IMF'nin prestij projesi: Türkiye

Sonunda IMF ağzındaki baklayı çıkardı. Kaybolan prestijini Türkiye üzerinden yeniden kazanmak istiyor. IMF Avrupa Bölümü Başkanı Michael C. Deppler 'Türkiye'nin bu programda başarılı olması, IMF'nin başarısı olacak ve IMF'yi haklı çıkaracaktır' diyor.

IMF Türkiye'de yürütülen enflasyonla mücadele programından çok şey bekliyor. Başarı IMF'nin, başarısızlık IMF'nin olacak.

Program bütün ayrıntılarıyla IMF tarafından dizayn edilmiş ve uygulamaya konulmuştur. Hükümet'in hiçbir katkısı ve müdahele imkanı yoktur bu program üzerinde. Hükümet sadece IMF tarafından belirlenenleri uygulamaya koymuştur. Hükümet'in, programın kendileri tarafından kararlaştırıldığı gibi iddiaları, IMF'nin en yetkili ağızlarından yalanlanmıştır.

IMF Türk Hükümeti'ne söz hakkı tanımıyor, zira, kendi prestijini ortaya koymuş. Kredi kaynaklarını yönlendirme gücü de IMF'de. Türkiye'nin sürekli dış kaynağa ihtiyacı var. Bütün bunlar bir araya gelince Türkiye'deki ekonomik kararların IMF tarafından alınması neden yadırganıyor ki?

Ekonomi yönetimi iktidarsız

Ekonomi kurmaylarımız edilgen konumdalar. Merkez Bankası, Hazine ve Maliye Bakanlığı dahil, hiçbirisi ekonomik programla ilgili olarak iktidara sahip değiller.

Kur politikasını ve para politikasını IMF belirledi. Merkez Bankası işin yasal formalitesini tamamladı. Haksızlık etmemek için sivribiber kovalama işini de belirtmemiz gerekiyor.

İlave vergiler IMF'nin isteği doğrultusunda kanunlaştı. Maliye Bakanlığı IMF'nin taleplerini vergi diline çevirdi.

Ekonomi kurmaylarının kafa yormalarına gerek yok. Nasıl olsa IMF bu işi yapıyor. Bizimkiler IMF'nin çöreklenebilmesi için uygun ekonomik şartları başarıyla oluşturdular. IMF için çok güzel alt yapı hazırladılar. Döviz açığını büyüttüler, dış piyasalardan kredi bulunamaz hale getirdiler, ülkenin kaynakları para piyasasında yok edildi. Sonra İMF elma şekeriyle, ellerini ovuşturarak kapımıza dayandı. Devamını biliyorsunuz.

Türkiye'nin ekonomisini yerli ekonomistler yönetmiyor. Ekonomi yönetimi iktidarsız.

Ya IMF'nin prestiji

Hepimiz biliyoruz. IMF özellikle son 5 yılda büyük prestij kaybetti. Ekonomik program uyguladığı hiçbir ülke ekonomisini düzlüğe çıkaramadı. Uzun yıllar Uzakdoğu Asya ülkelerinin başarısı ile övündü. Bu ülkelerdeki ekonomik mucizenin kendi programlarının sonucunda ortaya çıktığını savundu.

Asya krizi ile birlikte IMF'nin güvenilirliği ve saygınlığı da dibe vurdu. Örnek gösterebileceği ülke kalmamıştı.

Şimdi yeni bir oyuncak buldu: Türkiye. Kobay olarak kullanıyor Türkiye'yi. Uygulanan programın da öncekilerden fazla bir farkı yok. Hani ülkemizde 16 kez uygulanan ve fiyasko ile sonuçlanan program. IMF'nin teknik yeterliği hakkında karar vermek için Türkiye ile ilişkilerine göz atmak yeterli. Tam 16 kez IMF destekli enflasyonla mücadele programı uygulanıyor, şimdi 17'ncisi uygulamada.

Bugün uygulanan programın öncekilerden tek farkı faiz politikası ile ilgilidir. Döviz talebinin sınırlandırılması için yüksek reel faiz politikası bu programda mevcut değil. En azından şu ana kadar ki kısım için. Reel faiz oranları düştüğü için Devlet'in faiz harcamalarını azaltan ve reel faizin yüksekliğinden kaynaklanan maliyet enflasyonunu düşüren özelliğe sahip olan bu farklılık, programın bütünü içinde riskli alan oluşturmaktadır. Paranın yönü belirlenemediği için paranın kontrolü zorlaşmakta ve dövizden TL'ye dönüşü gerçekleştiği anda tüketim ve ithalat patlaması programın yürütülmesini tehlikeye sokmaktadır. Sonuçta döviz darboğazı ekonomiyi felç etmektedir.

Düşük faiz oranı, IMF'nin programı içinde avataj değil tam tersine dengelerin bozulmasını kolaylaştırdığı için dezavantaj oluşturmaktadır.

Bizi ençok ekonomimiz üzerinde söz hakkımızın olmaması üzmektedir.