Fransız aydınları, Paris'in banliyölerinde başlayıp bütün Fransa'ya yayılan isyanı, "deklare edilmiş ideolojileri olmayan, sözcüleri de bulunmayan, gençlerin Fransız toplum modeline itirazı'' olarak değerlendiriyor. Sosyolog Alain Touraine, "Şu aşamada tam bir parçalanma sürecindeyiz. Bu sürecin ayırt edici özelliği, bir yandan azınlık gruplarının reddi, diğer yandan cemaatçi yaklaşım...'' diye konuştu. 1983 yılında Magrib kökenli gençlerin çıkardığı olaylarla bugünkü şiddetin taban tabana zıt olduğunu vurgulayan sosyolog, 83'te bütünleşme aşamasında güvenin tesis edilmeye başladığını, hatırlatarak,'' Oysa şimdiki varoş gençleri, kendilerini Fransız hissetmediklerini söylüyor'' dedi.

25 yıllık çözülmenin sonucu

Şehirdeki şiddet konusunda uzmanlaşmış sosyolog Michel Wieviorka da, "varoşlardaki olayları, 25 yıldır devam eden çözülmenin sonucu'' olarak nitelendirdi. Wieviorka, "toplum modelimiz tarihi düşüş içinde'' diyerek, "Şiddet, problemlerin en yoğun olduğu bölgelerde çıkıyor'' dedi. Gettolaşmaya dikkati çeken mimar Roland Castro ise 25 yıl önce de ciddi bir kentleşme problemi bulunduğunu, bu sorunun Fransa'nın sömürgeci geçmişinden kaynaklandığını söyledi: "Bugün durum daha da kötüleşti. Yoksullar, siyah olsun beyaz olsun, daha da yoksullaştı ve işsiz kaldı...'' Müslüman gençlerin isyanı aşırı sağcıları da hareket geçirdi. Aşırı sağcı Ulusal Cephe'nin lideri Jean-Marie Le Pen, banliyölerdeki durumu "çok vahim" bulduğunu belirterek, "Bunlar iç savaşın habercisi olabilir" dedi. Aşırı sağcı politikacıların ise, "Ya sev ya terk et" kampanyası başlattı.