28 Şubat'tan süratle kurtulmalıyız

Hükümetin çözüldüğünü yazmaya başlayalı neredeyse bir ay oluyor; şimdi herkesin kabul edip çare bulma derdine düştüğü bu 'gerçeği' o zaman yazmak zordu. Oysa, kendisini iktidara taşıyan halk iradesine ters düşmüş, ülkenin yakaladığı fırsatları tepmekten kaçınmayan, arkasında muazzam bir kamuoyu desteği bulunan cumhurbaşkanıyla sürtüşen bir hükümeti ayakta tutmak zordur. Şimdi başbakanın sağlığı, ekonominin sahipsiz oluşu gibi sebepler üzerinde odaklaşan tespitler aslında gerçeği tam yansıtmıyor. Gerçek şu: Bu hükümet 28 Şubat'ın ürünüdür ve 28 Şubat'ın özellikleri sebebiyle çözülmektedir...

28 Şubat, geçmişte 'doğrudan' yaşanan sisteme müdahalelerin 'değişik' bir biçimidir; daha önce yönetime el konularak yapılanlar, 28 Şubat'ta, siyasetin alanı daraltılarak gerçekleştirildi. Bir sabah Hasan Mutlucan'ın türküleriyle uyanmadık, hükümet radyonun öğle ajansına yetiştirilen bir muhtırayla düşürülmedi; ancak önceki üç müdahaleden çıkan fiili sonuç ayniyle gerçekleşti: Hükümet düştü, bazı milletvekilleri istifaya zorlanarak Meclis'teki dengeler değiştirildi; o gün bugündür 28 Şubat'ın tercihi olan hükümetlerle yönetiliyoruz...

Etkisini hemen her alanda hissettiren bugünkü siyasi sıkıntının temelinde sisteme sürekli müdahaleyi öngören 28 Şubat yatıyor. Hükümet sisteme sürekli müdahaleler sayesinde 'alternatifsiz' kalmanın baştan çıkartıcı keyfini yaşıyor; her kafadan bir sesin çıkması ve uyumsuzluk bu yüzden... Ekonomi IMF'nin 'hâzik' olacağı düşünülen ellerine bırakıldı, ama uluslararası ilişkilerde başgösteren sorunlar IMF'yi etkisini kötüye kullanmaya sevk ediyor. Ekonomide sıkışan Türkiye uluslararası arenada manevra kabiliyetini yitiriyor. Tam bir kısır döngü manzarası.

Ekonomide başarısız, dış politikasında köşeye sıkışmış, toplumla uyumu müthiş bozuk üç ortaklı bir hükümeti birarada tutan fazlaca sebep kalmadı; ancak üç parti de koalisyonu bozmaya yanaşmıyor. Bu çarpıklığın ardında neyin yattığını anlamak giderek kolaylaşıyor: Üç parti de, kendi özel şartlarının zorlamasıyla hükümeti sürdürmeye mahkum; herbirinin dolabında ortaya çıkmasını hiç istemediği çirkinlikler var çünkü...

Bugünkü yanlışlığı Türkiye gündemine zorlayanlar, henüz bütün çıplaklığıyla fark etmiş olmasalar bile, fazla uzak olmayan bir gelecekte, 28 Şubat projesinin ülkeye pahalıya mal olduğunu, hayati sayılacak yılları kaybettirdiğini anlayacak ve kaçındıkları ne varsa onları kabul etmek zorunda kalacaklar... Şimdi işitmek bile istemedikleri çoğu masum isteklerin yarın kabul edilemez taleplere dönüştüğünü görebilecekler...

Türkiye'nin varlık-yokluk ekseninde kritik bir dönemden geçtiğini herkes görüyor da, özellikle 28 Şubat projesini savunanlar bir gerçeği teslim etmeye yanaşmıyorlar: Böyle dönemlerde, bütün fertleri ve katmanlarıyla toplumun uyum içerisinde bulunması, dayanışma sergilemesi gerekir; oysa, Türkiye, onların zorladığı proje yüzünden milletin devletin arkasından çekildiği bir sosyolojik gelişmeyle karşı karşıya... 28 Şubat'ın siyasete müdahalesi ipin ucunun kaçmasına yol açtı; YÖK'ün ve milli eğitim bakanlığının uygulamaları mağdur kitleleri akıl almaz biçimde genişlettiği gibi, bürokraside estirilen fişleme terörü de milletin iç burukluğunu pekiştirmekte... Böyle bir ortamda, Türkiye'nin, şimdiki gibi zayıf ve dökülen bir hükümetle, hergün biraz daha devleşen iç ve dış sorunlarla baş edebilmesi mümkün değil.

Bu tespit doğal çözüme de işaret ediyor: Siyasetin kendi dinamiklerine kavuşturulması ve devlet-millet çözülmesinin sona erdirilmesi yoluyla 28 Şubat projesinin boşa çıkartılması...

Bir ay kadar önce "Bu hükümet çözüldü" diye yazdığımda hayret edenlere bir uyarım olacak: 28 Şubat'ın dayatmalarını kısa sürede geride bırakmak zorundayız, aksi halde elde zulmetmeye ahâli kalmayacak...