Grevin bereketi

Tam bir haftadır Galatasaray kulübü çalkalanıyor. Başkan Süren'le ilgili iddialar zaten can sıkmıştı. Bir de kulüpteki parasızlık veya futbolcuların piyasadan etkilenerek paraya saldırışı ciddi bir problem olmuştu.

"Kampa katılmayız" tehdidi, "Greve gideriz" blöfü maç gününe kadar Cimbom'un ciddi başağrısıydı.

Ancak Avrupa Şampiyonu kulübümüzün, şampiyon futbolcularında "Delikanlılık" ağır bastı ve Ali Sami Yen'in çimlerine o bilinen renkleri sergiledi.

Önce ölçü-tartı işlemi yapıldı. Tıpkı güreşde, karatede ve diğer ferdi branşlarda olduğu gibi. Ama bu tartı daha çok yaralı Paris Saint Germain'in nabzını tutmak içindi.

Neticede hızlı, arzulu bir Fransız takımı gördük ama asla Galatasaray'dan üstün tarafını göremedik. Bu da ekibimiz için bir moraldi.

Hagi'nin büyük eksikliğine, yeni "İmparator" Emre'nin üzen sakatlığı eklenince endişelenmedik de değil. Fakat Galatasaray, Galatasaray'dı. Futbolcular da şampiyon futbolculardı.

Yoktu aslında birinin diğerinden farkı. Takımın beyni Emre çıktı ama, yerine giren Ümit heryerin ilacı bir futbolcuydu. Nitekim de takıma sıcak bir atmosfer getirdi ve penaltıyı da büyük bir soğukkanlılıkla gole çevirdi.

Dün Popescu da yoktu, yerinde Capone vardı. Ama yıllardır hep son anda kulüpte kalan Bülent bir kere daha dimdik ayaktaydı. Allah nazardan saklasın.

Bir de şu kaleci olayına kafamız takıldı. Taffarel'den vazgeçilmez tabiiki. Ama şu Kerem de yedek bırakılmazki. Keşke imkan olsa da iki kaleciyle oynasa Galatasaray.

Polonyalı hakem gönlümüze göre bir maç yönetti. İnisiyatiflerde aleyhimizde hiç olmadı. Bu açıdan da UEFA Asbaşkanı Erzik'e bir kere daha teşekkür etmek gerekir.

Fernandez'li Paris Saint Germain de Cimbom'dan nasibini aldı ve puansız döndü.

Galiba bu maç biraz da grevin bereketi oldu.