Yarışma programı sunma becerisi!

 
Toplum, gerektiğinde kutsallarına (bir gaf vesilesiyle de olsa) saldıranlara "tokat gibi bir cevap" vermekte hiç de tereddüt etmiyor.

Bir zamanlar Güner Ümit vardı. Turnike programıyla milyonları ekran başına bağlayan, prime time'da en yüksek ratingleri toplayan parlak bir belagat sanatına sahip olan showman. Aynı milyonların önünde yaptığı büyük gaf, Ümit'in işinden ve daha da kötüsü ekranların tamamından aforoz edilmesine sebep oldu. Çünkü programda ilke, kural, etik ön plana alınmadı, çünkü yapımın amaçları arasındaki en büyük faktör ratingdi.

Absürdlük, saygısızlık, toplumun kutsallarına hakaret genelde olduğu gibi bir akis bulmaz, bir infial uyandırmaz düşüncesi hakimdi Turnike'ci zihinlere.

Bütün bunların geçmişte kaldığı düşünülebilir ancak, Güner Ümit'in Star televizyonu ile anlaştığı ve önümüzdeki günlerde yine Mehmet Ali Erbil'e rakip olarak Turnike'nin ekrana geleceği kulisi, Türkiye'de, özel televizyonların kişisel tarihindeki en büyük paradigmalardan birini 'Güner Ümit konseptini' daha ayrıntılı olarak inceleme gereğini de beraberinde getiriyor.

Şu anda ekranların geneline hakim olan amiyane üslup, -özel olarak yarışmalardan söz edildiğinde Çarkıfelek buna en bariz örnek-, toplumun bam teline dokunmadığı müddetçe yaşama imkanı buluyor.

Ancak toplum, gerektiğinde kutsallarına (bir gaf vesilesiyle de olsa) saldıranlara "tokat gibi bir cevap" vermekte hiç de tereddüt etmiyor.

Ülkemizde yarışma programlarının olmazsa olmazlarından sayılan laubalilik, kaba tabirle sululuk her zaman prim yapmıyor. Şimdilerde yarışma programı sunanlara ve sunmaya başlayacaklara ufak bir hatırlatma... Yani bizden söylemesi.

Kadınlar Günü bültenlerde 'magazin haber' olarak işlendi. Bazı kanallar sadece belirli kadın kuruluşlarının faaliyetlerine yer verdiler.

Günün önemine binaen Kanal D'nin Bu Gece programında Yasemin Özdemir, tek kişilik oyunu ile beğeni toplayan Çolpan İlhan'ı stüdyoya konuk etti. Güzel bir yaklaşım olarak düşünülen röportaj ise, derinliksiz ve zoraki sorularla çıkış amacından uzaklaştı. Özdemir de "habercilik etiği açısından tasvip edilmese de izlenme oranı yüksek" bir tarz mı geliştirmeye çalışıyor acaba?