve Yeni Şafak gazeteleri, ilk kez bir MGK etkinliğine katılmış oldular.

Kötü mü oldu?

Bir yanlıştan dönüldü. İyi oldu. Zaten bugüne kadar niçin çağrılmadıklarına, niçin meşru sayılmadıklarına anlam veremiyorduk. Hele, bu tür toplantıların meşru müdavimlerini, bu gazetelerin patronlarını hatırlarsak... Biri porno yayıncılıktan hüküm giymişti, biri (daha doğrusu ikisi) Etibank'ı soymaktan yargılanmıştı... Bir diğeri İktisat Bankası'nı batırmaktan, bir diğeri SPK'ya muhalefetten, bir diğeri sahibi olduğu "finans kurumu"nu hortumlamaktan, bir diğeri "kaçakçılık"tan, bir diğeri meslektaşlarını hedef göstermekten, bir diğeri TRT'yi dolandırmaktan sanık sandalyesini boylamışlardı... Eh, biri de, 8 katrilyon lirayı cebe indirdikten sonra çareyi atını alıp kaçmakta buldu; onun televizyonu ve gazeteleri istisnasız bütün MGK toplantılarına katılıyor.

Demek ki, yasaklar gevşeyince bir şey olmuyormuş.

Fakat, akreditasyon yasağının tam da kalktığını söyleyemeyiz. Örneğin, Milli Gazete, Özgür Gündem ve Evrensel gazetelerinin temsilcileri davet edilmediler. Neden, bilmiyorum. Elbette sivil Genel Sekreter Yiğit Alpogan'da bunun bir açıklaması vardır. En iyisi bu açıklamayı ya da bir sonraki MGK toplantısını bekleyelim.

Tabii, akreditasyon yasağının gevşemesi, "tahsisli medya" için de haber konusu oldu.

Peki, bu bir haber konusu mudur?

Elbette. Çoğunluğun saçma ve gereksiz bulduğu bir yasak uygulamadan kalkmıştır ve bu bir haber konusudur.

Fakat haberciliğin de bir raconu, bir ahlakı olmak gerekir. Örneğin, önünüze gelen bir gazetede, "MGK'dan dinci basına izin çıktı" şeklinde, önyargılı ve kötü niyet ürünü bir başlıkla karşılaşırsanız ne yaparsınız?

Ben çok sinirlendim.

Hele bu, "Ne gazeteciliği kardeşim, biz buraya dükkan açtık, para kazanıyoruz" diyen adamın gazetesiyse...

Diğer gazeteler adına konuşmaya mezun değilim, ama, çalıştığım kurum için şunları söyleyebilirim:

Birincisi, Yeni Şafak "dinci bir gazete" değildir. Kaldı ki, basında "dinci" diye bir kategori bulunmamaktadır. İkincisi, Yeni Şafak "dindar bir gazete" de değildir. Çalışanları arasında farklı siyasal ve ideolojik görüşten insanlar olduğu gibi, doğal olarak dindarlar da bulunmaktadır ve haddizatında normali de budur. Üçüncüsü, kendilerini "müddei" konumunda görenler, önce "Merkez medyanın kapısı niçin dindarlara kapalı?" sorusunun cevabını versinler. Dördüncüsü, Yeni Şafak "din" iddiasıyla yola çıkmış bir gazete de değildir. Sadece bir gazetedir. Din iddiasını küçümsemiyorum; elbette kendilerini bir misyonla çerçeveleyen gazeteler vardır ve onlara saygı duymak durumundayız. Bu da etti mi size beş.

Refikimizin yaptığı habercilik değil, düpedüz terbiyesizliktir.

Bu da altı olsun!

AHMET KEKEÇ

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu