Del Bosqu için bugüne kadar ne böylesine düşündüm ne de yazdım; ama dün akşam, sahaya sürdüğü takımı gördükten sonra, bu maçı kazanmayı arzu etmediğini iddia ediyorum.

Düşünün, mahallede top oynayan 12-14 yaşında bir çocuk, maçın daha başından itibaren, "Kafa toplarında Liegeli'lere erişmek için yangın merdiveni lazımken, Vicente amca, sen hala havadan top oynatıyorsun" derdi.

Romanya'da harikalar yaratan Pancu, neden ilk 11'"de sahaya sürülmedi de, bitime 15 dakika kala forma verildi? Sert ve enerji oynayan, fizik gücü yüksek rakip karşısında 80 dakika Sergen'e niçin tahammül ettin? Ahmet Hassan neden son 15 dakikada oyuna girdi?...

Bütün bunlar, Beşiktaş'ın UEFA'daki ümidinin tükenişinin ana nedenleriydi. Ama yine de, maçın kopma noktasının 35. dakikadaki pozisyon olduğunu iddia ediyorum. Bu dakikada Sergen'in mükemmel pasıyla tek başına Standard Liege ceza sahasına giren İbrahim Akın, bu fırsatı kaçırmasaydı, belki 2-0 öne geçecek, maçı koparacaktık.

Siyah-Beyazlıların, dün geceki maçtaki en önemli dezajantajlarından biri de, ne yazık ki, bir kısım seyircisiydi. Bu taraftarlar hiç durmadan, basın aleyhine tezahürat yapacaklarına, enerjilerini, akıllarını destek için sarfetselerdi; konsantrasyonu da bozmayackalardı.

Oyununun hakem üçlüsü, cidden taktire layık yönetim gösterdi.

Beşiktaş'ın UEFA'daki son ümidi Parma maçına mı kaldı? Ben pek ümid etmiyorum.

Siyah Beyazlılar, artık bütün güçlerini, Süper Lige vermek mecburiyetindeler. Ama baştan beri anlattığım şekilde, galiba bu iş, Del Bosque ile olmayacak. Beşiktaş yönetimi hiç vakit kaybetmeden, teknik kadroyu yenilemeli. UEFA'da tren kaçtı, bari ligde kaçmasın...

TAYLAN UYGUR

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu