Tartışılmaz marka

Hani bazı maçlarda Hagi'yi, takım arkadaşlarını O'nun futbol dilinden anlamıyorlar diye boğmak isterken görürsünüz ya...

İşte öyleydim dün gece...

Sindiremedim içime bir türlü derin dondurucu Jardel'in buz gibi oyununu. Olağanüstü çaba harcayan ve üstelik sertlikle de mücadele eden, yani tek kelime ile "tekmeye baş koyan" Suat, Emre, Okan, Hasan ve diğerlerine ihanet etmesini.

Galatasaray, Popescu ve Hagi olmadan çok şeyi eksilmiş olmasına rağmen, çok önemli birşey kazanmıştı.

Hayret ettim sakin oyunlarına...

Ve ilk yarı boyunca takımın içinde çeteler oluşturup, gidip Jardel'in gırtlağını sıkmadıklarına...

İkinci yarıda Galatasaraylı futbolcuların sıkmadığ gırtladığı PSG'nin Fas'lısı sıktı. Jardel'i bohçalayıp atan futbolcunun ürettiği penaltı Galatasaray'a Ümit'in ayağından beklenen golü getirdi.

Ve sonrasında doğru taktik ve olağanüstü mücadele, savaşan Galatasaray'ın 4 puana yükselmesine ve 14 Şubat'a kadar yaralarını sarıp bir destan daha yazmasına imkan verdi.

Anlaşıldı ki, yanlış da yapsa, acımasızca eleştirsek de bu ülkenin uluslararası piyasaya süreceği tek ürün ve tek markanın adı tartışılmalı:

Galatasaray...